Γουόρεν Μπάφετ: Η μικρή λέξη που ξεχωρίζει τους πραγματικά επιτυχημένους ηγέτες

• Κάθε νέα προτεραιότητα της διοίκησης συνεπάγεται πρόσθετο φόρτο εργασίας, ακόμη κι όταν το κόστος δεν φαίνεται στην κορυφή της εταιρείας.
• Η ουσιαστική ιεράρχηση απαιτεί αποφάσεις για όσα θα σταματήσουν, πέρα από την έγκριση νέων πρωτοβουλιών.
• Οι ηγέτες που αποφεύγουν να απογοητεύσουν οποιονδήποτε κινδυνεύουν να διασπείρουν τους πόρους τους και να υπονομεύσουν την υλοποίηση των καλύτερων ιδεών τους.

Οι περισσότεροι ηγέτες είναι αρκετά καλοί στο να προσθέτουν πράγματα. Πάντα υπάρχει χώρος για μια ακόμη πρωτοβουλία, μια ακόμη «σημαντική» συνάντηση ή μια νέα διαδικασία και τεχνολογία που υπόσχεται να κάνει τη ζωή όλων ευκολότερη.

Σύντομα, όμως, ο οργανισμός αναλαμβάνει πολύ περισσότερα από όσα είχαν αρχικά σχεδιαστεί, ενώ ελάχιστες από τις προηγούμενες υποχρεώσεις καταργούνται.

Η αφαίρεση αποδεικνύεται δυσκολότερη. Γι’ αυτό μια από τις γνωστότερες παρατηρήσεις του Warren Buffett παραμένει επίκαιρη:

«Η διαφορά ανάμεσα στους επιτυχημένους και στους πραγματικά επιτυχημένους ανθρώπους είναι ότι οι πραγματικά επιτυχημένοι λένε “όχι” σχεδόν σε όλα».

Η φράση συνήθως ερμηνεύεται ως συμβουλή για την προστασία του προσωπικού χρόνου και τη συγκέντρωση σε όσα έχουν σημασία. Περιέχει, όμως, και ένα μάθημα ηγεσίας που αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα όσο αυξάνεται η ευθύνη ενός στελέχους.

Κάθε «ναι» έχει κόστος

Όταν ένας CEO εγκρίνει ακόμη μία προτεραιότητα, η απόφαση δεν μένει στο γραφείο του. Μεταφέρεται σε ολόκληρο τον οργανισμό.

Κάποιος πρέπει να συμμετάσχει στις συναντήσεις, να ετοιμάσει την παρουσίαση, να παρακολουθήσει τους δείκτες και να βρει χώρο για τη νέα πρωτοβουλία, παράλληλα με όλα όσα η διοίκηση ενέκρινε το προηγούμενο τρίμηνο και δεν αποφάσισε ποτέ επισήμως να σταματήσει.

Κάπως έτσι, μια εταιρεία μπορεί να καταλήξει με δώδεκα «κορυφαίες προτεραιότητες». Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι δεν έχει ξεκάθαρες προτεραιότητες.

Το «όχι» είναι απόφαση κατανομής πόρων

Σε αυτό το σημείο, η συμβουλή του Buffett μετατρέπεται σε ζήτημα διοικητικής πειθαρχίας. Μέρος της δουλειάς ενός ηγέτη είναι να αποφασίζει πού δεν θα κατευθυνθούν ο χρόνος, τα χρήματα και οι άνθρωποι της εταιρείας.

Η έρευνα γύρω από την υπερφόρτωση με πρωτοβουλίες, γνωστή ως «initiative overload», έχει αναδείξει τη δυσκολία των επιχειρήσεων να τερματίσουν έργα, ακόμη και όταν αυτά δεν υπηρετούν πλέον τη στρατηγική τους. Οι νέες πρωτοβουλίες συσσωρεύονται και το βάρος μεταφέρεται στα υπόλοιπα επίπεδα του οργανισμού.

