Η αγορά εργασίας σε κρίση δεξιοτήτων: Γιατί τα βιογραφικά δεν «έχουν πια σημασία» για τους εργοδότες

Του Nick Lichtenberg

Η σύγχρονη αγορά εργασίας αναδιοργανώνεται αυτή τη στιγμή με ρυθμό που ξεπερνά την ικανότητα προσαρμογής των εργοδοτών, των εργαζομένων και των εκπαιδευτικών. Οι παραδοσιακοί τίτλοι εργασίας, οι οποίοι κάποτε χρησίμευαν ως αξιόπιστοι δείκτες επαγγελματικής ικανότητας, δεν περιγράφουν πλέον με ακρίβεια τον τρόπο με τον οποίο εκτελείται στην πραγματικότητα η εργασία. Αντίθετα, έχουμε εισέλθει σε μια «οικονομία αναντιστοιχίας δεξιοτήτων», όπου έχει προκύψει μια βαθιά αποσύνδεση μεταξύ των σημάτων που στέλνουν οι εργαζόμενοι και των δυνατοτήτων που οι προϊστάμενοί τους είναι πρόθυμοι να ανταμείψουν.

Αυτό είναι το κάπως προφανές -και παρόλα αυτά αξιοσημείωτο- συμπέρασμα από τον πρόσφατα δημοσιευμένο Δείκτη Δεξιοτήτων Wharton-Accenture (WAsX), ένα εμπειρικό σημείο αναφοράς που παρακολουθεί περισσότερα από 150 εκατομμύρια μοναδικά προφίλ στις ΗΠΑ και 100 εκατομμύρια αγγελίες εργασίας. Η ερευνητική ομάδα, που αποτελείται από τον καθηγητή του Wharton, Eric Bradlow, και τους James Crowley, Ken Munie και Selen Karaca-Griffin της Accenture, διαπίστωσε ότι η αγορά εργασίας βρίσκεται σε κατάσταση διαρθρωτικής ανισορροπίας. Οι εργαζόμενοι προωθούν σε συντριπτικό βαθμό γενικά χαρακτηριστικά όπως η επικοινωνία, η ηγεσία και η επίλυση προβλημάτων, ενώ οι εργοδότες αναζητούν ολοένα και περισσότερο εξειδικευμένες εκτελεστικές δεξιότητες που παραμένουν σε έλλειψη.

«Νομίζω ότι υπάρχει αυτό το τεράστιο χάσμα δεξιοτήτων», δήλωσε ο Bradlow σε συνέντευξή του στο Fortune. «Οι δεξιότητες που οι εταιρείες λένε ότι θέλουν στις αγγελίες εργασίας απλώς δεν είναι ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι παρουσιάζουν τον εαυτό τους». Ο καθηγητής, ο οποίος υπηρετεί ως αντιπρύτανης τεχνητής νοημοσύνης και analytics στην περίφημη σχολή επιχειρήσεων, είπε ότι βλέπει τους εργοδότες να …βομβαρδίζονται από βασικές δεξιότητες όπως ηγεσία, ομαδική εργασία και επικοινωνία – ικανότητες που όλοι καταγράφουν στα βιογραφικά τους, πράγμα που σημαίνει ότι δεν διαφοροποιούν πλέον τους υποψηφίους στην αγορά. Ο Bradlow -στατιστικολόγος και επιστήμονας υπολογιστών που εργάζεται στο Wharton εδώ και 30 χρόνια, ηγείται ενός προγράμματος επιστήμης δεδομένων εδώ και 20 χρόνια και έχει εμβαθύνει στο ΑΙ την τελευταία δεκαετία- προσέθεσε ότι είναι σίγουρος για ένα πράγμα: Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να διαρκέσει.

