Μερτς: «Όχι» σε γερμανικά πυρηνικά, «ναι» σε ευρωπαϊκή αποτροπή με Γαλλία και Βρετανία
- Ο Φρίντριχ Μερτς αποκλείει κατηγορηματικά την απόκτηση εθνικού πυρηνικού οπλοστασίου από τη Γερμανία.
- Αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο συμμετοχής σε ευρωπαϊκή πυρηνική αποτροπή με γαλλικά ή βρετανικά όπλα.
- Υπενθυμίζει τις δεσμεύσεις της Γερμανίας από τη συμφωνία «2+4» και τη Συνθήκη Μη Διάδοσης.
- Σε εξέλιξη διάλογος με τον Εμανουέλ Μακρόν για ευρωπαϊκό πλαίσιο αποτροπής.
Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς απέκλεισε ρητά την απόκτηση ανεξάρτητου πυρηνικού οπλοστασίου από τη Γερμανία, αφήνοντας ωστόσο ανοικτό το ενδεχόμενο συμμετοχής της χώρας σε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο πυρηνικής αποτροπής, με αξιοποίηση γαλλικών ή βρετανικών πυρηνικών όπλων.
Μιλώντας στο podcast Machtwechsel («Αλλαγή εξουσίας»), ο Μερτς υπενθύμισε τις δεσμεύσεις του Βερολίνου τόσο από τη συμφωνία «2+4» του 1990 —που άνοιξε τον δρόμο για την επανένωση της Γερμανίας— όσο και από τη Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων (NPT). Όπως σημείωσε, οι διεθνείς αυτές συμφωνίες αποκλείουν την ανάπτυξη εθνικού πυρηνικού προγράμματος.
Η ευρωπαϊκή διάσταση
Παρά τον σαφή αποκλεισμό ενός γερμανικού πυρηνικού οπλοστασίου, ο καγκελάριος άφησε περιθώριο για συνεργασία σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ανέφερε ότι, θεωρητικά, θα μπορούσε να εξεταστεί η χρήση γερμανικών αεροσκαφών για την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων της Γαλλίας ή της Βρετανίας.
Υπενθύμισε ότι μαχητικά Tornado της Λουφτβάφε, που σταθμεύουν στη βάση Μπούσελ, συμμετέχουν ήδη στο πλαίσιο της πολιτικής «nuclear sharing» του NATO, φιλοξενώντας αμερικανικά πυρηνικά όπλα. «Θεωρητικά, κάτι αντίστοιχο θα μπορούσε να ισχύσει και για τα πυρηνικά όπλα της Βρετανίας και της Γαλλίας», σημείωσε.
Διάλογος με τον Μακρόν
Ο Μερτς αποκάλυψε ότι βρίσκεται σε συνομιλίες με τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν για την πρόταση δημιουργίας ευρωπαϊκού πλαισίου πυρηνικής αποτροπής. Η ιδέα είχε τεθεί ήδη από το 2020, κατά την πρώτη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ, αλλά τότε είχε αντιμετωπιστεί με επιφυλακτικότητα από το Βερολίνο.
Η σημερινή στάση του Μερτς δείχνει μετατόπιση της γερμανικής γραμμής, σε μια συγκυρία όπου η ευρωπαϊκή ασφάλεια επανεξετάζεται υπό το βάρος γεωπολιτικών εντάσεων και αβεβαιοτήτων για τον μελλοντικό ρόλο των ΗΠΑ.
