Πώς η Ελλάδα νικά τη φοροδιαφυγή με Τεχνητή Νοημοσύνη – 3,9 δισ. ευρώ επιστρέφουν
- Η ΑΑΔΕ χρησιμοποιεί Τεχνητή Νοημοσύνη για να εντοπίζει παραβάτες, να προτεραιοποιεί υποθέσεις και να μειώνει το κενό ΦΠΑ στο 9%.
- Τα τελευταία δύο χρόνια ανακτήθηκαν 3,9 δισ. €, επιστρέφοντας μέρος τους στους πολίτες μέσω μειώσεων φόρων.
- Η πλήρης ψηφιοποίηση περιλαμβάνει ηλεκτρονική τιμολόγηση, παρακολούθηση τραπεζικών συναλλαγών και ανάλυση δεδομένων σε πραγματικό χρόνο, βελτιώνοντας τη φορολογική συνείδηση.
Η φοροδιαφυγή υπήρξε για χρόνια η αχίλλειος πτέρνα της ελληνικής οικονομίας, συμβάλλοντας στην κρίση χρέους της δεκαετίας του 2010. Ωστόσο, όπως αναφέρει η γερμανική Handelsblatt, η Ελλάδα σημειώνει πλέον αξιοσημείωτες επιτυχίες στην καταπολέμηση της παραοικονομίας – κυρίως χάρη στη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) και τον ψηφιακό μετασχηματισμό της οικονομίας.
Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης, εξηγεί ότι η ψηφιοποίηση της φορολογικής διοίκησης – ηλεκτρονική τιμολόγηση, ηλεκτρονικά βιβλία και αναφορές συναλλαγών – παρέχει αξιόπιστα δεδομένα υψηλής ποιότητας. Με εργαλεία ΤΝ, η ΑΑΔΕ εντοπίζει μοτίβα, ανωμαλίες και ιεραρχεί υποθέσεις υψηλού κινδύνου για φοροδιαφυγή.
Μόνο τα τελευταία δύο χρόνια, τα μέτρα αυτά απέφεραν 3,9 δισ. ευρώ από τον ΦΠΑ, επιστρέφοντας μέρος τους στους πολίτες με μειώσεις φόρων. Το λεγόμενο “κενό ΦΠΑ” έχει μειωθεί δραστικά, από 34% το 2017 σε μόλις 9% το 2024. Κομβικό ρόλο έχει η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), η οποία λειτουργεί ανεξάρτητα από το υπουργείο Οικονομικών, εξασφαλίζοντας διαφάνεια και αξιοπιστία.
Στο πλαίσιο της ψηφιακής μετάβασης, η Ελλάδα επιβάλει υποχρεωτική ηλεκτρονική τιμολόγηση, παρακολούθηση τραπεζικών συναλλαγών σε πραγματικό χρόνο και χρήση αλγορίθμων ΤΝ για τον προληπτικό εντοπισμό πιθανών παραβάσεων. Επιπλέον, η ανάλυση δορυφορικών εικόνων και η παρακολούθηση κοινωνικών μέσων βοηθούν στον εντοπισμό μη δηλωμένων περιουσιακών στοιχείων και δραστηριοτήτων υψηλού εισοδήματος.
Στόχος είναι η δημιουργία ενός ψηφιακού οικοσυστήματος που μετρά την οικονομική πραγματικότητα σε πραγματικό χρόνο, ενισχύει τη φορολογική συμμόρφωση, μειώνει την ένταση κράτους-πολίτη και προάγει τη δικαιοσύνη στο φορολογικό σύστημα.
