ΗΠΑ–Ιράν: Σκληραίνουν οι όροι Τραμπ – Σε τεντωμένο σχοινί οι συνομιλίες
Η ανάγκη για μια ξεκάθαρη και ενιαία απάντηση από την ιρανική ηγεσία βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της στρατηγικής των Ηνωμένων Πολιτειών, με τον Ντόναλντ Τραμπ να αυξάνει την πίεση προς την Τεχεράνη σε μια κρίσιμη φάση των διαπραγματεύσεων για τον τερματισμό των εχθροπραξιών. Μέσω της εκπροσώπου του Λευκού Οίκου, Καρολάιν Λέβιτ, η Ουάσιγκτον κατέστησε σαφές ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, αλλά υπάρχει σαφής απαίτηση: μια συνεκτική θέση από το Ιράν, με βασικό όρο την παράδοση των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου στο πλαίσιο μιας συνολικής συμφωνίας.
Την ίδια στιγμή, το σκηνικό στον Περσικό Κόλπο παραμένει εκρηκτικό. Ο ναυτικός αποκλεισμός που έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ εντείνεται, με δεκάδες πλοία να αναγκάζονται να αλλάξουν πορεία ή να επιστρέψουν στα λιμάνια, ενώ αναχαιτίσεις δεξαμενόπλοιων και συνοδείες από αμερικανικά πολεμικά σκάφη επιβεβαιώνουν ότι η πίεση δεν είναι μόνο διπλωματική αλλά και στρατιωτική. Η κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ παραμένει εξαιρετικά εύθραυστη, με το Ιράν να προχωρά σε κατασχέσεις πλοίων και να δηλώνει ότι δεν πρόκειται να επανέλθει σε συνομιλίες όσο διατηρούνται οι περιορισμοί στη ναυσιπλοΐα.
Από την πλευρά της Τεχεράνης, ο πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν κατηγορεί τις ΗΠΑ για υποκρισία και παραβίαση δεσμεύσεων, ενώ ο επικεφαλής των διαπραγματεύσεων Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ αποκλείει το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ υπό τις παρούσες συνθήκες. Το αποτέλεσμα είναι ένα διπλωματικό αδιέξοδο, όπου οι όροι κάθε πλευράς παραμένουν ασύμβατοι. Παρά τις προσπάθειες διαμεσολάβησης από το Πακιστάν και τις δηλώσεις του πρωθυπουργού Σαμπάζ Σαρίφ υπέρ μιας συμφωνίας, ο νέος γύρος συνομιλιών δεν έχει ακόμη ξεκινήσει, με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς να παραμένει στην Ουάσιγκτον.
Παράλληλα, η κρίση αποκτά σαφές διεθνές αποτύπωμα. Ευρωπαϊκές χώρες εξετάζουν τη συμμετοχή τους σε αποστολές ασφάλειας στην περιοχή, ενώ η Βρετανία και η Ιταλία προετοιμάζουν στρατιωτικές κινήσεις για την προστασία της ναυσιπλοΐας. Οι εξελίξεις αυτές αποτυπώνονται ήδη στις αγορές, με τις τιμές του πετρελαίου να καταγράφουν ισχυρή άνοδο, επιβεβαιώνοντας ότι η ένταση στον Περσικό Κόλπο μετατρέπεται σε παγκόσμιο οικονομικό ρίσκο.
Την ίδια ώρα, οι συγκρούσεις επεκτείνονται και σε άλλα μέτωπα, όπως στον Λίβανο, όπου οι εχθροπραξίες συνεχίζονται παρά τις προσπάθειες για εκεχειρία, υπογραμμίζοντας ότι η κρίση έχει λάβει ευρύτερες διαστάσεις. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, το βασικό ζητούμενο παραμένει αν οι δύο πλευρές μπορούν να γεφυρώσουν τις διαφορές τους ή αν η στρατιωτική ένταση θα συνεχίσει να λειτουργεί ως κύριο εργαλείο διαπραγμάτευσης.
