Αυτοί είναι οι 10 πιο ακριβοπληρωμένοι προπονητές στην ιστορία της EuroLeague

Είναι ο άνθρωπος που επανέφερε τη Real Madrid Baloncesto στην παλιά της δόξα.

Απούσα σχεδόν σε ολόκληρη την πρώτη δεκαετία του 2000 από την κορυφή της Ευρώπης, η «Βασίλισσα» εμπιστεύτηκε τον Pablo Laso για να κατακτήσει τη θρυλική «La Décima», το δέκατο ευρωπαϊκό τρόπαιο της ιστορίας της.

Για να το πετύχει, ο Ισπανός προπονητής επέβαλε ένα νέο, πιο γρήγορο και επιθετικό στιλ παιχνιδιού, βασισμένο στην ένταση, το transition και την προσωπική πρωτοβουλία των παικτών.

Ένα αγωνιστικό πλαίσιο που συνδύαζε πειθαρχία και ελευθερία ταυτόχρονα — και το οποίο αρχικά συνοδεύτηκε από δύο διαδοχικούς χαμένους τελικούς, πριν έρθει τελικά η δικαίωση με την κατάκτηση της EuroLeague το 2015 και ξανά το 2018.

Αποστολή εξετελέσθη για τον δις νικητή του Alexander Gomelsky Trophy.

Μέσα σε περιόδους αμφισβήτησης και κρίσης αυτοπεποίθησης, ο Laso δεν δίστασε να δώσει τα «κλειδιά» της ομάδας σε προσωπικότητες όπως οι:

• Sergio Llull,
• Serge Ibaka,
• και Luka Dončić.

Η αγωνιστική του φιλοσοφία άφησε τόσο ισχυρό αποτύπωμα, ώστε ο διάδοχός του, Chus Mateo, ακολούθησε ουσιαστικά τα βήματά του όταν οι Μαδριλένοι επέστρεψαν στην κορυφή το 2023.

Ωστόσο, οι αποτυχημένες θητείες του στη FC Bayern Munich Basketball και αργότερα στη Saski Baskonia αφήνουν μια μικρή σκιά πάνω σε μια κατά τα άλλα εντυπωσιακή προπονητική διαδρομή.

Τέσσερα Final Four, τρεις τελικοί, δύο κατακτήσεις και ένα back-to-back. Αυτό είναι το αποτύπωμα του Pini Gershon στη σύγχρονη εποχή της EuroLeague.

Αν δεν υπήρχε μία συγκεκριμένη χρονιά που του στέρησε ακόμη έναν τίτλο, ο Ισραηλινός τεχνικός θα μπορούσε να βρίσκεται ακόμη ψηλότερα στη συγκεκριμένη κατάταξη.

Ο γεννημένος στο Τελ Αβίβ προπονητής παραμένει ο πρώτος head coach που κατάφερε να κατακτήσει δύο διαδοχικές EuroLeague στη modern era — επίδοση που επανέλαβε μόλις 16 χρόνια αργότερα ο Ergin Ataman.

Ως αρχιτέκτονας της πρώτης πραγματικά dominant ομάδας της νέας εποχής, ο Gershon οδήγησε τη Maccabi Tel Aviv στην κορυφή της Ευρώπης μέσα από ένα θεαματικό και άκρως επιθετικό στιλ παιχνιδιού, χτισμένο γύρω από τον μοναδικό δύο φορές MVP στην ιστορία της διοργάνωσης, Anthony Parker.

Η επιρροή του δεν περιορίστηκε μόνο στο Ισραήλ.

Στην Ελλάδα, οδήγησε τον Olympiacos B.C. δύο φορές στα play-offs της διοργάνωσης, επιβεβαιώνοντας ότι μπορούσε να είναι ανταγωνιστικός και εκτός του γνώριμου περιβάλλοντός του.

Ωστόσο, η επιστροφή του στη Maccabi Tel Aviv δεν εξελίχθηκε όπως θα περίμεναν πολλοί.

Η έλλειψη μακροχρόνιας παρουσίας στο απόλυτο κορυφαίο επίπεδο της EuroLeague είναι τελικά εκείνη που τον αφήνει στην όγδοη θέση αυτής της λίστας — παρά τη δεδομένα τεράστια κληρονομιά που άφησε πίσω του.

Δεξί χέρι του Željko Obradović στα πέντε ευρωπαϊκά του Παναθηναϊκού μεταξύ 1999 και 2012, ο Δημήτρης Ιτούδης «μεγάλωσε» μπασκετικά σε μία από τις κορυφαίες σχολές προπονητικής της Ευρώπης.

