Δείτε στο Business Monitor: Το εμπορικό power game των δασμών και οι «παραισθήσεις» που δημιουργεί η ΤΝ

Βusiness Monitor με τον Τάσο Ζάχο: To τηλεοπτικό επιχειρηματικό μαγκαζίνο, που φέρει τη σφραγίδα της δημοσιογραφικής ομάδας του FORTUNE GREECE, κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 19:00 στη συχνότητα του OΝΕ CHANNEL.

Στο δεύτερο επεισόδιο του 4ου κύκλου της εκπομπής, βάζουμε σε πρώτο πλάνο τις παγκόσμιες επιπτώσεις της δασμολογικής πολιτικής του Ντόναλντ Τραμπ, η οποία δέχθηκε ισχυρό πλήγμα από το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ που την χαρακτήρισε «παράνομη».

Τι σημαίνει όμως αυτή η απόφαση, πώς απαντάει ο Αμερικανός Πρόεδρος και ποιες είναι οι επιπτώσεις για το παγκόσμιο εμπόριο;

Επίσης εστιάζουμε στις μεγάλες επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη και στη σωστή χρήση της από τις επιχειρήσεις. Γιατί φτιάχνουμε γραμματείς αντί για εγκεφάλους; Πώς μπορούν οι εταιρείες να αποφύγουν τις «παραισθήσεις» που δημιουργεί η ΤΝ;

Και για τα δύο αυτά ζητήματα, o Tάσος Ζάχος, CEO/Editor in Chief του Fortune Greece υποδέχεται στο στούντιο τη Μαρία Ακριβού, Senior Editor του Fortune Greece και τον Chief Economist της Μazars Γιώργο Λαγαρία.

Δείτε το σχετικό teaser:

Το power game των δασμών

Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ έκρινε με ψήφους 6–3 ότι ο Ντόναλντ Τραμπ χρησιμοποίησε παράνομα τον νόμο περί διεθνών οικονομικών εκτάκτων αναγκών για να επιβάλει εκτεταμένους δασμούς σχεδόν σε όλο τον κόσμο. Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο νόμος δεν εξουσιοδοτεί τον πρόεδρο να επιβάλλει δασμούς, ακυρώνοντας έτσι μεγάλο μέρος της εμπορικής πολιτικής που είχε οικοδομήσει ο Τραμπ.

Η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ για κατάργηση των δασμών IEEPA (International Emergency Economic Powers Act), δεν έρχεται σαν κεραυνός εν αιθρία. Η νομική προσέγγιση του Ντ. Τραμπ ήταν αρκετά έωλη. Ούτε πρέπει να έρχεται σαν έκπληξη η επίκληση του νόμου 122 του 1974 που επιτρέπει στον Πρόεδρο να επιβάλλει δασμούς από 10% έως 15% για διάστημα 150 ημερών. Δηλαδή η «αντεπίθεση» του Αμερικανού Προέδρου σαν πρώτη απάντηση.

Ας δούμε πρώτα από όλα τα στοιχεία.
• Οι μέσοι δασμοί για τον Αμερικανό καταναλωτή πέφτουν από 16% στο 13.7% (12.2% αφού τα εισαγόμενα προϊόντα αντικατασταθούν με τοπικά) για τις επόμενες 150 μέρες, και από εκεί στο 9.1% εφόσον οι δασμοί λήξουν.

 

 

 

• Η απόφαση του Δικαστηρίου αφορά περίπου τα 2/3 των δασμών. Οι δασμοί στην Κίνα και οι δασμοί στα προϊόντα μένουν αμετάβλητοι. Είναι άμεσα εφαρμοστέα καθώς απαιτείται δικαστική άδεια για επιβολή δασμών.

• Θεωρητικά ανοίγει τον δρόμο για διεκδίκηση περίπου $131-$150 δισ, καθώς και μια μέγιστη «τρύπα» στον προϋπολογισμό περίπου 0.5% που θα χρειαστεί να αντιμετωπιστεί με αύξηση χρέους. Όμως επειδή αντικαταστάθηκε από άλλους δασμούς, το τελικό νούμερο δεν δύναται να υπολογιστεί.

