Πέθανε η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ σε ηλικία 99 ετών
Σε ηλικία 99 ετών έφυγε από τη ζωή η κορυφαία βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ.
Υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρύτανης στη Σορβόνη, με πληθώρα βραβεύσεων, η οποία μέχρι το τέλος της ζωής της είχε ενεργή παρουσία στο δημόσιο λόγο, ενώ πλούσιο ήταν το συγγραφικό της έργο για το Βυζάντιο.
Ποια ήταν η σπουδαία βυζαντινολόγος
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 29 Αυγουστου 1926 από γονείς Μικρασιάτες πρόσφυγες. Ο πατέρας της Νίκος Γλύκατζης ήταν έμπορος, ενώ η μητέρα της Καλλιρόη Ψαλτίδη καταγόταν από εύπορη οικογένεια της Προύσας. Αποφοίτησε από το Δ’ Γυμνάσιο Αθηνών και σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Κατά την Κατοχή εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ ως υπεύθυνη μαθητριών στο Παγκράτι και ακολούθησε τον ΕΛΑΣ στα Δεκεμβριανά, επιστρέφοντας στον Βύρωνα μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας. Εργάστηκε ως γνώστρια γαλλικών στον κύκλο της βασίλισσας Φρειδερίκης και ερευνήτρια στο Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών (1949-1953)
Το 1953 εγκατάσταθηκε στο Παρίσι, για μεταπτυχιακές σπουδές, όπου διορίστηκε στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών. Το 1967 έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας της Σορβόννης και το 1976 η πρώτη γυναίκα πρύτανις του Πανεπιστημίου Paris I (Σορβόννη) στα 700 χρόνια ιστορίας του, ενώ διετέλεσε αντιπρύτανης (1970-1973). Σπούδασε και παντρεύτηκε τον Ζακ Αρβελέρ, αξιωματικό του γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού, με τον οποίο απέκτησε κόρη, τη Μαρί-Ελέν.
Σημαντικά αξιώματα, έργο, βραβεύσεις και δράση
Ήταν πρόεδρος της Επιτροπής Ηθικής του CNRS, του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών, του Κέντρου Georges Pompidou, του Εθνικού Θεάτρου Ελλάδας και καγκελάριος των Πανεπιστημίων Παρισίων. Διετέλεσε Πρέσβειρα Καλής Θέλησης της UNICEF, επίτιμη πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής Βυζαντινών Σπουδών και μέλος του Ιδρύματος Λαμπράκη.
Υποστήριξε το «Ναι» στο δημοψήφισμα του 2015, ενώ αργότερα την ίδια χρονιά τάχθηκε με τον Κυριάκο Μητσοτάκη στις εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας. Ακόμη υποστήριξε την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου (2019) και συμμετείχε στην Επιτροπή «Ελλάδα 2021».
Στην Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ απονεμήθηκαν τιμητικά διδακτορικά από πανεπιστήμια όπως Χάρβαρντ, Λονδίνο, Αθήνας, Θεσσαλονίκης και Φραίμπουργκ. Έλαβε τον Μεγαλόσταυρο της Λεγεώνας της Τιμής και Διοικητή των Ακαδημαϊκών Φοινίκων (Γαλλία), (ΕΤαξιάρχη της Λεγεώνας της Τιμήςλλάδα), καθώς και διακρίσεις από Ιταλία, Δανία, Αυστρία, Πορτογαλία και τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Ήταν τιμητικό μέλος Ακαδημιών Αθηνών, Βερολίνου, Βουλγαρίας και Βρετανίας.
Τα έργα της εστίασαν στη βυζαντινολογία: «Έρευνες για τη διοίκηση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας» (1960), «Το Βυζάντιο και η θάλασσα» (1966), «Η πολιτική ιδεολογία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας» (1976), «Η Σμύρνη ανάμεσα σε δύο τουρκικές κατοχές» (1975), «Η διασπορά στο Βυζάντιο» (1995), «Γιατί το Βυζάντιο» (2010), «Πόσο Ελληνικό είναι το Βυζάντιο;» (2016) και «Μικρασία, Καρδιά του Ελληνισμού» (2021).
