ΗΠΑ: Παραιτήθηκε ο επικεφαλής Αντιτρομοκρατίας για τον πόλεμο στο Ιράν
- Ηχηρή παραίτηση στις ΗΠΑ: Ο διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας, Τζόζεφ Κεντ, αποχώρησε διαφωνώντας με τον πόλεμο στο Ιράν.
- Αμφισβήτηση της απειλής: Στην επιστολή του τονίζει ότι «το Ιράν δεν αποτελούσε άμεση απειλή» για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
- Καταγγελίες για πολιτικές πιέσεις: Υποστηρίζει ότι η Ουάσινγκτον οδηγήθηκε στη σύγκρουση λόγω πιέσεων και παραπληροφόρησης.
Την παραίτησή του υπέβαλε ο επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας των ΗΠΑ, Τζόζεφ Κεντ, εν μέσω της κλιμακούμενης σύγκρουσης των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ με το Ιράν.
Η αποχώρησή του αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς συνοδεύεται από ανοιχτή διαφωνία με τη στρατηγική της Ουάσινγκτον, εγείροντας ερωτήματα για τις εσωτερικές ισορροπίες στη χάραξη εξωτερικής πολιτικής.
«Το Ιράν δεν ήταν άμεση απειλή»
Σε επιστολή παραίτησης προς τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, την οποία δημοσιοποίησε μέσω της πλατφόρμας X, ο Κεντ ξεκαθαρίζει ότι δεν μπορεί να στηρίξει τη συνέχιση της σύγκρουσης:
«Δεν μπορώ με καθαρή συνείδηση να υποστηρίξω τον συνεχιζόμενο πόλεμο στο Ιράν. Το Ιράν δεν αποτελούσε άμεση απειλή για το έθνος μας».
Η θέση αυτή έρχεται σε αντίθεση με το επίσημο αφήγημα της αμερικανικής κυβέρνησης περί αναγκαιότητας στρατιωτικής δράσης.
Αιχμές για πιέσεις και παραπληροφόρηση
Ο πρώην αξιωματούχος προχωρά ένα βήμα παραπέρα, υποστηρίζοντας ότι η απόφαση για πόλεμο δεν βασίστηκε σε άμεση απειλή, αλλά σε πολιτικές και επικοινωνιακές πιέσεις.
Στην επιστολή του κάνει λόγο για:
- εκστρατεία παραπληροφόρησης,
- διαμόρφωση πολεμικού κλίματος,
- και λανθασμένη εκτίμηση περί «γρήγορης νίκης».
Παράλληλα, προειδοποιεί ότι η σύγκρουση ενδέχεται να εξελιχθεί σε έναν ακόμη παρατεταμένο και δαπανηρό πόλεμο στη Μέση Ανατολή, με σημαντικό ανθρώπινο και οικονομικό κόστος.
Πολιτικές προεκτάσεις
Η παραίτηση Κεντ αναδεικνύει τις ενδοκυβερνητικές διαφωνίες για τη στρατηγική των ΗΠΑ, σε μια περίοδο που η γεωπολιτική ένταση στην περιοχή βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο.
Την ίδια στιγμή, επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για:
- τον ρόλο των πληροφοριών στη λήψη αποφάσεων,
- τα όρια της στρατιωτικής ισχύος,
- και το πολιτικό κόστος των παρεμβάσεων στη Μέση Ανατολή.
