Los Angeles Lakers: Η οικογενειακή σύγκρουση για την πώληση και το μάθημα των 12,5 δισ. δολαρίων

• Πέντε από τα έξι παιδιά του Jerry Buss υποστηρίζουν την πώληση του εναπομείναντος 17,8% των Los Angeles Lakers, ενώ η Jeanie Buss αντιτίθεται σε μία συμφωνία που θα μπορούσε να της κοστίσει τον έλεγχο της ομάδας.
• Η σύγκρουση δείχνει ότι ο σχεδιασμός διαδοχής δεν πρέπει να ορίζει μόνο ποιος θα αναλάβει μία οικογενειακή επιχείρηση, αλλά και πώς θα επιλύονται οι μελλοντικές διαφωνίες μεταξύ διοίκησης, ιδιοκτητών και μελών της οικογένειας.
• Οι ιδρυτές μπορούν να κληροδοτήσουν μετοχές, όνομα και εξουσία, αλλά δεν μπορούν να κληροδοτήσουν κοινές επιδιώξεις. Όσο αυξάνεται η οικονομική αξία μιας επιχείρησης, τόσο πιθανότερο είναι να συγκρουστεί με τη συναισθηματική αξία της οικογενειακής παρακαταθήκης.

Ο Jerry Buss μετέτρεψε τους Los Angeles Lakers σε ένα από τα πιο εμβληματικά franchises στον παγκόσμιο αθλητισμό. Σχεδόν μισό αιώνα αργότερα, η διαμάχη ανάμεσα στα παιδιά του για το μέλλον του δημιουργήματός του προσφέρει ένα μάθημα που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια του παρκέ.

Η οικογένεια Buss έχει διχαστεί σχετικά με την προτεινόμενη πώληση του εναπομείναντος ποσοστού 17,8% που κατέχει στους Lakers σε μία επενδυτική ομάδα με επικεφαλής τους Josh Kushner και Bob Iger.

Πέντε από τα έξι παιδιά του Buss υποστηρίζουν την πώληση, σε αντίθεση με την Jeanie Buss, διευθύνουσα σύμβουλο και ελέγχουσα ιδιοκτήτρια των Los Angeles Lakers.

Ο δικηγόρος της υποστηρίζει ότι η συναλλαγή δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς την έγκριση των συνδιαχειριστών του οικογενειακού καταπιστεύματος. Η διαφωνία απειλεί τόσο τη θέση της Jeanie ως εκπροσώπου των Lakers στο NBA όσο και τον τελευταίο δεσμό ανάμεσα στην ομάδα και την οικογένεια που την κατέχει από το 1979.

Υπάρχει έντονη συζήτηση σχετικά με το ποια πλευρά έχει δίκιο. Το σημαντικότερο επιχειρηματικό ερώτημα, όμως, είναι τι αποκαλύπτει η σύγκρουση για τον σχεδιασμό της διαδοχής.

Οι ιδρυτές αφιερώνουν χρόνια στο να σκέφτονται τι θέλουν να αφήσουν πίσω τους. Σπάνια αφιερώνουν τον ίδιο χρόνο για να εξετάσουν τι θα συμβεί όταν εκείνοι που θα κληρονομήσουν το δημιούργημά τους πάψουν να συμφωνούν ως προς το τι σημαίνει προστασία αυτής της παρακαταθήκης.

Ο σχεδιασμός διαδοχής πρέπει να προβλέπει τη διαφωνία

Οι Lakers είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα περιουσιακό στοιχείο που έχει αποτελέσει αντικείμενο δύο πωλήσεων μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο. Πρόκειται για ένα franchise άρρηκτα συνδεδεμένο με την ταυτότητα της οικογένειας Buss.

Μία εταιρεία όπως η McDonald’s μπορεί να διαθέτει συναισθηματική αξία για διαφορετικές γενιές. Οι Lakers, όμως, βρίσκονται σε άλλο επίπεδο.

