Fed: Ποιος θα είναι ο επόμενος πρόεδρος; – Η πρόταση Τραμπ και η αντίδραση των αγορών
- 30/01/2026, 08:15
- SHARE
- Ο Τραμπ ετοιμάζεται να ανακοινώσει τον νέο πρόεδρο της Fed
- Ο Κέβιν Γουόρς φέρεται φαβορί σύμφωνα με το Bloomberg
- Αρνητική αντίδραση των αγορών σε μετοχές και ομόλογα
- Στήριξη στο δολάριο και πτώση στα πολύτιμα μέταλλα
Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ προετοιμάζεται για το ενδεχόμενο ο Αμερικανός πρόεδρος να προτείνει τον Κέβιν Γουόρς ως τον επόμενο επικεφαλής της Federal Reserve, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές του Bloomberg.
Ο Τραμπ δήλωσε την Πέμπτη ότι σκοπεύει να ανακοινώσει την επιλογή του για την ηγεσία της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας την Παρασκευή, χωρίς να αποκαλύψει όνομα, σημειώνοντας πάντως ότι το πρόσωπο «δεν θα είναι ιδιαίτερα απρόσμενο» και είναι «γνωστό σε όλους» στον χρηματοοικονομικό κόσμο.
Στο προσκήνιο ο Γουόρς
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο Γουόρς —πρώην διοικητής της Fed— συγκαταλέγεται στους τέσσερις τελικούς υποψηφίους της short list του Τραμπ και επισκέφθηκε τον Λευκό Οίκο την Πέμπτη. Η επιλογή, πάντως, δεν θεωρείται οριστική έως την επίσημη ανακοίνωση.
Ο Λευκός Οίκος και ο ίδιος ο Γουόρς δεν απάντησαν άμεσα σε αιτήματα για σχόλιο.
Στη λίστα των υποψηφίων περιλαμβάνονταν επίσης ο επικεφαλής του Εθνικού Οικονομικού Συμβουλίου Κέβιν Χάσετ, ο διοικητής της Fed Κρίστοφερ Γουόλερ και το στέλεχος της BlackRock Ρικ Ράιντερ.
Άμεση αντίδραση των αγορών
Οι χρηματοπιστωτικές αγορές αντέδρασαν αρνητικά στις πληροφορίες περί πιθανής επιλογής Γουόρς. Οι μετοχές υποχώρησαν, οι αποδόσεις των αμερικανικών ομολόγων ενισχύθηκαν, ενώ το δολάριο συνέχισε την ανοδική του πορεία.
Την ίδια ώρα, τα πολύτιμα μέταλλα κατέγραψαν απώλειες, καθώς αυξήθηκαν τα στοιχήματα ότι ο Γουόρς θα αναλάβει τελικά την ηγεσία της Fed.
Ποιος είναι ο Κέβιν Γουόρς
Ο Κέβιν Γουόρς διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Fed την περίοδο 2006–2011 και έχει λειτουργήσει ως σύμβουλος του Τραμπ σε θέματα οικονομικής πολιτικής.
Εφόσον προταθεί και λάβει την έγκριση της Γερουσίας, θα διαδεχθεί τον Τζερόμ Πάουελ, η θητεία του οποίου ολοκληρώνεται τον Μάιο. Θα πρόκειται για επιστροφή του 55χρονου τραπεζίτη, τον οποίο ο Τραμπ είχε παρακάμψει το 2017 όταν επέλεξε τον Πάουελ για τη θέση.
Παρά τη φήμη του ως «γερακιού», τους τελευταίους μήνες ο Γουόρς έχει ευθυγραμμιστεί περισσότερο με τον πρόεδρο, υποστηρίζοντας δημόσια τη μείωση των επιτοκίων.
Ο Τραμπ αναζητά υποψήφιο που θα είναι αποδεκτός από τις αγορές, αλλά ταυτόχρονα θα συμμερίζεται την επιθυμία του για ταχύτερες και βαθύτερες μειώσεις επιτοκίων.
Πολιτικά και θεσμικά εμπόδια
Η Fed διατήρησε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα τα επιτόκια αμετάβλητα, έπειτα από τρεις μειώσεις στο τέλος του 2025. Ωστόσο, η διαδικασία έγκρισης του νέου προέδρου αναμένεται σύνθετη.
Παρότι ο Γουόρς θεωρείται αποδεκτός από ευρύ φάσμα Ρεπουμπλικανών γερουσιαστών —με τον Μπιλ Χάγκερτι να τον χαρακτηρίζει «ξεκάθαρη επιλογή που οι αγορές θα εκτιμήσουν»— ένας κρίσιμος παράγοντας αβεβαιότητας παραμένει.
Ο γερουσιαστής Θομ Τίλις έχει δεσμευθεί να μπλοκάρει οποιαδήποτε υποψηφιότητα για τη Fed έως ότου ολοκληρωθεί έρευνα του υπουργείου Δικαιοσύνης σχετικά με την ανακαίνιση των κεντρικών γραφείων της τράπεζας στην Ουάσινγκτον και την κατάθεση του Πάουελ στο Κογκρέσο.
Η υπόθεση έχει εντείνει τις ανησυχίες γύρω από την ανεξαρτησία της Fed, σε μια περίοδο αυξημένης πολιτικής πίεσης.
Τι βλέπουν οι αναλυτές
Σύμφωνα με αναλυτές που επικαλείται το Bloomberg, μια πιο «ορθόδοξη» επιλογή στην ηγεσία της Fed θα μπορούσε να λειτουργήσει κατευναστικά για τις αγορές, οι οποίες ανησυχούν για πολιτικές παρεμβάσεις στη νομισματική πολιτική και για τα υψηλά δημοσιονομικά ελλείμματα των ΗΠΑ.
Το δολάριο έχει υποχωρήσει σημαντικά φέτος, με τον δείκτη δολαρίου της Bloomberg να αγγίζει το χαμηλότερο επίπεδο σχεδόν τετραετίας, στο πλαίσιο του λεγόμενου «debasement trade».
Η πιθανή υποψηφιότητα Γουόρς εκτιμάται ότι μπορεί να αντισταθμίσει μέρος αυτών των πιέσεων. Όπως σημειώνει ο Μο Σιόνγκ Σιμ της Oversea-Chinese Banking Corp., μια τέτοια επιλογή «θα μπορούσε να κατευνάσει τους φόβους για την ανεξαρτησία της Fed, στηρίζοντας το δολάριο και περιορίζοντας τον κίνδυνο μιας υπερβολικά “περιστεράς” κεντρικής τράπεζας».