Υπάρχουν πράγματι «φυλετικοί νόμοι» στην Κίνα; Τι ισχύει 

Αντιδράσεις διεθνώς έχει προκαλέσει ο νέος κινεζικός νόμος με τίτλο «Νόμος για την Προώθηση της Εθνικής Ενότητας και Προόδου», καθώς θεωρείται από πολλούς αναλυτές ως ένα ακόμη βήμα προς την ενίσχυση της πολιτικής αφομοίωσης των εθνοτικών μειονοτήτων στην Κίνα. Ο νόμος εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική που συνδέεται άμεσα με την πολιτική του προέδρου Xi Jinping.

Ο νόμος, που τέθηκε πρόσφατα σε ισχύ, επιχειρεί να θεσμοθετήσει σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας την ιδέα μιας ενιαίας κινεζικής εθνικής ταυτότητας. Σύμφωνα με τις κινεζικές αρχές, στόχος είναι η ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και η σταθερότητα σε μια περίοδο αυξημένων γεωπολιτικών εντάσεων.

Ωστόσο, σύμφωνα με διεθνείς παρατηρητές, ο νόμος επεκτείνει σημαντικά την κρατική παρέμβαση σε ζητήματα γλώσσας, εκπαίδευσης, πολιτισμού και οικογενειακής διαπαιδαγώγησης, με αποτέλεσμα να ενισχύονται οι ανησυχίες για πολιτιστική ομογενοποίηση.

Η πολιτική της λεγόμενης «σινοποίησης» των μειονοτήτων δεν είναι νέα. Εδώ και δεκαετίες εφαρμόζεται σε περιοχές όπως το Θιβέτ, το Σιντζιάνγκ και η Εσωτερική Μογγολία, περιοχές με ισχυρές τοπικές ταυτότητες και διαφορετικές γλωσσικές και πολιτιστικές παραδόσεις.

Σύμφωνα με επικριτές, ο νέος νόμος απλώς εδραιώνει θεσμικά μια ήδη υπάρχουσα πρακτική ενσωμάτωσης που περιορίζει την πολιτιστική αυτονομία των μειονοτήτων.

Ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα σημεία αφορά την εκπαίδευση. Η μανδαρινική γλώσσα καθίσταται κυρίαρχη σε όλα τα σχολικά συστήματα, ενώ τα αναλυτικά προγράμματα προσανατολίζονται στην ενίσχυση της «κοινής εθνικής συνείδησης».

Παράλληλα:

• Οι γονείς καλούνται να ενισχύουν την πίστη των παιδιών στο Κομμουνιστικό Κόμμα
• Τα πολιτιστικά ιδρύματα πρέπει να δίνουν προτεραιότητα στην εθνική ιστορία
• Οι τοπικές γλώσσες περιορίζονται σταδιακά

Ο Xi Jinping έχει επανειλημμένα τονίσει την ανάγκη δημιουργίας μιας ενιαίας εθνικής κοινότητας, παρομοιάζοντας τις εθνοτικές ομάδες με «κόκκους ροδιού» που παραμένουν ενωμένοι.

Σύμφωνα με τον ακαδημαϊκό James Leibold, η πολιτική αυτή μετατρέπει την εθνική ενότητα από πολιτικό σύνθημα σε υποχρεωτική κοινωνική πραγματικότητα που διαπερνά την εκπαίδευση, τα μέσα ενημέρωσης και την καθημερινή ζωή.

Διεθνείς αντιδράσεις και ανησυχίες

Οργανισμοί όπως η Amnesty International και ακαδημαϊκοί φορείς εκφράζουν ανησυχίες ότι ο νόμος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την καταστολή πολιτιστικών και πολιτικών δικαιωμάτων.

Η Sarah Brooks, εκπρόσωπος της οργάνωσης, έχει επισημάνει ότι η έννοια της «ενότητας» όπως ορίζεται στον νόμο ταυτίζεται περισσότερο με πολιτική συμμόρφωση παρά με πολιτιστική συνύπαρξη.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα των εντάσεων αποτελεί η υπόθεση της φοιτήτριας Zhang Yan, γνωστής και ως Tara, η οποία φέρεται να συνελήφθη στην Κίνα μετά από δράσεις που συνδέθηκαν με υποστήριξη του Θιβέτ και του πνευματικού ηγέτη του, του Δαλάι Λάμα.

Η υπόθεση αυτή χρησιμοποιείται από αναλυτές ως ένδειξη της αυξανόμενης αυστηρότητας απέναντι σε κάθε μορφή διαφωνίας που σχετίζεται με εθνοτικά ζητήματα.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί άρθρο του νόμου που επιτρέπει τη δίωξη ατόμων εκτός Κίνας, εφόσον θεωρηθεί ότι υπονομεύουν την «εθνική ενότητα».

Αυτό έχει οδηγήσει ευρωβουλευτές και διεθνείς παρατηρητές να εκφράσουν φόβους για πιθανή πίεση σε μέλη της διασποράς και για φαινόμενα «διακρατικής καταστολής», όπως τα περιγράφει η ακαδημαϊκή έρευνα και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• Πόσο φιλικά προς το περιβάλλον είναι πραγματικά τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα;
• Ferrari: Η ηλεκτρική Luce, η πτώση της μετοχής και το μεγάλο στοίχημα της μετάβασης
• Κινεζικά ηλεκτρικά οχήματα: Παγκόσμιο άλμα 40% στις εξαγωγές, με «έκρηξη» στη Βραζιλία