Η έρευνα υπογραμμίζει την υπερπροσφορά «γενικών δεξιοτήτων», με τους εργαζόμενους να ανταγωνίζονται στέλνοντας «σήματα» τόσο κοινά που δεν διαφοροποιούν πλέον το ταλέντο. Στον «χάρτη πλεονάσματος-ελλείμματος» του WAsX, αυτά τα γενικά χαρακτηριστικά εμφανίζονται ως τα πιο υπερπροσφερόμενα. Αντίθετα, η αγορά ανταμείβει το τεχνικό βάθος, τις επιστημονικές μεθόδους και την αναλυτική ακρίβεια – ικανότητες που οι εργαζόμενοι υποτιμούν συνεχώς.

Αυτό σημαίνει ότι ο τίτλος εργασίας και το βιογραφικό σας σημείωμα δεν θα σας προστατεύουν πλέον. Κάποτε αποτελούσαν αξιόπιστη ένδειξη για το τι κάνουν οι εργαζόμενοι, αλλά οι τίτλοι εργασίας «δεν περιγράφουν πλέον πώς γίνεται στην πραγματικότητα η εργασία», αναφέρει η έκθεση.

Σύμφωνα με τον Bradlow, οι εργοδότες λένε όλο και περισσότερο: «Μην μου λες τον τίτλο σου. Πες μου ποιες δεξιότητες έχεις και πες μου τι κάνεις στην πραγματικότητα». Ωστόσο, το βιογραφικό σημείωμα, το οποίο παραμένει το «κυρίαρχο εργαλείο σηματοδότησης», εξακολουθεί να τείνει να δίνει έμφαση σε γενικά χαρακτηριστικά όπως η επικοινωνία, η ηγεσία και η επίλυση προβλημάτων «χωρίς να επικοινωνεί πραγματικά ποια αξία προσθέτει ένας συγκεκριμένος εργαζόμενος».

Η τεχνητή νοημοσύνη λειτουργεί ως ένας τεράστιος καταλύτης για αυτήν την αλλαγή. Αντί να αυτοματοποιεί απλώς την εργασία, το ΑΙ αναδιανέμει την οικονομική αξία σε όλο το φάσμα των δεξιοτήτων. Η ζήτηση μειώνεται απότομα για τη δημιουργία περιεχομένου ρουτίνας και τη δομημένη γνωστική εργασία. Εντωμεταξύ, η ζήτηση αυξάνεται για δεξιότητες που η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί εύκολα να αναπαράγει, όπως η κρίση που βασίζεται σε εξειδικευμένη γνώση, ο συντονισμός και η κανονιστική συμμόρφωση.

Οι συγγραφείς περιγράφουν μια «εντυπωσιακή και επίμονη αποσύνδεση μεταξύ αυτού που επιλέγουν να προβάλλουν οι εργαζόμενοι και αυτού που πραγματικά χρειάζονται οι εργοδότες». Τα λιγότερο πολύτιμα γενικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν την ηγεσία, την επικοινωνία, την ομαδική εργασία και την επίλυση προβλημάτων. Από την άλλη πλευρά, οι εργαζόμενοι τείνουν να «υποτιμούν» τις δύσκολες, συγκεκριμένες, πολύτιμες δεξιότητες που θέλουν οι εργοδότες – και σε πολλές περιπτώσεις, «τους λείπουν εντελώς».

Σύμφωνα με τον Bradlow, η άνοδος των μεγάλων γλωσσικών μοντέλων καθιστά την βαθιά εξειδίκευση περισσότερο – όχι λιγότερο – πολύτιμη, επειδή «ποιος θα την εκπαιδεύσει; Ένα άτομο με βαθιές δεξιότητες. Ποιος θα αξιολογήσει εάν είναι σωστή; Κάποιος με βαθιές δεξιότητες».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• Τα 4 σημάδια σε μια αγγελία που μαρτυρούν τοξικό περιβάλλον εργασίας
• Αύξηση μισθού; Οι ειδικοί αποκαλύπτουν πότε και πώς να ξεκινήσετε τη συζήτηση
• «Managing Up»: 10 συζητήσεις που πρέπει να κάνετε με το αφεντικό σας για να προχωρήσετε στην καριέρα σας