Μετά το πέρασμά του από την Bandırma Banvit, ο Έλληνας τεχνικός έκανε αμέσως το μεγάλο άλμα αναλαμβάνοντας την CSKA Moscow.

Φτάνοντας στη Μόσχα το 2014 — έξι χρόνια μετά την τελευταία ευρωπαϊκή κατάκτηση των Ρώσων — ο Ιτούδης έχτισε από την αρχή μία από τις πιο dominant εκδοχές της CSKA στη σύγχρονη εποχή της EuroLeague.

Το άκρως δομημένο και πειθαρχημένο μπασκετικό του στιλ ταίριαξε απόλυτα με τη φιλοσοφία του συλλόγου.

Με ηγέτες τους Nando de Colo και Cory Higgins, κατάφερε να οδηγήσει την CSKA σε δύο κατακτήσεις EuroLeague, ενώ παράλληλα αναδείχθηκε και Coach of the Year.

Η διάρκεια παρουσίας του στο κορυφαίο επίπεδο αποτελεί ίσως ένα από τα μεγαλύτερα παράσημά του.

Πέρα από ένα σχετικά απογοητευτικό πέρασμα από τη Fenerbahçe Beko, ο Δημήτρης Ιτούδης συνεχίζει μέχρι και σήμερα να πρωταγωνιστεί στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, οδηγώντας τη Hapoel Tel Aviv B.C. σε νέα εποχή υψηλών φιλοδοξιών.

Είναι ο μοναδικός προπονητής με μόλις μία κατάκτηση EuroLeague που έχει αναδειχθεί τρεις φορές Coach of the Year — και μάλιστα μέσα σε διάστημα δέκα ετών.

Σταθερότητα στο υψηλότερο επίπεδο, ικανότητα να μεγιστοποιεί το potential των ομάδων του και βαθιά γνώση του πώς χτίζεται μία winning κουλτούρα:
ο Γιώργος Μπαρτζώκας αποτελεί το απόλυτο παράδειγμα μεθοδικού team coach που ξέρει να εξελίσσεται μαζί με το ίδιο το παιχνίδι.

Από την πορεία στα play-offs με τον Maroussi B.C. το 2010, μέχρι τη μετατροπή του Olympiacos B.C. σε σύμβολο συνέπειας και ανταγωνιστικότητας στη σύγχρονη EuroLeague, αλλά και την ιστορική παρουσία της Lokomotiv Kuban στο πρώτο Final Four της ιστορίας της, ο Μπαρτζώκας κατάφερε παντού να αφήσει έντονο αποτύπωμα.

Ιδιαίτερα εντυπωσιακή θεωρείται η επιτυχία του το 2013, όταν οδήγησε τον Olympiacos B.C. σε δεύτερη συνεχόμενη ευρωπαϊκή κατάκτηση, έχοντας να διαχειριστεί το τεράστιο βάρος της διαδοχής του Dušan Ivković.

Παρότι η συνέπειά του στην κορυφή είναι αδιαμφισβήτητη και η ικανότητά του να παραμένει elite χρόνο με τον χρόνο εντυπωσιακή, το γεγονός ότι διαθέτει μόλις μία EuroLeague ως πρώτος προπονητής είναι αυτό που τελικά τον αφήνει εκτός Top 5 της συγκεκριμένης λίστας.

Ίσως ο κορυφαίος strategist στη σύγχρονη ιστορία της EuroLeague.

Αν η FC Barcelona Bàsquet θεωρείται η πιο σταθερή ομάδα της χιλιετίας στη διοργάνωση, μεγάλο μέρος αυτής της συνέπειας οφείλεται στον Xavi Pascual.

Γύρω από τον βιρτουόζο Juan Carlos Navarro, ο Καταλανός τεχνικός δημιούργησε μια ομάδα ικανή να προσαρμόζεται σε κάθε αντίπαλο, με στόχο να τον «χτυπά» ακριβώς στα αδύνατα σημεία του.

Από το ξεκίνημά του ως assistant coach το 2005 μέχρι την κατάκτηση της EuroLeague ως πρώτος προπονητής το 2010, η Barcelona τερμάτιζε σταθερά μέσα στην πρώτη οκτάδα της regular season — ένα επίπεδο συνέπειας σχεδόν πρωτοφανές για τη διοργάνωση.

Ακολούθησε μία ιδιαίτερα απαιτητική περίοδος στον Παναθηναϊκό.

Με ένα roster που βρισκόταν σε συνεχή αγωνιστική πτώση μετά την αποχώρηση του Δημήτρης Διαμαντίδης, ο Pascual έφτασε δύο φορές πολύ κοντά σε Final Four.

