Χρυσός: Γιατί οι αναλυτές βλέπουν επόμενο σταθμό τις 6.000 δολάρια
Σε αχαρτογράφητα επίπεδα κινείται πλέον ο χρυσός, καθώς η τιμή spot ξεπέρασε για πρώτη φορά στην ιστορία το όριο των 5.000 δολαρίων ανά ουγγιά, ενισχύοντας τα σενάρια για περαιτέρω άνοδο μέσα στο 2026.
Ύστερα από ράλι 64% το 2025, το πολύτιμο μέταλλο καταγράφει ήδη κέρδη τουλάχιστον 17% από την αρχή του έτους, με τους αναλυτές να τοποθετούν τον επόμενο στόχο ακόμη και κοντά στις 6.000 δολάρια, εφόσον διατηρηθεί το σημερινό περιβάλλον αβεβαιότητας στις διεθνείς αγορές.
Η ετήσια έκθεση της εμπορικής ένωσης LBMA προβλέπει κορύφωση της τιμής στα 7.150 δολάρια και μέση τιμή στα 4.742 δολάρια το 2026, ενώ η Goldman Sachs αναθεώρησε ανοδικά την πρόβλεψή της για τον Δεκέμβριο του 2026 στα 5.400 δολάρια από 4.900 προηγουμένως.
Ακόμη πιο επιθετικός εμφανίζεται ο ανεξάρτητος αναλυτής Ross Norman, ο οποίος βλέπει κορύφωση στις 6.400 δολάρια μέσα στη χρονιά και μέση τιμή στα 5.375 δολάρια. Όπως σημειώνει, «το μόνο βέβαιο αυτή τη στιγμή φαίνεται να είναι η αβεβαιότητα – και αυτό λειτουργεί ξεκάθαρα υπέρ του χρυσού».
Γεωπολιτική ως βασικός καταλύτης
Το πρόσφατο ράλι στηρίχθηκε πρωτίστως στις γεωπολιτικές εντάσεις και στη διαρκή αίσθηση αστάθειας: από τις τριβές στη σχέση ΗΠΑ–ΝΑΤΟ με αφορμή τη Γροιλανδία και την αβεβαιότητα γύρω από τους δασμούς, έως τις ανησυχίες για την ανεξαρτησία της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ.
Παράλληλα, οι επερχόμενες ενδιάμεσες εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες προσθέτουν έναν ακόμη παράγοντα πολιτικού ρίσκου. Όπως επισημαίνει ο Philip Newman, διευθυντής της Metals Focus, η αυξημένη πολιτική αβεβαιότητα και οι επίμονες ανησυχίες για υπερτιμημένες χρηματιστηριακές αγορές ενισχύουν τις ροές διαφοροποίησης χαρτοφυλακίων προς τον χρυσό.
«Αφότου ξεπεράστηκε το ψυχολογικό όριο των 5.000 δολαρίων, αναμένουμε συνέχιση της ανοδικής τάσης», σημειώνει.
Κεντρικές τράπεζες και αποδολαριοποίηση
Καθοριστικό ρόλο στην εκτόξευση των τιμών διαδραματίζουν οι κεντρικές τράπεζες, οι οποίες αποτέλεσαν βασικό καταλύτη και το 2025 — και αναμένεται να παραμείνουν ισχυρός παράγοντας στήριξης και φέτος.
Η Goldman Sachs εκτιμά ότι οι αγορές θα διαμορφωθούν κοντά στους 60 μετρικούς τόνους μηνιαίως, καθώς οι κεντρικές τράπεζες, κυρίως στις αναδυόμενες αγορές, επιταχύνουν τη διαφοροποίηση των αποθεμάτων τους.
Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα της Πολωνίας, η οποία, έχοντας ήδη 550 τόνους χρυσού στο τέλος του 2025, σχεδιάζει να αυξήσει τα αποθέματά της στους 700 τόνους, σύμφωνα με τον διοικητή της κεντρικής τράπεζας, Adam Glapinski.
Όπως σχολιάζει ο Norman, «οι κεντρικές τράπεζες αναζητούν τρόπους αποδολαριοποίησης – και πέρα από τον χρυσό, οι επιλογές είναι περιορισμένες».
Στο ίδιο πλαίσιο, και η κεντρική τράπεζα της Κίνας συνέχισε να ενισχύει τα αποθέματά της για 14ο συνεχόμενο μήνα.
ETF, επιτόκια και επενδυτική ζήτηση
Παράλληλα, ισχυρή παραμένει η ζήτηση από επενδυτές και μέσω ETF χρυσού, ιδιαίτερα όσο η αγορά προεξοφλεί νέες μειώσεις επιτοκίων από τη Fed.
Όπως εξηγεί ο Chris Mancini από το Gabelli Gold Fund, ο χρυσός δεν αποδίδει τόκο, γεγονός που δημιουργεί «κόστος ευκαιρίας». Όσο όμως τα επιτόκια υποχωρούν, το κόστος αυτό μειώνεται, καθιστώντας το πολύτιμο μέταλλο πιο ελκυστικό.
Τα ETF χρυσού κατέγραψαν το 2025 εισροές-ρεκόρ ύψους 89 δισ. δολαρίων, που αντιστοιχούν σε 801 μετρικούς τόνους — το υψηλότερο επίπεδο από το 2020, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Συμβούλιο Χρυσού.
Αντίθετα, η ζήτηση για κοσμήματα εμφανίζεται αποδυναμωμένη, εξέλιξη που αντισταθμίζεται εν μέρει από την αυξημένη αγορά μικρών ράβδων και νομισμάτων, κυρίως σε αγορές όπως η Ινδία, αλλά και στην Ευρώπη, όπου καταγράφεται τόσο τοποθέτηση όσο και κατοχύρωση κερδών.
Υπάρχει κίνδυνος διόρθωσης;
Οι αναλυτές δεν αποκλείουν βραχυπρόθεσμες διορθώσεις, σε περίπτωση που η Fed κινηθεί διαφορετικά από τις προσδοκίες της αγοράς ή αν περιοριστούν οι ανησυχίες γύρω από την ανεξαρτησία της κεντρικής τράπεζας.
Ωστόσο, η κυρίαρχη εκτίμηση είναι ότι οποιαδήποτε διόρθωση θα έχει περιορισμένη διάρκεια και πιθανότατα θα λειτουργήσει ως ευκαιρία αγορών.
Όπως συνοψίζει ο Philip Newman, «μια ουσιαστική και παρατεταμένη πτώση του χρυσού προϋποθέτει επιστροφή σε ένα πιο σταθερό οικονομικό και γεωπολιτικό περιβάλλον — κάτι που, τουλάχιστον προς το παρόν, μοιάζει απίθανο».