Το όνομα Buss έχει συνδεθεί με την εποχή του Showtime, το Χόλιγουντ, τον Kobe Bryant, τον Magic Johnson, 11 πρωταθλήματα υπό την ιδιοκτησία της οικογένειας και σχεδόν μισό αιώνα πολιτιστικής ιστορίας του Λος Άντζελες.

Η κοινή ιστορία, ωστόσο, δεν εγγυάται πάντοτε και ένα κοινό μέλλον.

Η Jeanie έχει περάσει χρόνια λειτουργώντας ως η πιο αναγνωρίσιμη θεματοφύλακας της οικογενειακής σχέσης με την ομάδα. Τα αδέλφια της έχουν αποφασίσει ότι η πώληση του εναπομείναντος οικογενειακού ποσοστού και η αποχώρηση αποτελούν την κατάλληλη επιλογή.

Η ίδια δεν συμμερίζεται αυτή την άποψη, ενώ ο δικηγόρος της αμφισβητεί κατά πόσο η οικογένεια έχει την εξουσία να ολοκληρώσει τη συναλλαγή χωρίς τη συγκατάθεσή της.

Καμία από τις δύο πλευρές δεν χρειάζεται να έχει πάψει να ενδιαφέρεται για την παρακαταθήκη που δημιούργησε ο πατέρας τους. Σε αυτό ακριβώς το σημείο η οικογενειακή διαδοχή γίνεται ιδιαίτερα περίπλοκη.

Οι ιδρυτές σκέφτονται, εύλογα, ποιος θα πρέπει να διοικήσει την επιχείρηση μετά την αποχώρησή τους. Θα πρέπει, όμως, να αφιερώνουν εξίσου χρόνο στο πώς θα επιλύονται οι διαφωνίες όταν τα συμφέροντα του διαδόχου συγκρουστούν με εκείνα των υπόλοιπων ιδιοκτητών.

Το ποιος θα αναλάβει είναι ένα σημαντικό ερώτημα. Υπάρχει, όμως, και ένα ακόμη κρισιμότερο: Τι συμβαίνει όταν όλοι όσοι κληρονομούν μία επιχείρηση θέλουν κάτι διαφορετικό;

Η οικονομική αξία συγκρούεται τελικά με τη συναισθηματική

Η περίπτωση των Lakers καθιστά αδύνατο να αγνοηθεί αυτή η σύγκρουση.

Ο Jerry Buss απέκτησε την ομάδα στο πλαίσιο μίας ευρύτερης συμφωνίας ύψους 67,5 εκατ. δολαρίων. Η τελευταία προτεινόμενη συμφωνία αποτιμά τους Lakers στα 12,5 δισ. δολάρια.

Σε αυτά τα επίπεδα αποτίμησης, η έννοια της «οικογενειακής επιχείρησης» αποκτά εντελώς διαφορετικό νόημα.

Η διατήρηση του δεσμού με κάτι που δημιούργησε ο πατέρας σου έχει συναισθηματική αξία. Υπάρχει, όμως, και ένα ισχυρό οικονομικό επιχείρημα υπέρ της μετατροπής ενός κληρονομημένου ποσοστού σε δισεκατομμύρια δολάρια.

Η ίδια ένταση υπάρχει σε χιλιάδες λιγότερο διάσημες οικογενειακές επιχειρήσεις.

Η δεύτερη γενιά μπορεί να αισθάνεται υπεύθυνη για την προστασία της εταιρείας. Η τρίτη γενιά βρίσκεται πιο μακριά από τον ιδρυτή και βλέπει ένα περιουσιακό στοιχείο που αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο μέρος της οικογενειακής περιουσίας.

Ένα από τα αδέλφια μπορεί να επιθυμεί να διοικεί την επιχείρηση. Ένα άλλο μπορεί να μην ενδιαφέρεται καθόλου για τη λειτουργία της, παρότι εξακολουθεί να κατέχει ισότιμο μερίδιο.

