Στάρμερ: Επιταχύνει τις αμυντικές δαπάνες εν μέσω γεωπολιτικών πιέσεων
Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ επιταχύνει τα σχέδια ενίσχυσης των αμυντικών δαπανών, επιδιώκοντας να κινηθεί ταχύτερα από τον αρχικό σχεδιασμό, σε μια προσπάθεια να ενισχύσει το προφίλ ασφάλειας της κυβέρνησής του εν μέσω αυξανόμενων γεωπολιτικών εντάσεων και εσωτερικής πολιτικής πίεσης.
Σύμφωνα με το Bloomberg, το προσχέδιο για τη νέα στρατηγική δαπανών στην άμυνα αναμένεται να δημοσιοποιηθεί στα τέλη Μαΐου.
Η ανάγκη ενίσχυσης των στρατιωτικών δυνατοτήτων αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα, καθώς το Ηνωμένο Βασίλειο υστερεί σε δαπάνες άμυνας και ασφάλειας σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες, όπως η Γερμανία. Παράλληλα, σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η χώρα διαθέτει πλέον έναν από τους μικρότερους στρατούς στην Ευρώπη σε αναλογία με το εργατικό της δυναμικό, ξεπερνώντας μόνο το Λουξεμβούργο.
Στο πλαίσιο αυτό, η κυβέρνηση έχει θέσει ως στόχο την αύξηση των αμυντικών δαπανών στο 3,5% του ΑΕΠ έως το 2035, χωρίς ωστόσο να έχουν παρουσιαστεί ακόμη λεπτομέρειες για τον τρόπο υλοποίησης.
Εσωτερικές πιέσεις και πολιτική αντιπαράθεση
Η στρατηγική του Στάρμερ δέχεται έντονη κριτική από την αντιπολίτευση. Η επικεφαλής των Συντηρητικών Κέμι Μπάντενοχ κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι «στερείται σχεδίου για τον επανεξοπλισμό της χώρας», κάνοντας λόγο για «εθνικό σκάνδαλο» λόγω της καθυστέρησης στον αμυντικό προγραμματισμό.
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο ηγέτης των Φιλελεύθερων Δημοκρατών Εντ Ντέιβι ζήτησε περαιτέρω αύξηση των δαπανών και υπογράμμισε την ανάγκη ενίσχυσης της πυρηνικής αποτρεπτικής ικανότητας της Βρετανίας, ακόμη και ανεξάρτητα από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Απαντώντας στις επικρίσεις, η υπουργός Εξωτερικών Ιβέτ Κούπερ τόνισε ότι η κυβέρνηση προτίθεται να τοποθετήσει την εθνική και οικονομική ασφάλεια στον πυρήνα της πολιτικής της, ενώ ο υπουργός Άμυνας Τζον Χίλι έκανε λόγο για την ανάγκη άμεσης ανταπόκρισης στις εξελίξεις στο διεθνές περιβάλλον.
Στο επίκεντρο η γεωπολιτική αβεβαιότητα
Στο μεταξύ, ο Στάρμερ είχε επαφές με ηγέτες στον Περσικό Κόλπο, με βασικό αντικείμενο τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και τον συντονισμό της αμυντικής πολιτικής απέναντι στην ιρανική απειλή.
Στο επίκεντρο της στρατηγικής του βρίσκονται η ενίσχυση της οικονομικής, ενεργειακής και εθνικής ασφάλειας, καθώς και η επιδίωξη στενότερης συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση σε ένα περιβάλλον αυξημένης διεθνούς αβεβαιότητας.
