Πώς η Ουκρανία κατάφερε να γίνει παγκόσμιος ηγέτης στα στρατιωτικά ρομπότ
- Η Ουκρανία πρωτοπορεί στα επίγεια drones (UGVs) με πραγματική εμπειρία μάχης.
- Τα UGVs μειώνουν απώλειες, αναλαμβάνοντας τις πιο επικίνδυνες αποστολές.
- Η αμυντική καινοτομία δίνει στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι της Ρωσίας.
Ο πόλεμος της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας έχει μετατρέψει το Κίεβο σε παγκόσμιο ηγέτη στην αμυντική καινοτομία. Μετά την εκτεταμένη χρήση εναέριων και θαλάσσιων drones τα προηγούμενα χρόνια, από το 2025 η Ουκρανία επενδύει δυναμικά στα επίγεια μη επανδρωμένα οχήματα (UGVs, «ρομπότ»). Η παραγωγή τους αυξάνεται, το κόστος μειώνεται και η χώρα σκοπεύει να παράγει πάνω από 20.000 UGVs το 2026.
Η Ουκρανία θεωρείται πλέον από τους παγκόσμιους πρωτοπόρους στα επίγεια ρομποτικά συστήματα, με μοναδική εμπειρία πραγματικής μάχης. Μέχρι το 2025, δεκάδες ουκρανικά UGVs είχαν πιστοποιηθεί με πρότυπα ΝΑΤΟ, ενώ στρατιωτικοί και ειδικοί εκτιμούν ότι στο μέλλον τα drones θα αντικαταστήσουν σε μεγάλο βαθμό το πεζικό, μειώνοντας απώλειες.
Το ουκρανικό Υπουργείο Άμυνας έχει εγκρίνει εκατοντάδες μοντέλα μη επανδρωμένων συστημάτων και έχει αρχίσει να ενσωματώνει UGVs σε μονάδες πρώτης γραμμής. Στόχος είναι η δημιουργία μεγάλων σχηματισμών drones με εναέρια και επίγεια μέσα. Ήδη δεκάδες στρατιωτικές μονάδες χρησιμοποιούν UGVs στο πεδίο.
Η καινοτομία προέρχεται κυρίως από τον ιδιωτικό αμυντικό τομέα: το 99% των UGVs κατασκευάζονται στην Ουκρανία από δεκάδες εταιρείες, με εκατοντάδες διαφορετικά μοντέλα. Παράλληλα, δυτικές εταιρείες συνεργάζονται με ουκρανικές για κοινή παραγωγή drones και ρομποτικών συστημάτων εντός της χώρας.
Στο πεδίο της μάχης, τα UGVs χρησιμοποιούνται σε «ζώνες θανάτου» όπου η ανθρώπινη παρουσία είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Εκτελούν αναγνώριση, ενέδρες, επιθέσεις αυτοκαταστροφής σε οχυρώσεις και συντονισμένες επιθέσεις μαζί με εναέρια drones. Πολλά φέρουν πολυβόλα, εκτοξευτές χειροβομβίδων και αντιαεροπορικά μέσα, ενώ έχουν προκαλέσει πανικό σε ρωσικές δυνάμεις και ακόμη και παραδόσεις χωρίς άμεση ανθρώπινη εμπλοκή.
Τα UGVs δεν κουράζονται, δεν φοβούνται και μπορούν να κρατούν θέσεις για εβδομάδες, μειώνοντας σημαντικά τις ουκρανικές απώλειες. Παρόλα αυτά, παραμένουν ευάλωτα σε κακό έδαφος, καιρικές συνθήκες και παρεμβολές επικοινωνιών, γεγονός που απαιτεί προσεκτικό σχεδιασμό αποστολών. Ερπυστριοφόρα μοντέλα προτιμώνται για δύσκολα εδάφη, ενώ τροχοφόρα για ταχύτερη κίνηση.
Περίπου το 50% της χρήσης των UGVs αφορά logistics και διακομιδές τραυματιών. Μεταφέρουν τρόφιμα, καύσιμα, πυρομαχικά και ιατρικό υλικό σε περιοχές όπου τα συμβατικά οχήματα δεν μπορούν να κινηθούν. Βαριά UGVs μεταφέρουν έως μισό τόνο φορτίου, εκκενώνουν τραυματίες, τοποθετούν ή εκκαθαρίζουν νάρκες και υποστηρίζουν επιθέσεις.
Τα UGVs παίζουν κρίσιμο ρόλο και στις διασώσεις αμάχων και τραυματιών, καθώς τα ελικόπτερα και τα ασθενοφόρα στοχοποιούνται από τη Ρωσία. Θωρακισμένα ρομποτικά οχήματα μεταφέρουν τραυματίες χωρίς GPS (λόγω παρεμβολών), σώζοντας ζωές ακόμη και όταν δέχονται επίθεση από drones.
Συνολικά, ο ουκρανικός αμυντικός τομέας αποτελεί πρότυπο στρατιωτικής τεχνολογίας του 21ου αιώνα. Η Ρωσία αναγκάζεται να μιμείται τις ουκρανικές πρακτικές, όμως το άκαμπτο σοβιετικού τύπου σύστημά της εμποδίζει την καινοτομία. Η έμφαση της Ουκρανίας στην ευελιξία, την ιδιωτική πρωτοβουλία και την καινοτομία στο πεδίο της μάχης της προσφέρει στρατηγικό πλεονέκτημα για τη συνέχιση του πολέμου.
