Κιμ Γιο-τζονγκ: Η «σιδηρά κυρία» της Πιονγκγιάνγκ ανεβαίνει επίπεδο εξουσίας
- 01/03/2026, 18:55
- SHARE
- Η Κιμ Γιο-τζονγκ προήχθη σε διευθύντρια τμήματος, θέση ισοδύναμη με υπουργό
- Επανήλθε ως αναπληρωματικό μέλος του Πολιτικού Γραφείου
- Ενισχύεται ο ρόλος της στην πολιτική έναντι ΗΠΑ και Νότιας Κορέας
Η αδελφή του ηγέτη της Βόρειας Κορέας, Κιμ Γιο-τζονγκ, προήχθη σε διευθύντρια τμήματος της Κεντρικής Επιτροπής και επανήλθε ως αναπληρωματικό μέλος του Πολιτικού Γραφείου, κατά τις εργασίες του 9ου Συνεδρίου του Κόμμα των Εργατών της Κορέας, σύμφωνα με τα κρατικά μέσα ενημέρωσης.
Η θέση του διευθυντή τμήματος θεωρείται ισοδύναμη με υπουργικό αξίωμα, γεγονός που ερμηνεύεται από αναλυτές ως ουσιαστική ενίσχυση της πολιτικής της επιρροής, έπειτα από μια περίοδο σχετικής υποβάθμισης μετά το 8ο Συνέδριο του 2021.
Η Rodong Sinmun δεν διευκρίνισε ποιο τμήμα θα αναλάβει, ωστόσο ειδικοί εκτιμούν ότι η Κιμ Γιο-τζονγκ ενδέχεται να τεθεί επικεφαλής νεοσύστατου μηχανισμού που θα επιβλέπει την πολιτική έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών και της Νότιας Κορέας — έναν ρόλο τον οποίο, άτυπα, έχει ήδη διαδραματίσει τα τελευταία χρόνια.
Ο καθηγητής Λιμ Εουλ-τσουλ από το Πανεπιστήμιο Kyungnam σημειώνει ότι, δεδομένης της έμφασης που έδωσε το συνέδριο στην ιδεολογία, δεν αποκλείεται να αναλάβει μελλοντικά ευθύνη για την προπαγάνδα, τη διαφώτιση και τη διαχείριση της κομματικής γραμμής.
Μέχρι το 2020, η Κιμ Γιο-τζονγκ υπηρετούσε ως πρώτη αναπληρώτρια διευθύντρια του Τμήματος Οργάνωσης και Καθοδήγησης και αναπληρωματικό μέλος του Πολιτικού Γραφείου. Το 2021 μετακινήθηκε στο Τμήμα Προπαγάνδας και αφαιρέθηκε από το Πολιτικό Γραφείο, εξέλιξη που τότε είχε ερμηνευθεί ως περιορισμός της επιρροής της.
Στην καταληκτική ομιλία του συνεδρίου, ο Κιμ Γιονγκ-ουν έδωσε έμφαση στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και κάλεσε τα κομματικά στελέχη να επιταχύνουν τις «τρεις επαναστάσεις» — ιδεολογική, τεχνολογική και πολιτιστική — με ιδιαίτερη βαρύτητα στην ιδεολογική διαπαιδαγώγηση.
Αναλυτές εκτιμούν ότι η ενίσχυση του ρόλου της Κιμ Γιο-τζονγκ εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια θωράκισης της εσωτερικής συνοχής του καθεστώτος, σε μια περίοδο αυξανόμενων οικονομικών πιέσεων και δυσκολιών ελέγχου της εισροής εξωτερικών πολιτιστικών επιρροών, χωρίς ωστόσο το συνέδριο να εκπέμψει κάποιο σαφές μήνυμα προς το διεθνές ακροατήριο.