Η επιτυχία μπορεί να καταστήσει αυτές τις διαφωνίες πολύ πιο έντονες. Μία προβληματική εταιρεία αφήνει στην οικογένεια λιγότερες επιλογές. Μία εξαιρετικά πολύτιμη επιχείρηση δημιουργεί πολύ περισσότερες — και μαζί περισσότερες αιτίες σύγκρουσης.

Γι’ αυτό οι ιδρυτές πρέπει να σκέφτονται πέρα από τη διατήρηση της ιδιοκτησίας. Χρειάζονται δομές που θα επιτρέπουν στις επόμενες γενιές να διαχωρίζουν την ιδιοκτησία, τη διοίκηση και τις οικογενειακές σχέσεις, προτού αυτά τα τρία στοιχεία μπλεχτούν σε σημείο που να μην μπορούν πλέον να διαχωριστούν.

Η κοινή κατεύθυνση δεν κληρονομείται

Η ηγεσία και η ιδιοκτησία είναι δύο διαφορετικά πράγματα.

Η Jeanie Buss εκπροσωπεί τους Lakers στο NBA από τον θάνατο του πατέρα της το 2013. Η προτεινόμενη πώληση του εναπομείναντος οικογενειακού ποσοστού θα της στερούσε αυτή τη θέση, καθώς οι κανόνες του NBA απαιτούν από τον εκπρόσωπο μιας ομάδας να κατέχει επαρκές ιδιοκτησιακό μερίδιο.

Αυτό αποδεικνύει ότι η εξουσία μέσα σε κάθε οργανισμό καθορίζεται τελικά από τη δομή του.

Ένας ιδρυτής μπορεί να εμπιστεύεται ένα από τα παιδιά του για τη θέση του CEO, μοιράζοντας παράλληλα την ιδιοκτησία σε τέσσερα αδέλφια. Η ρύθμιση λειτουργεί εξαιρετικά όσο όλοι συμφωνούν.

Τα πράγματα, όμως, γίνονται πολύ πιο σύνθετα όταν ο CEO θέλει να επανεπενδύσει τα κέρδη, δύο από τα αδέλφια ζητούν μερίσματα και ένα ακόμη επιθυμεί να πουλήσει το ποσοστό του.

Τα καλύτερα σχέδια διαδοχής δεν βασίζονται στην υπόθεση ότι όλοι θα συμφωνούν για πάντα. Σχεδιάζονται για τη στιγμή που θα πάψουν να συμφωνούν.

Ο Jerry Buss πέτυχε αυτό για το οποίο αγωνίζονται οι επιχειρηματίες σε ολόκληρη τη σταδιοδρομία τους. Δημιούργησε κάτι διαχρονικό, πολύτιμο και πολιτιστικά σημαντικό, το οποίο κατάφερε να επιβιώσει για πολλά χρόνια μετά τον θάνατό του.

Ακόμη κι έτσι, ούτε οι καλύτεροι ιδρυτές μπορούν να καθορίσουν για πάντα τι θα σημαίνει η παρακαταθήκη τους.

Μία γενιά μπορεί να χτίσει μία εταιρεία, να καθιερώσει αξίες και να δημιουργήσει παραδόσεις. Δεν μπορεί, όμως, να εγγυηθεί ότι η επόμενη γενιά θα μοιράζεται τις ίδιες φιλοδοξίες.

Οι ιδρυτές μπορούν να κληροδοτήσουν μετοχές, ένα όνομα, ακόμη και τον έλεγχο. Αυτό που δεν μπορούν να κληροδοτήσουν είναι η κοινή κατεύθυνση.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• Γιατί τα μπαλάκια του τένις είναι κίτρινα (ή πράσινα); Η επιστήμη πίσω από το χρώμα τους
• NBA: Πώς οι Oklahoma City Thunder «έσβησαν» 323 εκατ. δολάρια από τα οικονομικά τους
• Η ΤΝ αλλάζει τα αθλητικά μέσα: Αγώνες, highlights και παιδικό περιεχόμενο χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση