Ανατροπή: Η Κίνα δεν ξεπουλά τα αμερικανικά ομόλογα – Αγνοήστε τους ερασιτέχνες στρατηγιστές, το δολάριο παραμένει «βασιλιάς»

Η Κίνα συνεχίζει να αγοράζει δολάρια ΗΠΑ με ταχείς ρυθμούς και, χωρίς αμφιβολία, προχωρά σε τοποθετήσεις σε ξένα χρεόγραφα. Τον Δεκέμβριο, οι κρατικές της τράπεζες και η κεντρική τράπεζα αγόρασαν πάνω από 100 δισ. δολάρια σε συνάλλαγμα από την αγορά. Οι αγορές του Ιανουαρίου ήταν ελαφρώς χαμηλότερες.

Αν κοιτάξει κανείς μόνο τον ισολογισμό της Λαϊκής Τράπεζας της Κίνας (People’s Bank of China), αυτό μπορεί να μην είναι εμφανές. Τα επίσημα συναλλαγματικά αποθέματα δεν αυξάνονται με ταχύ ρυθμό, όμως αυτό είναι παραπλανητικό. Τα δολάρια που αγόρασε τους τελευταίους μήνες η «China Inc» στην αγορά αποθηκεύονται (warehoused) από τα μεγάλα κρατικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, τα οποία πρόσθεσαν το πρωτοφανές ποσό των 100 δισ. δολαρίων σε ξένα περιουσιακά στοιχεία τον Δεκέμβριο και 70 δισ. δολάρια τον Ιανουάριο.

Πρόκειται για τεράστια μεγέθη που επηρεάζουν τις αγορές. Παράλληλα, δείχνουν πέρα από κάθε αμφιβολία ότι το τεράστιο εμπορικό πλεόνασμα της Κίνας ρέει και πάλι μέσω των ισολογισμών των βασικών κρατικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων της.

Οι εξαγωγείς θέλουν πλέον να πουλήσουν τα δολάριά τους έναντι ρενμίνμπι, προκειμένου να επωφεληθούν από την αναμενόμενη ανατίμηση του ρενμίνμπι, αντί να «παρκάρουν» τα έσοδα από τις εξαγωγές τους στο Χονγκ Κονγκ, τη Σιγκαπούρη και άλλα υπεράκτια κέντρα. Για να αντισταθμίσουν αυτή τη ζήτηση για ρενμίνμπι, οι κρατικές τράπεζες της Κίνας έπρεπε να αγοράσουν τεράστιες ποσότητες συναλλάγματος. Οι αγορές ύψους 100 δισ. δολαρίων τον μήνα τον Δεκέμβριο αποτέλεσαν ιστορικό ρεκόρ παρέμβασης.

Κι όμως, αντί να συζητείται πού θα «αποθηκεύσει» η China Inc όλο αυτό το συνάλλαγμα που βρίσκεται πλέον στα χέρια του κράτους, μεγάλο μέρος του χρηματοοικονομικού κόσμου μιλά για ενδείξεις ότι η Κίνα διαφοροποιείται από το δολάριο και τα αμερικανικά κρατικά ομόλογα. Αυτό δεν έχει λογική.

Βεβαίως, ο αριθμός των αμερικανικών ομολόγων που κατέχουν Κινέζοι επενδυτές μέσω θεματοφυλάκων στις ΗΠΑ έχει μειωθεί σημαντικά με την πάροδο του χρόνου. Αυτό αντανακλά το σχετικά χαμηλό ποσοστό του δολαρίου στα συναλλαγματικά αποθέματα της Κίνας (πιθανότατα κάτω από 55%), καθώς και τη χρήση μη αμερικανικών θεματοφυλάκων. Και η Κίνα —τουλάχιστον από το 2010— έχει καταβάλει μεγάλες προσπάθειες για να περιορίσει τις τοποθετήσεις της στις ΗΠΑ, και ακόμη μεγαλύτερες για να περιορίσει τις ορατές τοποθετήσεις της. Αυτή η μετατόπιση έχει οδηγήσει σε αποσύνδεση μεταξύ του πλεονάσματος τρεχουσών συναλλαγών, της αύξησης των αποθεμάτων και των τοποθετήσεων σε αμερικανικά ομόλογα.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το κινεζικό κράτος σταμάτησε να συσσωρεύει δολάρια. Αντιθέτως, η συσσώρευση περιουσιακών στοιχείων σε δολάρια μετατοπίστηκε από την Κρατική Διοίκηση Συναλλάγματος της Κίνας (με 3,4 τρισ. δολάρια σε συναλλαγματικά αποθέματα, εκ των οποίων το 50-55% σε δολάρια) προς τις κρατικές τράπεζες (με περίπου 3 τρισ. δολάρια σε ενεργητικό, εκ των οποίων ίσως το 70% σε δολάρια).