• Το Yale Budget Lab υπολογίζει πίεση 0.5% -0.6% στον πληθωρισμό εφόσον το μέτρο μείνει προσωρινό, και 0.8% με 1% εφόσον μονιμοποιηθεί.

• Για να μπορέσουν οι νέοι οριζόντιοι δασμοί που ανακοίνωσε ο Αμερικανός Πρόεδρος ύψους 10% να επεκταθούν πέραν των 150 ημερών (περίπου 22 Ιουλίου) πρέπει να τους επεκτείνει το Κογκρέσο.

Ποια είναι τα καλά νέα;
• Σε περίπτωση επιστροφής των δασμών στις επιχειρήσεις και τους καταναλωτές, η οικονομική δραστηριότητα ίσως επιταχυνθεί σημαντικά, έστω και βραχυπρόθεσμα.

• Επιβεβαιώνεται η ισχύς του νόμου για τη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου. Τόσο το Κογκρέσο, όσο και το Ανώτατο Δικαστήριο αλλά ακόμα και οι συμμαχικές χώρες (βλ. Υπόθεση Γροιλανδίας), πλέον αντιδρούν όλο και περισσότερο στις αποφάσεις του Λευκού Οίκου.

• Το 15% είναι «ταβάνι» και μάλιστα προσωρινό. Χάνεται η δύναμη του Προέδρου να «απειλεί» με υπέρογκους δασμούς κάθε φορά που θέλει να διαπραγματευτεί. Δίνει διαπραγματευτική δύναμη πίσω στο Κογκρέσο και τους συμμάχους.

• Η απόφαση δίνει «δικαιολογία» στην κυβέρνηση να μειώσει τους μέσους δασμούς και συνεπώς τις πληθωριστικές πιέσεις ενόψει μεσοπρόθεσμων εκλογών. «Εμείς παλέψαμε, αλλά τα δικαστήρια δεν μας άφησαν…».

Ποια είναι τα κακά νέα

• H αβεβαιότητα για τις αγορές και τις επιχειρήσεις θα ενταθεί. Δεν γνωρίζει κανείς το δημοσιονομικό κενό που μπορεί να δημιουργηθεί σε περίπτωση επιστροφής φόρων, ούτε ποιος θα είναι ο μηχανισμός για αυτήν. Επίσης ανοίγουν αρκετά καινούρια νομικά μέτωπα στην (σχεδόν σίγουρη) περίπτωση που ο Πρόεδρος αποφασίσει να επιβάλλει φρέσκους δασμούς.

• Ο Πρόεδρος έχει αρκετά ακόμα «εργαλεία» επιβολής δασμών. Είναι όλα πιο δύσκολα, και αρκετά απαιτούν συνεργασία με το Κογκρέσο, αλλά υπάρχουν (Άρθρο 232/1962, 301/1974, 201/1974, 338/1930 και το 122/1974 που ήδη επικαλέστηκε).

• Οι νέοι δασμοί αφορούν χώρες με τις οποίες δεν υπάρχει εμπορική συμφωνία. Η ΕΕ και η Ιαπωνία και αρκετές ασιατικές έχουν συνάψει συμφωνίες, οι οποίες ακόμα και αν δεν έχουν υπογραφεί, οι ΗΠΑ «περιμένουν να τις τιμήσουν». Ο Λευκός Οίκος, υποθέτοντας πιθανόν ότι το Αν. Δικαστήριο δεν θα τον στηρίξει, έσπευσε να υπογράψει συμφωνίες προκειμένου να δεσμεύσει εμπορικούς εταίρους με το προηγούμενο καθεστώς.

• Ο Πρόεδρος έχει τη δύναμη να επιβάλλει δασμούς σε προϊόντα, και εδώ και αρκετό καιρό έχουμε υποθέσει ότι θα ακολουθήσει αυτή την οδό.