Μία πορεία που εκ των υστέρων θεωρείται απολύτως αξιοπρεπής, ειδικά αν συγκριθεί με όσα ακολούθησαν από τους διαδόχους του στον «πράσινο» πάγκο.

Πλέον, με την επιστροφή του στον πάγκο των «Μπλαουγκράνα», ο Xavi Pascual έχει την ευκαιρία να ενισχύσει ακόμη περισσότερο την κληρονομιά του — και κυρίως τη συλλογή τίτλων του.

Γιατί, παρά την αδιαμφισβήτητη τακτική του ιδιοφυΐα και τη συνέπεια που χαρακτήρισε την καριέρα του, η σχετικά περιορισμένη συγκομιδή τροπαίων είναι τελικά εκείνη που του στερεί μία θέση στο podium αυτής της λίστας.

Με τον Dušan Ivković στον πάγκο, σχεδόν κάθε παίκτης έμοιαζε προορισμένος να φτάσει στο απόλυτο peak των δυνατοτήτων του.

Προπονητής από το 1980, ο «Ντούντα» έζησε στη σύγχρονη εποχή της EuroLeague το τελευταίο — και ίσως πιο εμβληματικό — sprint μιας τεράστιας καριέρας.

Και αυτό το «τελευταίο dance» μόνο αποτυχημένο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.

Η παρουσία του σε έναν σύλλογο λειτουργούσε σχεδόν πάντα ως η απαρχή μιας νέας εποχής κυριαρχίας.

Λίγο πριν από τις τέσσερις διαδοχικές παρουσίες της CSKA Moscow σε τελικούς EuroLeague, ήταν ο Ivković εκείνος που έβαλε τα θεμέλια της νέας υπερδύναμης των Ρώσων.

Κάτι αντίστοιχο συνέβη και πριν από το ιστορικό back-to-back της Anadolu Efes S.K., καθώς η φιλοσοφία και οι βάσεις που άφησε επηρέασαν βαθιά την εξέλιξη του οργανισμού.

Ωστόσο, το μεγαλύτερο επίτευγμα της καριέρας του στη modern era παραμένει η επική πορεία του Ολυμπιακού το 2012.

Με μία νεανική και σε μεγάλο βαθμό άπειρη ομάδα, κατάφερε να αψηφήσει όλα τα προγνωστικά και να οδηγήσει τους «ερυθρόλευκους» στην κορυφή της Ευρώπης, σε μία από τις πιο απρόβλεπτες κατακτήσεις στην ιστορία της διοργάνωσης.

Μέσα σε λίγο περισσότερο από μία δεκαετία, ο Σέρβος τεχνικός διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση τριών διαφορετικών elite projects στην Ευρώπη.

Η κληρονομιά του είναι αδιαμφισβήτητη.

Ωστόσο, τόσο το συλλογικό όσο και το ατομικό του παλμαρέ δεν του επιτρέπουν τελικά να ανταγωνιστεί τα ονόματα που βρίσκονται στο podium αυτής της λίστας.

«Υπάρχει η Anadolu Efes S.K. πριν και μετά τον Ergin Ataman».

Αυτή η φράση αποτυπώνει ίσως καλύτερα από οτιδήποτε άλλο το μέγεθος της επιρροής του Τούρκου τεχνικού στη σύγχρονη ιστορία της EuroLeague.

Πρόκειται αναμφίβολα για την πιο εντυπωσιακή και εκρηκτική άνοδο ολόκληρης της λίστας.

Μόλις πριν από πέντε χρόνια, ο Ataman δεν είχε ούτε έναν τίτλο EuroLeague στο παλμαρέ του.

Σήμερα, αριθμεί τρεις κατακτήσεις με δύο διαφορετικούς συλλόγους — συμπεριλαμβανομένου ενός από τα πιο dominant back-to-back της χιλιετίας.

Από τον Vasilije Micić μέχρι τον Kendrick Nunn, ο Ataman έχτισε ένα απόλυτα «NBA-compatible» αγωνιστικό μοντέλο γύρω από παίκτες-MVP, προσαρμόζοντας το παιχνίδι του στις αρετές των σταρ του.

Παράλληλα, οι unconventional αλλά εξαιρετικά αποτελεσματικές rotations του τον μετέτρεψαν σε έναν πραγματικά revolutionary coach για τα ευρωπαϊκά δεδομένα.

Σήμερα, στον πάγκο του Παναθηναϊκού, ο Τούρκος προπονητής μοιάζει να διαθέτει όλα τα στοιχεία για να ανέβει ακόμη ψηλότερα τα επόμενα χρόνια.