Η διαφοροποίηση των αποθεμάτων αρχικά σήμαινε τη μεταβίβασή τους σε αναπτυξιακές (policy) τράπεζες που στηρίζουν διεθνείς πρωτοβουλίες, όπως τα έργα του Belt and Road Initiative. Δολάρια που θα μπορούσαν να αποτελούν συναλλαγματικά αποθέματα χρησιμοποιήθηκαν για τη χρηματοδότηση εντολοδοτημένων δανείων και για ενέσεις κεφαλαίων 95 δισ. δολαρίων το 2015. Η Κίνα δεν δημοσιοποιεί το μέγεθος του ισολογισμού σε ξένο νόμισμα της China Development Bank και της Export-Import Bank of China, όμως ανεξάρτητες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για συνολικό ενεργητικό περίπου 1 τρισ. δολάρια.

Πιο πρόσφατα, το κέντρο βάρους της συσσώρευσης ξένων περιουσιακών στοιχείων μετατοπίστηκε στις κρατικές εμπορικές τράπεζες, οι οποίες διαθέτουν πλέον 1,65 τρισ. δολάρια σε δηλωμένα ξένα περιουσιακά στοιχεία. Η People’s Bank of China αναφέρει ότι κατέχουν 450 δισ. δολάρια σε χρεόγραφα και πιστώσεις σε ξένο νόμισμα προς άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Το μέγεθος των πρόσφατων εισροών πιθανόν να δοκιμάζει τα όριά τους.

Με απλά λόγια, η Κίνα έχει πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών ύψους 1 τρισ. δολαρίων (επισήμως 735 δισ. δολάρια, αλλά με αυξανόμενη συναίνεση ότι το πραγματικό μέγεθος είναι υψηλότερο). Ως εκ τούτου, είναι αναγκασμένη να συσσωρεύει σημαντικά ξένα περιουσιακά στοιχεία.

Μια τέτοια χώρα δεν μπορεί εύκολα να διαφοροποιηθεί μακριά από τα περιουσιακά στοιχεία σε δολάρια, εφόσον επιθυμεί να διαχειρίζεται το νόμισμά της έναντι του δολαρίου, πωλώντας ρενμίνμπι για να το αγοράζει. Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο αν επιδιώκει να διατηρήσει αδύναμο νόμισμα για στήριξη των εξαγωγών σε μια περίοδο κατά την οποία οι εγχώριες πηγές ανάπτυξης είναι αδύναμες.

Αν οι Κινέζοι κρατικοί επενδυτές δεν αγοράζουν άμεσα αμερικανικά ομόλογα, τότε δανείζουν χρήματα σε άλλους παγκόσμιους επενδυτές που τα αγοράζουν. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να ισορροπούν οι παγκόσμιες ροές κεφαλαίων. Αγνοήστε τους ερασιτέχνες γεωπολιτικούς στρατηγιστές που μιλούν για το τέλος της κυριαρχίας του δολαρίου και ακολουθήστε τη ροή του χρήματος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

• Γιατί οι αναλυτές βλέπουν συνέχεια στο ράλι του ΧΑ το 2026
• Τεχνητή Νοημοσύνη και γεωπολιτική: Η σημασία της επίσκεψης Μητσοτάκη στην Ινδία
• Γουόρεν Μπάφετ: Η αντισυμβατική επένδυση που του απέφερε κέρδη 24 δισ. δολάρια στην Ιαπωνία