Από τον Μακρόν στον Γκέιτς: Η τέχνη της επιρροής στην εποχή της παγκόσμιας αβεβαιότητας
- Το Νταβός λειτούργησε ως masterclass επικοινωνίας και ηγετικής επιρροής
- Μακρόν και Κάρνεϊ ξεχώρισαν για το ύφος, τη στάση και τη σαφή αφήγηση ισχύος
- Από τον Τραμπ έως τον Γκέιτς, η επιρροή κρίνεται λιγότερο από το περιεχόμενο και περισσότερο από το «πώς»
Κάθε Ιανουάριο, στις χιονισμένες Άλπεις, το Νταβός μετατρέπεται σε παγκόσμιο κέντρο ισχύος. Πολιτικοί ηγέτες, CEOs και opinion leaders δεν ανταλλάσσουν μόνο ιδέες για την οικονομία, τη γεωπολιτική και την τεχνητή νοημοσύνη – δίνουν, ταυτόχρονα, ένα άτυπο αλλά αποκαλυπτικό μάθημα επικοινωνίας και επιρροής.
Η φετινή σύνοδος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (19–23 Ιανουαρίου) πραγματοποιήθηκε σε ένα κλίμα αυξημένης αβεβαιότητας, με φόντο τις εμπορικές εντάσεις, τους γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς και τις ραγδαίες εξελίξεις στην AI. Στο βήμα και στα πάνελ βρέθηκαν, μεταξύ άλλων, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ο συνιδρυτής της Microsoft Μπιλ Γκέιτς και ο CEO της Nvidia Τζένσεν Χουάνγκ.
Το κεντρικό θέμα, «Πνεύμα Διαλόγου», αποδείχθηκε επίκαιρο, καθώς οι συζητήσεις περιστράφηκαν γύρω από τη διεθνή εμπορική σύγκρουση, τον ρόλο των μεγάλων δυνάμεων, αλλά και τον μετασχηματισμό της εργασίας από την τεχνητή νοημοσύνη.
Όταν το μήνυμα «συμπιέζεται» σε λίγα δευτερόλεπτα
Οι παρεμβάσεις των ηγετών μεταδόθηκαν ζωντανά και στη συνέχεια «συμπυκνώθηκαν» σε σύντομα αποσπάσματα για social media, TikTok και ειδησεογραφικά highlights, εκθέτοντας κάθε λέξη, παύση και βλέμμα σε άμεση παγκόσμια κριτική.
Ο Ρενέ Καραγιόλ, σύμβουλος ηγεσίας για στελέχη Fortune 500 και FTSE 100, ανέλυσε στο CNBC τι έκανε τους πιο επιδραστικούς ομιλητές του Νταβός να ξεχωρίσουν. Έχοντας συνεργαστεί με προσωπικότητες όπως ο Νέλσον Μαντέλα, ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, ο Τόνι Μπλερ και ο Τιμ Κουκ, ήταν ξεκάθαρος:
«Τα δύο βασικά πράγματα που διδάσκουμε πάντα είναι: πρώτον, η παράσταση – όχι το περιεχόμενο. Και δεύτερον, δεν έχει σημασία τι λες, αλλά πώς το λες. Αυτό είναι το πιο ισχυρό στοιχείο».
Μακρόν και Κάρνεϊ: Δύο πρότυπα ηγετικής παρουσίας
Σύμφωνα με τον Καραγιόλ, Εμανουέλ Μακρόν και Μαρκ Κάρνεϊ αποτέλεσαν δύο υποδειγματικές περιπτώσεις ηγετικής επικοινωνίας.
Ο Γάλλος πρόεδρος, σε ειδική ομιλία στο Νταβός, απάντησε με σκληρό τόνο στις απειλές του Ντόναλντ Τραμπ για επιβολή δασμών στην Ευρώπη και στο γαλλικό κρασί. Προειδοποίησε για έναν κόσμο «χωρίς κανόνες», όπου το διεθνές δίκαιο υποχωρεί, και κάλεσε σε ενισχυμένη παγκόσμια συνεργασία.
Η εικόνα του -με μπλε aviator γυαλιά λόγω μόλυνσης στο μάτι- ενίσχυσε, σύμφωνα με τον Καραγιόλ, την αίσθηση αυτοπεποίθησης και ισχύος. «Ήταν σαν υπερήρωας. Όρθιος, ευθύς, χωρίς φόβο», σχολίασε.
Ο Καναδός πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ, από την άλλη, μίλησε με πιο ήρεμο αλλά εξίσου ισχυρό τόνο, τονίζοντας ότι οι «μεσαίες δυνάμεις» πρέπει να ενωθούν απέναντι στον οικονομικό και γεωπολιτικό εξαναγκασμό των μεγάλων παικτών. Περιέγραψε πώς δασμοί, χρηματοπιστωτικές υποδομές και εφοδιαστικές αλυσίδες μετατρέπονται σε εργαλεία πίεσης.
«Ο Μακρόν ήταν αυτός που θυμάσαι. Ο Κάρνεϊ ήταν αυτός που σέβεσαι», συνόψισε ο Καραγιόλ.
Τραμπ, CEOs και η δύναμη της αφήγησης
Αν και ο Τραμπ θεωρείται έμπειρος ρήτορας, η φετινή του παρέμβαση κρίθηκε από τον Καραγιόλ ως αποσπασματική. Παρ’ όλα αυτά, παραδέχτηκε ότι «όταν είναι στην καλύτερή του φόρμα, ακόμα κι αν διαφωνείς, ο τρόπος που μιλά είναι εξαιρετικά επιδραστικός».
Σύμφωνα με τον καθηγητή διοίκησης του Πανεπιστημίου του Τέξας Άντριου Μπρόντσκι, οι CEOs επικοινωνούν διαφορετικά από τους πολιτικούς, καθώς κάθε τους λέξη μπορεί να επηρεάσει αγορές, μετοχές και ανθρώπους. Οι πολιτικοί, αντίθετα, έχουν μεγαλύτερη ευχέρεια να χρησιμοποιούν έντονη ρητορική και συναίσθημα.
Ο Μπρόντσκι υπογράμμισε ότι οι πιο αποτελεσματικοί ηγέτες χρησιμοποιούν εικόνες, μεταφορές και ιστορίες. Ανέφερε ως παραδείγματα τον Σάτια Ναδέλα, που συνέκρινε την AI με την επανάσταση των προσωπικών υπολογιστών, και τον Τζένσεν Χουάνγκ, που μίλησε για τις επιπτώσεις της τεχνητής νοημοσύνης στην απασχόληση μέσα από συγκεκριμένες αφηγήσεις.
Ξεχωριστή ήταν και η παρουσία του Μπιλ Γκέιτς, ο οποίος διατηρούσε σχεδόν συνεχή οπτική επαφή με το κοινό. «Αυτή η φαινομενικά μικρή επιλογή έκανε να μοιάζει σαν να μιλά απευθείας σε κάθε ακροατή», κατέληξε.
