ΕΑΣΕ: Πώς η ηγεσία διαμορφώνει το επόμενο βήμα της ελληνικής οικονομίας
Με την ελληνική οικονομία να έχει ανακτήσει την πρόσβαση σε κεφάλαια, επενδύσεις και τεχνολογικά εργαλεία, το ερώτημα που αναδύεται σήμερα στους κόλπους του επιχειρείν είναι αν διαθέτει το διοικητικό υπόβαθρο για να μετατρέψει αυτά τα πλεονεκτήματα σε διατηρήσιμη παραγωγικότητα και υψηλή προστιθέμενη αξία.
Με άλλα λόγια, η συζήτηση μετατοπίζεται από το πόσα επενδύονται στο πώς μεταφράζονται οι επενδύσεις αυτές σε απτό αποτέλεσμα για τις επιχειρήσεις και την οικονομία. Στο πλαίσιο αυτό, η Ένωση Ανωτάτων Στελεχών Επιχειρήσεων (ΕΑΣΕ), με αφορμή τη συμπλήρωση 40 ετών από την ίδρυσή της, παρουσίασε τις θέσεις και τις προτεραιότητές της σε δημοσιογραφική ενημέρωση.
Για την Ένωση, το κρίσιμο στοίχημα της επόμενης ημέρας δεν είναι πρωτίστως τεχνολογικό ή χρηματοδοτικό, αλλά διοικητικό. Στο επίκεντρο θέτει την ενίσχυση της παραγωγικότητας μέσα από ένα σύγχρονο μοντέλο εταιρικής διακυβέρνησης και την καλλιέργεια ισχυρού εργασιακού πολιτισμού στις ελληνικές επιχειρήσεις. «Η ουσιαστική ενίσχυση της παραγωγικότητας και, κατά συνέπεια, της ανταγωνιστικότητας δεν θα προκύψει μόνο από επενδύσεις και τεχνολογία. Θα προκύψει και από τον τρόπο που διοικούνται οι οργανισμοί», τόνισε ο πρόεδρος της ΕΑΣΕ, Γιάννης Παπαχρήστου, επισημαίνοντας ότι η προσαρμοστικότητα της ηγεσίας στις ταχύτατες παγκόσμιες αλλαγές και η ικανότητά της να τις ενσωματώνει αποτελεσματικά στις επιχειρήσεις αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες.
Το μοντέλο ηγεσίας
Ο πρόεδρος της ΕΑΣΕ έθεσε τρία συγκεκριμένα ερωτήματα που, όπως είπε, οφείλουν να απαντηθούν αν η χώρα θέλει να πετύχει ένα ουσιαστικό άλμα παραγωγικότητας.
Ελλάδα-Ινδία: Το νέο γεωοικονομικό στοίχημα
16/02/2026Πρώτον, «τι είδους ηγεσία και ποιο μοντέλο εταιρικής διακυβέρνησης πρεσβεύουμε ώστε να οδηγούμαστε σε έναν ολοένα και πιο ισχυρό εργασιακό πολιτισμό;». Κατά τον ίδιο, η παραγωγικότητα δεν αποτελεί τεχνικό μέγεθος, αλλά αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίο διοικούνται οι οργανισμοί, λαμβάνονται οι αποφάσεις και καλλιεργείται η κουλτούρα μέσα στις επιχειρήσεις. Η ηγεσία, όπως σημείωσε, έχει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος που ενισχύει τη συνεργασία, τη διαφάνεια και την υπευθυνότητα.
Δεύτερον, έθεσε το ζήτημα της διασύνδεσης εκπαίδευσης και έρευνας με την παραγωγή. «Με ποιους τρόπους μπορούμε να διασυνδέσουμε εκπαίδευση και έρευνα με την παραγωγή, ώστε να δημιουργήσουμε συνεχή καινοτομία;» διερωτήθηκε, επισημαίνοντας ότι χωρίς σταθερή ροή γνώσης προς την αγορά, η καινοτομία παραμένει αποσπασματική.
Τρίτον, αναφέρθηκε στο είδος της επιχειρηματικότητας που χρειάζεται η χώρα. Όπως υπογράμμισε ο Γ. Παπαχρήστου, στον παγκόσμιο ανταγωνισμό «το να παράγεις προϊόντα δεν είναι κάτι που σε ξεχωρίζει». Αυτό που διαφοροποιεί μια οικονομία είναι η παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών υψηλής προστιθέμενης αξίας, τόσο για τη χώρα και τις επιχειρήσεις όσο και για την ίδια την οικονομία. «Σε μια εποχή που χρειάζεται να μαθαίνουμε τόσο γρήγορα», ανέφερε, η ηγεσία καλείται να λειτουργήσει ως φορέας προσαρμογής και γνώσης, με την ΕΑΣΕ να φιλοδοξεί να συμβάλει θεσμικά σε αυτή τη συζήτηση.
Οι θέσεις της ΕΑΣΕ
Προς αυτή την κατεύθυνση, η ΕΑΣΕ παρουσίασε τις προτεραιότητές της, παρεμβαίνοντας δημόσια στον διάλογο για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας. Στον πυρήνα των θέσεων της βρίσκεται η αναβάθμιση του μοντέλου διοίκησης των επιχειρήσεων, με έμφαση σε σύγχρονες πρακτικές εταιρικής διακυβέρνησης, διαφάνεια, αξιοκρατία και στρατηγική λήψη αποφάσεων. Κατά την Ένωση, η ποιότητα της ηγεσίας επηρεάζει άμεσα όχι μόνο τις οικονομικές επιδόσεις, αλλά και τη διαμόρφωση ενός σταθερού και ανταγωνιστικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος.
Πιο συγκεκριμένα, υποστηρίζει την ανάγκη για ενίσχυση της λογοδοσίας, αξιοκρατική επιλογή στελεχών και μακροπρόθεσμη στρατηγική σκέψη σε επίπεδο διοίκησης. Παράλληλα, ζητά τη διαμόρφωση ενός σταθερού πλαισίου συνεργασίας μεταξύ εκπαίδευσης, έρευνας και παραγωγικής δραστηριότητας, ώστε η γνώση να μετατρέπεται συστηματικά σε καινοτομία με οικονομικό αποτύπωμα. Η ενίσχυση δεξιοτήτων, η δια βίου μάθηση και η στενότερη σύνδεση πανεπιστημίων και επιχειρήσεων θεωρούνται κρίσιμες παρεμβάσεις. Μεταξύ άλλων, προτείνεται η ενίσχυση του επαγγελματικού προσανατολισμού σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες, καθώς και η αναβάθμιση των προγραμμάτων κατάρτισης εργαζομένων (upskilling και reskilling).
Το οικοσύστημα της ΕΑΣΕ αριθμεί πλέον περισσότερα από 500 μέλη, τα οποία συμμετέχουν με την προσωπική τους ιδιότητα και εκπροσωπούν 79 διαφορετικούς κλάδους της οικονομίας. Όπως σημείωσε ο σύμβουλος διοίκησης και πρώην πρόεδρος της ΕΑΣΕ, Βασίλης Ραμπάτ, η Ένωση λειτουργεί ως μια δυναμική δεξαμενή εμπειρίας, τεχνογνωσίας και πρακτικής γνώσης από ολόκληρο το φάσμα της επιχειρηματικής δραστηριότητας, επιδιώκοντας να συμβάλλει θεσμικά στη διαμόρφωση ενός πιο ανταγωνιστικού παραγωγικού μοντέλου.
