Blue Owl: Το «καναρίνι στο ανθρακωρυχείο» για τη φούσκα του ιδιωτικού δανεισμού
- Η Blue Owl Capital σταματά τις τριμηνιαίες αναλήψεις στο fund Blue Owl Capital Corporation II, εγκλωβίζοντας ουσιαστικά τους retail επενδυτές σε μια περίοδο αβεβαιότητας.
- Η εταιρεία πούλησε εσπευσμένα δάνεια αξίας 1,4 δισ. δολαρίων για να διαχειριστεί την πίεση ρευστότητας, επιβεβαιώνοντας ότι το μοντέλο των “ημι-ρευστών” funds δοκιμάζεται σκληρά.
- Η κίνηση θεωρείται προάγγελος ευρύτερων προβλημάτων στην αγορά του private credit των 3 τρισ. δολαρίων, καθώς αποκαλύπτει την ευθραυστότητα των αποτιμήσεων και την αναντιστοιχία ρευστότητας σε δύσκολες περιόδους.
Η αγορά του ιδιωτικού δανεισμού (private credit), ένας από τους ταχύτερα αναπτυσσόμενους τομείς της Wall Street, βρίσκεται αντιμέτωπη με την πρώτη της σοβαρή δοκιμασία. Η Blue Owl Capital, ένας από τους κολοσσούς του κλάδου, ανακοίνωσε ότι περιορίζει μόνιμα τη δυνατότητα των επενδυτών να αποσύρουν κεφάλαια από ένα συγκεκριμένο fund που απευθύνεται σε ιδιώτες (retail investors).
Η είδηση προκάλεσε άμεση αντίδραση, με τη μετοχή της Blue Owl να υποχωρεί σχεδόν 6% την Πέμπτη. Η εταιρεία προχώρησε στην πώληση δανείων αξίας 1,4 δισ. δολαρίων από τρία funds της για να καλύψει ανάγκες ρευστότητας. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των πωλήσεων (600 εκατ. δολάρια) προήλθε από το Blue Owl Capital Corporation II (OBDC II), ένα “ημι-ρευστό” fund, το οποίο πλέον σταματά να προσφέρει τριμηνιαίες επιλογές εξαγοράς μεριδίων.
Το «Καναρίνι στο Ανθρακωρυχείο»
Ο Dan Rasmussen, ιδρυτής της Verdad Capital, δεν μάσησε τα λόγια του μιλώντας στο CNBC: «Αυτό είναι το καναρίνι στο ανθρακωρυχείο. Η φούσκα των ιδιωτικών αγορών αρχίζει επιτέλους να σκάει».
Το πρόβλημα εντοπίζεται στη δομική αναντιστοιχία ρευστότητας. Τα private credit funds επενδύουν σε μακροπρόθεσμα, μη ρευστοποιήσιμα δάνεια προς μεσαίες επιχειρήσεις, αλλά συχνά υπόσχονται στους επενδυτές (ειδικά στους retail) τη δυνατότητα τακτικής αποχώρησης. Όταν οι οικονομικές συνθήκες είναι ευνοϊκές, οι νέες εισροές και οι αποπληρωμές δανείων καλύπτουν τις αναλήψεις. Όταν όμως το κλίμα αλλάζει, η πίεση για ρευστότητα μπορεί να οδηγήσει σε αναγκαστικές πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων με έκπτωση, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο απαξίωσης.
Η παγίδα του «Fool’s Yield»
Αναλυτές προειδοποιούν ότι χρόνια εξαιρετικά χαμηλών επιτοκίων ώθησαν τους δανειστές να αναλάβουν μεγαλύτερα ρίσκα, χρηματοδοτώντας μικρότερες και πιο υπερχρεωμένες εταιρείες. Όπως επισημαίνει ο Rasmussen, αυτό δημιούργησε μια περίπτωση “fool’s yield” (απόδοση του ανόητου): υψηλές αποδόσεις που δεν μεταφράζονται σε υψηλές πραγματικές επιστροφές, επειδή οι χρεοκοπίες ήταν τεχνητά χαμηλές.
Τώρα, με την άνοδο των επιτοκίων και την επιβράδυνση της οικονομίας, οι “σκελετοί” αρχίζουν να βγαίνουν από την ντουλάπα. Η κατάρρευση της First Brands Group τον περασμένο Σεπτέμβριο ήταν ένα πρώτο σημάδι, και η κίνηση της Blue Owl επιβεβαιώνει ότι το πρόβλημα δεν είναι μεμονωμένο.
Τι σημαίνει για την αγορά
Η αγορά του private credit έχει φτάσει τα 3 τρισ. δολάρια παγκοσμίως, με τους ιδιώτες επενδυτές να παίζουν όλο και μεγαλύτερο ρόλο στη χρηματοδότηση των Business Development Companies (BDCs). Η απόφαση της Blue Owl να “κλειδώσει” τα κεφάλαια των επενδυτών στο OBDC II, αντικαθιστώντας τις αναλήψεις με έκτακτες διανομές μερισμάτων από πωλήσεις παγίων, στέλνει ένα ανησυχητικό μήνυμα: η ρευστότητα δεν είναι δεδομένη.
Αν και η Blue Owl προσπαθεί να καθησυχάσει την αγορά, δηλώνοντας ότι οι πωλήσεις έγιναν σε καλή τιμή (99,7% της ονομαστικής αξίας), η ζημιά στην εμπιστοσύνη έχει γίνει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:
Πηγή: cnbc.com
