Το μεγαλύτερο λάθος που κάνουν οι γονείς όταν οι νέοι ψάχνουν δουλειά
- Η υπερβολική εμπλοκή των γονέων στην αναζήτηση εργασίας στερεί από τους νέους την ευκαιρία να χτίσουν ανθεκτικότητα απέναντι στις επαγγελματικές δυσκολίες.
- Τον Ιούνιο του 2026, η ανεργία των νέων πτυχιούχων (22-27 ετών) έφτασε το 5,7%, ενώ το 42% αναγκάζεται να εργαστεί σε θέσεις που δεν αξιοποιούν τις δεξιότητες ή το πτυχίο του.
- Σε μια εποχή όπου οι συνεντεύξεις γίνονται συχνά μέσω Τεχνητής Νοημοσύνης (AI), οι ανθρώπινες σχέσεις, τα στοχευμένα μηνύματα επικοινωνίας και η παραδοσιακή ευγένεια αποτελούν τα ισχυρότερα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα.
Η μετάβαση ενός νέου από το πανεπιστήμιο στον επαγγελματικό στίβο αποτελεί μια περίοδο γεμάτη άγχος, όχι μόνο για τον ίδιο αλλά και για την οικογένειά του. Ωστόσο, σύμφωνα με τη βραβευμένη με Πούλιτζερ δημοσιογράφο και συγγραφέα Jodi Kantor, η πιο κρίσιμη συμβουλή προς τους γονείς είναι μία: αντισταθείτε στην παρόρμηση να παρεμβαίνετε.
Σήμερα, η αγορά εργασίας για τους νέους αποδεικνύεται ιδιαίτερα σκληρή. Τα στοιχεία της Federal Reserve Bank της Νέας Υόρκης για τον Ιούνιο του 2026 είναι αποκαλυπτικά: η ανεργία στους πρόσφατους πτυχιούχους ηλικίας 22 έως 27 ετών άγγιξε το 5,7% (έναντι 4,1% του γενικού συνόλου), ενώ η υποαπασχόληση εκτοξεύτηκε στο 42%. Αυτό σημαίνει ότι σχεδόν οι μισοί νέοι εργάζονται σε θέσεις που δεν αξιοποιούν τις ακαδημαϊκές τους γνώσεις.
Είναι απολύτως κατανοητό, όπως εξηγεί η Kantor, οι γονείς να νιώθουν φόβο και απογοήτευση, ειδικά όταν έχουν κάνει τεράστιες οικονομικές θυσίες για τις σπουδές των παιδιών τους και βλέπουν ότι οι καλοί βαθμοί και οι πρακτικές ασκήσεις δεν εγγυώνται μια άμεση επαγγελματική αποκατάσταση.
Ο κίνδυνος του «Snowplow Parenting»
Μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο, πολλοί γονείς τείνουν να γίνονται υπερβολικά παρεμβατικοί, πιέζοντας τα παιδιά τους ως προς τη στρατηγική αναζήτησης ή κατευθύνοντάς τα προς πιο «σταθερούς» κλάδους. Αυτή η τακτική, γνωστή και ως «snowplow parenting» (ο γονιός-εκχιονιστικό που καθαρίζει κάθε εμπόδιο από τον δρόμο του παιδιού), μπορεί να εμποδίσει την ανάπτυξη της ανθεκτικότητάς τους.
Όπως επισημαίνει η συγγραφέας Jennifer Wallace, ο στόχος δεν είναι να διασφαλίσουμε ότι το παιδί δεν θα δυσκολευτεί ποτέ, αλλά να μεγαλώσουμε έναν νέο άνθρωπο που ξέρει πώς να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις όταν αυτές εμφανιστούν. Η Kantor συμβουλεύει τους γονείς να κάνουν ένα βήμα πίσω και να υιοθετήσουν μια προσέγγιση «διερεύνησης». Αντί να επιβάλλουν απόψεις, είναι προτιμότερο να ρωτούν τους νέους τι βιώνουν στην αγορά και να προσπαθούν να κατανοήσουν το πώς έχει αλλάξει το σύγχρονο τοπίο των προσλήψεων.
Η αξία των συμβουλών στην εποχή του AI
Οι σημερινές συμβουλές των γονέων είναι συχνά, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Kantor, «ταυτόχρονα ανεκτίμητες και εντελώς άχρηστες». Είναι ανεκτίμητες λόγω της σοφίας που φέρνει η εμπειρία, αλλά συχνά άσχετες με τη σημερινή πραγματικότητα.
Εάν κάποιος δεν έχει αναζητήσει εργασία τα τελευταία χρόνια, είναι δύσκολο να αντιληφθεί πόσο ψηφιακή και «στείρα» έχει γίνει η διαδικασία των αιτήσεων. Οι συνεντεύξεις μέσω εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης, που προκαλούν έκπληξη στις μεγαλύτερες γενιές, αποτελούν πλέον καθημερινότητα για τους νέους υποψηφίους.
Τι μπορούν λοιπόν να προσφέρουν οι γονείς; Να διδάξουν στα παιδιά τους πώς να χτίζουν αληθινές, ανθρώπινες συνδέσεις. Παραδόξως, όσο πιο ψηφιακή γίνεται η αγορά, τόσο αυξάνεται η αξία των πραγματικών σχέσεων. Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν στη σύνταξη ενός εύστοχου, σύντομου και «ζεστού» (χωρίς να είναι υπερβολικά οικείο) email προς έναν μελλοντικό εργοδότη. Μπορούν επίσης να υπενθυμίσουν παραδοσιακές αλλά ξεχασμένες πρακτικές, όπως η αποστολή ενός ευχαριστήριου μηνύματος μετά τη συνέντευξη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:
Πηγή: cnbc.com
