Δεν θέλει αγκαλιές; Τι αποκαλύπτει η Ψυχολογία για όσους αποφεύγουν τη σωματική επαφή

• Η αποφυγή αγκαλιάς συχνά συνδέεται με το «στιλ προσκόλλησης» και πρώιμα βιώματα, όχι με απόρριψη.
• Τραύμα, οικογενειακή κουλτούρα ή απλή προσωπική προτίμηση μπορεί να επηρεάζουν τη στάση απέναντι στο άγγιγμα.
• Ο σεβασμός στα προσωπικά όρια αποτελεί βασικό στοιχείο υγιών σχέσεων.

Έχεις πάει να αγκαλιάσεις κάποιον και ένιωσες εκείνο το ανεπαίσθητο «πάγωμα»; Ένα βήμα πίσω, μια γρήγορη και τυπική αγκαλιά ή μια αμήχανη αποφυγή;

Σε μια κοινωνία όπως η ελληνική, όπου η σωματική επαφή θεωρείται αυτονόητη ένδειξη οικειότητας, μια τέτοια αντίδραση μπορεί εύκολα να παρερμηνευτεί ως ψυχρότητα ή απόρριψη. Ωστόσο, η Ψυχολογία επισημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις δεν έχει καμία σχέση με έλλειψη αγάπης.

Ο ρόλος του «στιλ προσκόλλησης»

Οι ειδικοί συνδέουν συχνά τη στάση μας απέναντι στο άγγιγμα με το λεγόμενο «στιλ προσκόλλησης» – τον τρόπο δηλαδή που μάθαμε από μικροί να συνδεόμαστε συναισθηματικά με τους άλλους.

Άτομα που μεγάλωσαν σε περιβάλλον με περιορισμένες εκδηλώσεις τρυφερότητας ή με ασταθή συναισθηματικά μηνύματα μπορεί να βιώνουν τη σωματική επαφή ως απρόβλεπτη ή παρεμβατική. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η αποφυγή δεν αποτελεί συνειδητή απόρριψη, αλλά αποτέλεσμα βιωμάτων.

Τραύμα, ανατροφή ή απλή συνήθεια;

Ένα παλαιότερο τραύμα, μια δυσάρεστη εμπειρία οικειότητας ή μια αυστηρή οικογενειακή κουλτούρα – όπου οι αγκαλιές δίνονταν μόνο σε «επίσημες» περιστάσεις – μπορούν να αφήσουν βαθύ αποτύπωμα.

Πολλές φορές, το σώμα αντιδρά πριν προλάβει το μυαλό να εξηγήσει το γιατί. Η ένταση της αντίδρασης είναι καθοριστική: εάν το άγγιγμα προκαλεί έντονο άγχος ή πανικό, ενδέχεται να υπάρχει τραυματικό υπόβαθρο που χρειάζεται προσοχή και, ενδεχομένως, επαγγελματική υποστήριξη.

Από την άλλη πλευρά, δεν είναι κάθε αποφυγή ένδειξη βαθύτερου ζητήματος. Για ορισμένους ανθρώπους, η μειωμένη σωματική εγγύτητα είναι απλώς προσωπική προτίμηση. Εκφράζουν τη στοργή τους με άλλους τρόπους – με λόγια, πράξεις ή παρουσία.

Τα όρια και ο σεβασμός

Το κρίσιμο σημείο, σύμφωνα με τους ψυχολόγους, είναι ο σεβασμός στα προσωπικά όρια. Μια ήρεμη και σταθερή αποφυγή χωρίς δραματικές αντιδράσεις συνήθως δείχνει ανάγκη για συγκεκριμένο επίπεδο οικειότητας – και τα όρια αυτά αξίζουν αποδοχή.

Σε κοινωνικό επίπεδο, ίσως χρειάζεται μια μικρή αλλαγή νοοτροπίας: να μη θεωρούμε δεδομένη τη σωματική επαφή. Μια απλή ερώτηση, όπως «Θες μια αγκαλιά;», μπορεί να προλάβει αμηχανία και να δείξει πραγματική φροντίδα.

Η προσφορά εναλλακτικής – μια χειραψία, ένα άγγιγμα στον ώμο ή απλώς ένα χαμόγελο – διατηρεί τη ζεστασιά χωρίς να παραβιάζει την αίσθηση ασφάλειας του άλλου.

Η αποφυγή αγκαλιάς, τελικά, δεν λέει τίποτα για το πόσο αγαπά κάποιος. Η αγάπη εκφράζεται με πολλούς τρόπους. Και ο σεβασμός στον τρόπο που ο άλλος νιώθει ασφαλής ίσως είναι η πιο ουσιαστική μορφή οικειότητας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• Χρήστες αξιοποιούν το Grok για να «ξεθολώσουν» πρόσωπα παιδιών στα αρχεία Επστάιν
• Λες Γουέξνερ: Ποιος είναι ο δισεκατομμυριούχος πίσω από τη Victoria’s Secret που έκανε πάμπλουτο τον Επστάιν
• «Γεια σας κορίτσια!»: Ο Έπστιν συνέχιζε να είναι δωρητής στο Χάρβαρντ παρά την καταδίκη του για σεξουαλικά εγκλήματα