Φάκελοι Επσταϊν: Πώς οι πλούσιοι δανείζονται από τις συλλογές τέχνης τους

• Ένα δάνειο 484 εκατ. δολαρίων του Λέον Μπλακ, εξασφαλισμένο με έργα τέχνης, περιλαμβάνεται στα έγγραφα του Epstein.
• Η αγορά δανείων τέχνης εκτιμάται σήμερα μεταξύ 38 και 45 δισ. δολαρίων, με προβλέψεις για πάνω από 50 δισ. έως το 2028.
• Τα δάνεια τέχνης επιτρέπουν στους πλούσιους να αποκτούν ρευστότητα, να αξιοποιούν επενδύσεις και να αποφεύγουν υψηλή φορολόγηση χωρίς να πουλούν τα έργα που αγαπούν.

Η τελευταία έκδοση των εγγράφων Επσταϊν αποκάλυψε ένα από τα μεγαλύτερα και πιο εντυπωσιακά δάνεια τέχνης της τελευταίας δεκαετίας: ο Λέον Μπλακ, δισεκατομμυριούχος και συλλέκτης έργων τέχνης, εξασφάλισε το 2015 δάνειο ύψους 484 εκατ. δολαρίων από την Τράπεζα της Αμερικής, με εγγύηση πίνακες και γλυπτά υψηλής αξίας. Ανάμεσα στα έργα που χρησιμοποιήθηκαν ως εγγύηση ήταν έργα των Πικάσο, Τζιακομέττι, Τιτσιάνο, Ματίς και άλλων κορυφαίων καλλιτεχνών.

Η πρακτική των δανείων τέχνης δεν είναι ασυνήθιστη για τους πελάτες κορυφαίων ιδιωτικών τραπεζών, αλλά η έκταση και το είδος των έργων που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτήν την περίπτωση τράβηξαν την προσοχή.

Το δάνειο τέχνης ως εργαλείο πλούτου

Ο Άνταμ Τσιν, διαχειριστής εταίρος στην Διεθνής Χρηματοδότηση Τέχνης, εξηγεί γιατί τα δάνεια τέχνης γίνονται όλο και πιο δημοφιλή: «Είναι ο καλύτερος συνδυασμός: μπορείτε να μετατρέψετε ένα περιουσιακό στοιχείο που δεν αποφέρει εισόδημα σε ρευστό, ενώ συνεχίζετε να το απολαμβάνετε στον τοίχο σας».

Τα δάνεια τέχνης χρησιμοποιούνται συχνά για την απόκτηση άμεσης ρευστότητας, την ενίσχυση άλλων επενδύσεων ή την αποφυγή υψηλών φόρων κεφαλαίου. Οι ιδιωτικές τράπεζες προσφέρουν σε κορυφαίους πελάτες χαμηλά επιτόκια, γνωρίζοντας ότι οι δανειολήπτες διαθέτουν εκατοντάδες εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια σε άλλα περιουσιακά στοιχεία σε περίπτωση αθέτησης. Το επιτόκιο του δανείου του Λέον Μπλακ το 2015 ήταν 1,43%, σύμφωνα με τα έγγραφα.

Οι δημοπρασίες, όπως η Οικονομικές Υπηρεσίες Σόθμπις, και εξειδικευμένοι δανειστές όπως η Διεθνής Χρηματοδότηση Τέχνης, κυριαρχούν στην αγορά. Ο Σκοτ Μιλέισεν, υπεύθυνος δανείων στην Σόθμπις, σημειώνει: «Πολλοί συλλέκτες δανείζονται ενάντια στις συλλογές τους για να επενδύσουν σε επιχειρήσεις, να αποκτήσουν νέα έργα ή να έχουν ρευστότητα χωρίς να πουλήσουν τα αγαπημένα τους έργα».

Ένα υπο-αξιοποιημένο περιουσιακό στοιχείο

Ο Τσιν προσθέτει ότι οι σύγχρονοι συλλέκτες είναι συχνά ηγετικά στελέχη σε private equity και hedge funds, που συνηθίζουν να χρησιμοποιούν μόχλευση για να αυξήσουν τον πλούτο τους. «Η τέχνη είναι το πιο υπο-μοχλευμένο περιουσιακό στοιχείο στον πλανήτη», λέει. Ο συνολικός όγκος τέχνης σε ιδιωτικά χέρια εκτιμάται μεταξύ 1 και 2 τρισ. δολαρίων, ενώ τα δάνεια τέχνης αντιπροσωπεύουν λιγότερο από 50 δισ. δολάρια, δείχνοντας μεγάλο περιθώριο ανάπτυξης.

Φορολογικά οφέλη και νέα στρατηγική

Τα δάνεια τέχνης προσφέρουν και φορολογικά πλεονεκτήματα. Η πώληση ενός έργου τέχνης υπόκειται σε φόρο κεφαλαίου 28% για συλλεκτικά, συν 3,8% φόρο εισοδήματος, φτάνοντας έως 31,8% συνολικά. Αντίθετα, ένα δάνειο, ακόμη και με επιτόκιο 8-9%, είναι συνήθως πιο οικονομικό, ενώ ο συλλέκτης κρατάει τα έργα του στον τοίχο του.

Η αγορά δανείων τέχνης ενισχύθηκε και μετά το 2017, όταν η κατάργηση των 1031 exchanges ανάγκασε τους συλλέκτες να στραφούν σε δάνεια για να αποφύγουν φορολογικά βάρη.

Ο Τσιν προβλέπει ότι η αγορά θα συνεχίσει να αναπτύσσεται: «Η αγορά τέχνης είναι παράξενη, αλλά όπως κάθε άλλη κατηγορία περιουσιακών στοιχείων, κάποια στιγμή μοχλεύεται και αξιοποιείται. Είναι απλώς η φύση του σύμπαντος».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• Τραμπ: 9 δισ. δολάρια δεσμεύσεις για την ανοικοδόμηση της Γάζας μέσω του νέου Συμβουλίου Ειρήνης
• Απειλές Νετανίαχου προς Ιράν: Αν επιτεθεί θα αντιμετωπίσει απάντηση που «δεν μπορεί να φανταστεί»
• Η κυβέρνηση Τραμπ ενισχύει τις εξουσίες της ICE – Δυνατότητα κράτησης προσφύγων εν αναμονή πράσινης κάρτας