Νεότερες ερευνητικές προσεγγίσεις περιγράφουν το ίδιο πρόβλημα: πολλοί οργανισμοί αναγνωρίζουν ότι έχουν υπερβολικά πολλά έργα, αλλά δυσκολεύονται να τα περιορίσουν, επιβραδύνοντας την εκτέλεση και θολώνοντας τη στρατηγική τους κατεύθυνση.

Η αντίφαση είναι γνώριμη. Τα στελέχη μιλούν για συγκέντρωση, ενώ στην πράξη επιβραβεύουν τη συνεχή προσθήκη. Κάθε νέα ιδέα βρίσκει χώρο, επειδή κανείς δεν θέλει να αναλάβει την ευθύνη να σταματήσει κάτι που ενδεχομένως θα μπορούσε να πετύχει.

Το αποτέλεσμα μοιάζει με συσσώρευση έργων και υποχρεώσεων χωρίς σαφή κριτήρια επιλογής.

Δώστε στις ομάδες την άδεια να σταματήσουν

Μια απλή διοικητική συνήθεια μπορεί να αλλάξει τη συζήτηση. Κάθε φορά που εγκρίνεται μια σημαντική νέα προτεραιότητα, η ηγετική ομάδα χρειάζεται να απαντά στην ερώτηση:

«Τι θα σταματήσουμε να κάνουμε για να δημιουργήσουμε χώρο γι’ αυτό;»

Η απάντηση «θα βρούμε έναν τρόπο» δεν αρκεί. Αν καμία υπάρχουσα υποχρέωση δεν αφαιρείται, ο φόρτος εργασίας απλώς αυξάνεται.

Αυτό γίνεται ακόμη πιο κρίσιμο όταν οι πόροι είναι περιορισμένοι. Όταν οι απαιτήσεις συνεχίζουν να μεγαλώνουν χωρίς αντίστοιχη ενίσχυση των διαθέσιμων μέσων, η διοίκηση δεν μπορεί να ζητά επ’ αόριστον από τους ανθρώπους της να κάνουν περισσότερα με λιγότερα. Κάποια στιγμή, χρειάζεται να αποφασίσει τι θα σταματήσει.

Η χρήσιμη ερώτηση δεν είναι πάντοτε «πώς θα κάνουμε περισσότερα;». Μερικές φορές είναι «γιατί συνεχίζουμε να το κάνουμε αυτό;».

Το θάρρος να απογοητεύσετε κάποιους

Όσο πιο επιτυχημένος γίνεται ένας ηγέτης, τόσο περισσότεροι άνθρωποι διεκδικούν την προσοχή του. Πελάτες, εργαζόμενοι, επενδυτές και συνεργάτες έχουν αιτήματα που θεωρούν σημαντικά. Η ικανοποίηση όλων, όμως, παραμένει αδύνατη.

Ένας CEO που αποφεύγει να απογοητεύσει οποιονδήποτε κινδυνεύει τελικά να απογοητεύσει σχεδόν τους πάντες. Ο οργανισμός αναλαμβάνει τόσα πολλά, ώστε δεν διαθέτει πλέον τους πόρους για να υλοποιήσει εξαιρετικά τις καλύτερες ιδέες του.

Η συμβουλή του Buffett απαιτεί σαφήνεια ως προς όσα έχουν πραγματική σημασία. Όταν αυτή υπάρχει, γίνεται ευκολότερο να αποφασιστεί ποια αιτήματα και ποιες πρωτοβουλίες μπορούν να μείνουν εκτός.

Και μερικές φορές, η πιο στρατηγική απόφαση ενός ηγέτη χωρά σε μία λέξη: «Όχι».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• «Σκεφτείτε τι θέλετε να γράφει η νεκρολογία σας»: Το πιο δυνατό μάθημα ζωής του Γουόρεν Μπάφετ στα 95 του
• Γουόρεν Μπάφετ: Η τελευταία επιστολή του «σοφού της Ομάχα» ανεβάζει τη μετοχή της Berkshire
• «Μην απελπίζεστε»: Τα σοφά λόγια του Γουόρεν Μπάφετ που πρέπει να θυμόμαστε σε κάθε κρίση