Πώς ο Τραμπ μετατρέπει το κινεζικό γιουάν στο επόμενο παγκόσμιο ασφαλές καταφύγιο

Καθώς οι δασμοί και ο στρατιωτικός τυχοδιωκτισμός του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, υπονομεύουν την αξιοπιστία του δολαρίου, το προνόμιο αυτό μπορεί τελικά να περάσει στην Κίνα.

Η αναφορά εδώ γίνεται στη φράση που επινόησε τη δεκαετία του 1960 ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν, για να επικρίνει τον κυρίαρχο ρόλο του αμερικανικού νομίσματος στην παγκόσμια οικονομία. Το «υπερβολικό προνόμιο» της Αμερικής της επιτρέπει να πουλά δεκαετές χρέος με αποδόσεις 4,1%, ακόμη κι όταν το εθνικό της χρέος πλησιάζει τα 40 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Ο εμπορικός πόλεμος του Τραμπ, το ρίσκο αλλαγής καθεστώτος στη Βενεζουέλα και η συνεργασία με το Ισραήλ για επίθεση στο Ιράν δίνουν επίσης στους επενδυτές λόγους να ανησυχούν για τη σταθερότητα των αμερικανικών assets. Το ίδιο ισχύει και για τις επιθέσεις του Τραμπ κατά της Ομοσπονδιακής Τράπεζας (Fed), του πιο σεβαστού θεσμού των ΗΠΑ διεθνώς.

Δεν είναι τυχαίο ότι τα αποθέματα των αμερικανικών ομολόγων που κατέχουν ξένες κεντρικές τράπεζες βρίσκονται πλέον στο χαμηλότερο επίπεδο από το 2012. Το ποσό των τίτλων που φυλάσσεται χάριν ξένων ιδρυμάτων στη Fed της Νέας Υόρκης ανέρχεται στα 2,7 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Βεβαίως, μέρος των πωλήσεων περίπου 82 δισ. δολ. από τα τέλη Φεβρουαρίου αντανακλά κυβερνήσεις που απελευθερώνουν ρευστότητα για να στηρίξουν τα εθνικά νομίσματα και την επιβραδυνόμενη ανάπτυξη.

Ωστόσο, η απομάκρυνση από τα δολαριακά περιουσιακά στοιχεία αντανακλά και τη μειούμενη εμπιστοσύνη προς την αμερικανική κυβέρνηση και τους θεσμούς της. Και η Κίνα φαίνεται να ενισχύει τη θέση της ως νέο ασφαλές καταφύγιο.

Όπως σημειώνει ο Γιου Λιφένγκ της Orient Golden Credit Rating, η Κίνα είναι λιγότερο εκτεθειμένη στις επιπτώσεις από την αύξηση στις τιμές του πετρελαίου.

Αυτό οφείλεται στο ότι το Πεκίνο διαθέτει τεράστια στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου και πρόσβαση σε φθηνό ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο, καθώς και μακροχρόνιες σχέσεις με το Ιράν, που επιτρέπουν στα πλοία του να διέρχονται από τα Στενά του Ορμούζ. Πρόκειται για πλεονέκτημα που δεν έχουν ούτε η Ιαπωνία, ούτε η Νότια Κορέα, ούτε οι περισσότερες οικονομίες της Νοτιοανατολικής Ασίας.

«Ο ρόλος των ομολόγων σε γιουάν ως ασφαλούς καταφυγίου αναδεικνύεται», λέει ο Γιου, επισημαίνοντας ότι δέκα χρόνια διεθνοποίησης του κινεζικού νομίσματος αρχίζουν να αποδίδουν το 2026.

Φυσικά, υπάρχουν και κίνδυνοι. Ο αργός ρυθμός με τον οποίο ο Σι Τζινπίνγκ προχωρά στην πλήρη μετατρεψιμότητα του γιουάν, στη μεγαλύτερη χρηματοοικονομική διαφάνεια και στην ανεξαρτησία της Λαϊκής Τράπεζας της Κίνας περιορίζει τις δυνατότητες των κινεζικών περιουσιακών στοιχείων.