Με λίγη περισσότερη διάρκεια στην κορυφή και μερικά ακόμη τρόπαια, ο τρεις φορές Coach of the Year ίσως αποκτήσει ακόμη και σοβαρές πιθανότητες να κατακτήσει την κορυφή αυτής της κατάταξης.

Νικητής της πρώτης διοργάνωσης της σύγχρονης εποχής της EuroLeague, ο Ettore Messina αποτελεί έναν πραγματικό mastermind των ευρωπαϊκών πάγκων.

Ήδη πρωταθλητής Ευρώπης με τη Virtus Bologna το 1998, ο Ιταλός τεχνικός πρόσθεσε ακόμη μία κορυφαία διάκριση στο παλμαρέ του πριν μετακομίσει στη Ρωσία.

Στην CSKA Moscow δημιούργησε μία από τις πιο σταθερές και dominant δυναστείες της διοργάνωσης, οδηγώντας τους Ρώσους στη μοναδική σειρά τεσσάρων διαδοχικών παρουσιών σε τελικό EuroLeague.

Με δύο κατακτήσεις τροπαίων και δύο βραβεία Coach of the Year, κατάφερε παράλληλα να βάλει τέλος σε αναμονή 35 ετών για την CSKA.

Συνολικά, ο Messina μέτρησε 11 παρουσίες σε Final Four — αριθμός που από μόνος του αποτυπώνει το επίπεδο συνέπειας και ελίτ ανταγωνιστικότητας που χαρακτήρισε την καριέρα του.

Ακόμη και στο φινάλε της διαδρομής του, ο Ιταλός προπονητής κατάφερε να επαναφέρει την Olimpia Milano στο κορυφαίο επίπεδο, οδηγώντας την μάλιστα στο καλύτερο ρεκόρ regular season στην ιστορία της διοργάνωσης εκείνη τη στιγμή, με 19 νίκες και 9 ήττες.

Ο Ettore Messina μοιάζει να «τικάρει» σχεδόν κάθε πιθανό κουτάκι για να βρίσκεται στην κορυφή αυτής της λίστας:

• διάρκεια,
• τίτλοι,
• τακτική ιδιοφυΐα,
• συνέπεια,
• κληρονομιά.

Όμως, μπροστά του βρίσκεται απλώς ο αδιαμφισβήτητος GOAT των ευρωπαϊκών πάγκων.

Ο «Άρχοντας των Δαχτυλιδιών». Ο άνθρωπος με τις εννέα κατακτήσεις EuroLeague — οι πέντε εκ των οποίων ήρθαν μετά το 2000.

Ο Željko Obradović είναι, χωρίς καμία απολύτως αμφιβολία, Ο προπονητής της χιλιετίας.

Πρώτα στον Panathinaikos B.C., όπου μετέτρεψε έναν σύλλογο που μέχρι τότε δεν αποτελούσε σταθερή υπερδύναμη της ηπείρου σε μια ασταμάτητη μπασκετική πολεμική μηχανή.

Η απαράμιλλη τακτική του ευελιξία συνδυάστηκε ιδανικά με προσωπικότητες όπως οι:

• Δημήτρης Διαμαντίδης,
• Šarūnas Jasikevičius,
• Mike Batiste,
• και Βασίλης Σπανούλης.

Το αποτέλεσμα; Τέσσερις EuroLeague μέσα σε λιγότερο από μία δεκαετία.

Και αφού κυριάρχησε στην Ευρώπη με τους «πράσινους», ο Σέρβος τεχνικός επανέλαβε το ίδιο έργο και στην Τουρκία — αυτή τη φορά γράφοντας ιστορία με τη Fenerbahçe Beko.

Από την πρώτη του κιόλας σεζόν, το 2015, οδήγησε τη Fenerbahçe σε Final Four.

Έναν χρόνο αργότερα επέστρεψε ξανά στην τετράδα και τελικά, το 2017, χάρισε στην Τουρκία την πρώτη EuroLeague της ιστορίας της, επικρατώντας του Olympiacos B.C. στον τελικό.

Όπου κι αν πήγε, απέναντι σε οποιονδήποτε αντίπαλο, ο Obradović έκανε πάντα το ίδιο πράγμα: κέρδιζε ξανά και ξανά.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ TOP 10:

• Ξεχάστε τους κλασικούς προορισμούς: Αυτά είναι τα πιο περιζήτητα ταξίδια το 2026
• Οι 10 πόλεις με τα ακριβότερα ενοίκια – Πού βρίσκεται η Αθήνα και ποια πόλη της Κύπρου ξεχωρίζει
• Οι πραγματικοί άνθρωποι πίσω από τους πιο εμβληματικούς κακούς της Disney