Ποιος τράβηξε την «πρίζα» στις ΑΠΕ – Τι λέει η ΕΛΕΤΑΕΝ
Η εικόνα μοιάζει αντιφατική. Τα αιολικά πάρκα στην Ελλάδα αυξάνονται, όπως και οι επενδύσεις και το σύστημα αντέχει ιστορικά υψηλές διεισδύσεις πράσινης ενέργειας. Κι όμως, ένα σημαντικό κομμάτι φθηνής παραγωγής παραμένει «στον αέρα», εγκλωβισμένο στη γραφειοκρατία, όπως καταγγέλλει η ΕΛΕΤΑΕΝ. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν οι ΑΠΕ μπορούν να σηκώσουν το βάρος της μετάβασης αλλά ποιος τους τραβά το ρεύμα την κρίσιμη στιγμή.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ετήσιας στατιστικής αιολικής ενέργειας για το 2025 που ανακοίνωσε η ΕΛΕΤΑΕΝ, η εγκατεστημένη αιολική ισχύς στην Ελλάδα άγγιξε τα 5,7 GW.
Συγκεκριμένα, στο τέλος του 2025 ήταν συνδεδεμένα στο δίκτυο 5.695 MW, μετά την προσθήκη 340 MW νέας ισχύος, επενδύσεις άνω των 420 εκατ. ευρώ μέσα σε έναν χρόνο. Η ετήσια αύξηση 6,4% σηματοδοτεί επιστροφή στον μέσο όρο της δεκαετίας, έπειτα από την κάμψη του 2024.
Για έναν κλάδο που λειτουργεί σε περιβάλλον υψηλών επιτοκίων, αυξημένου κατασκευαστικού κόστους και συχνών κανονιστικών αλλαγών, η εξέλιξη αυτή θεωρείται ένδειξη ανθεκτικότητας.
Η επόμενη μέρα των επενδύσεων
Στο τέλος του 2025 βρίσκονταν υπό κατασκευή ή είχαν ήδη συμβολαιοποιηθεί πάνω από 1,1 GW νέων αιολικών πάρκων, με τον μεγαλύτερο όγκο να αναμένεται να συνδεθεί στο δίκτυο εντός 18 μηνών. Αν προστεθούν ακόμη περίπου 200 MW έργων που έχουν κλειδώσει τιμή μέσω διαγωνισμών, η συνολική αιολική ισχύς της χώρας εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει τα 6,5 GW έως τα μέσα του 2027.
Γεωγραφικά, η Στερεά Ελλάδα παραμένει το «βαρύ πυροβολικό» με 2.466 MW (43,3% του συνόλου), ενώ ακολουθούν η Πελοπόννησος και η Ανατολική Μακεδονία–Θράκη. Σε επίπεδο επενδυτών, η αγορά συγκεντρώνεται σε πέντε ομίλους που ελέγχουν σχεδόν το ήμισυ της εγκατεστημένης ισχύος, με την ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή να διατηρεί την πρωτιά.
Πίσω από τα θετικά μεγέθη, όμως, κρύβεται το δομικό πρόβλημα. Από τους διαγωνισμούς της περιόδου 2018-2022 έχουν επιλεγεί αιολικά έργα συνολικής ισχύος 1.592 MW, θεωρητικά έτοιμα να μπουν στην … «πρίζα». Στην πράξη, μόλις το 53,5% αυτών (852,4 MW) λειτουργούσε στο τέλος του 2025.
Οι καθυστερήσεις δεν είναι απλό ζήτημα λέει η ΕΛΕΤΕΑΝ. Περισσότερα από 740 MW αιολικών, με τιμές αποζημίωσης χαμηλότερες από το κόστος παραγωγής φυσικού αερίου ή λιγνίτη, δεν έχουν ακόμη ενεργοποιηθεί. Αν είχαν προχωρήσει εγκαίρως, θα πρόσφεραν σταθερή, φθηνή ενέργεια, μειώνοντας την έκθεση των καταναλωτών και της οικονομίας στη μεταβλητότητα των ορυκτών καυσίμων.
Τα στοιχεία λειτουργίας του συστήματος διαλύουν έναν ακόμη μύθο ότι οι υψηλές διεισδύσεις ΑΠΕ «ρίχνουν» το δίκτυο. Το 2025 υπήρξαν 212 ώρες όπου αιολικά και φωτοβολταϊκά κάλυψαν το 100% ή και περισσότερο της ζήτησης, χωρίς προβλήματα ευστάθειας. Η μέγιστη ωριαία διείσδυση αιολικών έφθασε το 97,2%, ενώ για 616 ώρες μέσα στο έτος τα αιολικά κάλυπταν πάνω από το μισό της ζήτησης.