Παράλληλα, το χρηματοπιστωτικό σύστημα παραμένει εύθραυστο. Η κρίση ακινήτων στην Κίνα βρίσκεται ήδη στο τέταρτο έτος της, περιορίζοντας την καταναλωτική δαπάνη, ενώ ο αποπληθωρισμός αποτελεί διαρκή απειλή.

Ωστόσο, η Κίνα διαθέτει ένα σημαντικό πλεονέκτημα: ο τρόπος με τον οποίο η πολιτική του Τραμπ υπονομεύει τους αμερικανικούς θεσμούς ενδέχεται να οδηγήσει στην απώλεια του «υπερβολικού προνομίου» των ΗΠΑ.

Οι επιθέσεις του στη Fed, στο Κογκρέσο, στη Δικαιοσύνη, στον Τύπο και στην οικονομική κοινότητα, καθώς και μια απρόβλεπτη και επιθετική εξωτερική πολιτική, δεν ευνοούν ούτε το δολάριο ούτε το αμερικανικό δημόσιο χρέος.

Οι δασμοί, οι πιεστικές εμπορικές τακτικές, οι παρεμβάσεις στην ανεξαρτησία της Fed και οι στρατιωτικές ενέργειες ενισχύουν τις αμφιβολίες των επενδυτών για τον αμερικανικό «εξαιρετισμό».

Όπως σημειώνουν αναλυτές, οι επενδυτές επανεξετάζουν πλέον πού τοποθετούν τα κεφάλαιά τους σε έναν κόσμο όπου οι αποφάσεις και ακόμη και οι αναρτήσεις του προέδρου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν σημαντικές οικονομικές και γεωπολιτικές συνέπειες.

Η αμερικανική αγορά μετοχών μπορεί να ανέκαμψε, αλλά δεν αποτελεί πλέον την πρώτη επιλογή όπως στο παρελθόν. Με άλλα λόγια, δεν ισχύει πλέον το «America First και οι υπόλοιποι πουθενά».

Τα δεδομένα δείχνουν ότι όλο και περισσότεροι επενδυτές αποκλείουν συνειδητά τις ΗΠΑ από τα χαρτοφυλάκιά τους.

Παράλληλα, η αδυναμία των αμερικανικών μετοχών αντανακλά και την επίδραση των πολιτικών «America First», που ώθησαν την Ευρώπη να αυξήσει τις δαπάνες για άμυνα και υποδομές.

Σημαντικό είναι επίσης ότι η Κίνα επηρεάζεται λιγότερο από τις αυξήσεις στις τιμές ενέργειας και ακολουθεί διαφορετική νομισματική πολιτική, με περιθώρια χαλάρωσης.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι επενδυτές στρέφονται στα κινεζικά ομόλογα. Καθώς κυριαρχούνται από εγχώριους επενδυτές, είναι λιγότερο ευάλωτα σε μαζικές εκροές κεφαλαίων.

Από το 2012, η επένδυση σε κινεζικά κρατικά ομόλογα αποτελεί έναν από τους λίγους τρόπους υπεραπόδοσης έναντι του πληθωρισμού των ΗΠΑ.

Παρά τις δυσκολίες, τα κινεζικά ομόλογα αποκτούν δυναμική — εν μέρει χάρη στον ίδιο τον Τραμπ.

Η γεωπολιτική αστάθεια που προέρχεται από τον Λευκό Οίκο δημιουργεί μια μοναδική ευκαιρία για τον Σι να αποδείξει ότι η κυριαρχία του δολαρίου φθίνει και ότι το κινεζικό χρέος μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστη εναλλακτική.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• Τραμπ: Πόσο πιθανό είναι να κατηγορηθεί για εγκλήματα πολέμου μετά τις απειλές στο Ιράν
• ΗΠΑ: Απομακρύνθηκε ο αρχηγός του Στρατού εν μέσω πολέμου με το Ιράν
• Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Πώς το Ιράν μπορεί να βγει πιο ισχυρό και οι αγορές πιο εκτεθειμένες