Τι φοβούνται περισσότερο οι CEOs όταν προσλαμβάνουν νέα στελέχη
Όταν πρόκειται για την επιλογή νέων στελεχών, οι Διευθύνοντες Σύμβουλοι μεγάλων οργανισμών εξετάζουν πολύ περισσότερα από ένα εντυπωσιακό βιογραφικό. Η εμπειρία, οι δεξιότητες και τα επιτεύγματα έχουν σημασία, όμως συχνά δεν αρκούν για να εξασφαλίσουν μια πρόσληψη.
Ένα από τα βασικά στοιχεία που λειτουργούν αποτρεπτικά είναι το υπερβολικό «εγώ». Για πολλούς CEOs, η προσωπική υπεροχή ενός υποψηφίου μπορεί να υπονομεύσει τη συνοχή της ομάδας. Η κυρίαρχη φιλοσοφία είναι σαφής: το εγώ δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερο από την αποστολή. Υποψήφιοι που θεωρούν ότι μπορούν να λύνουν όλα τα προβλήματα μόνοι τους συχνά αντιμετωπίζονται με επιφύλαξη.
Αυτό αποτυπώνεται και στις ερωτήσεις των συνεντεύξεων. Όταν ένας υποψήφιος καλείται να περιγράψει το πιο δύσκολο πρόβλημα που έχει αντιμετωπίσει και εστιάζει αποκλειστικά στον εαυτό του, χωρίς να αναγνωρίζει τη συμβολή άλλων, εκπέμπει ένα σαφές μήνυμα έλλειψης συνεργατικής νοοτροπίας. Για τους περισσότερους οργανισμούς, η ικανότητα επίλυσης σύνθετων προβλημάτων μέσα από ομαδική εργασία θεωρείται κρίσιμη.
Οι πιο ισχυροί υποψήφιοι, αντίθετα, αναδεικνύουν τη συνεργασία, τη συλλογική προσπάθεια και την παραδοχή ότι δεν έχουν όλες τις απαντήσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, η ταπεινότητα και η διάθεση μάθησης λειτουργούν υπέρ τους.
Η τοξικότητα ως «σιωπηλή απειλή»
Ένα ακόμη χαρακτηριστικό που οι CEOs επιχειρούν να εντοπίσουν έγκαιρα είναι η τοξικότητα. Υποψήφιοι που στερούνται ενσυναίσθησης ή δείχνουν έλλειψη γενναιοδωρίας μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά ολόκληρο το εργασιακό περιβάλλον. Τέτοιες συμπεριφορές δεν περιορίζονται στο άτομο, αλλά συχνά μεταδίδονται και στην υπόλοιπη ομάδα.
Αντίθετα, εργαζόμενοι με αλτρουιστική στάση και ουσιαστικό ενδιαφέρον για τους άλλους έχουν περισσότερες πιθανότητες να χτίσουν ισχυρές επαγγελματικές σχέσεις και να εξελιχθούν. Έρευνες δείχνουν ότι η γενναιοδωρία δεν αποτελεί κόστος για την καριέρα· συχνά λειτουργεί ως επιταχυντής ευκαιριών.
Πάθος: Απαραίτητο, αλλά όχι αρκετό
Η έλλειψη κινήτρου και ενθουσιασμού είναι ακόμη ένα στοιχείο που προβληματίζει τους CEOs. Υποψήφιοι που δεν δείχνουν διάθεση να μάθουν, να εξελιχθούν ή να συνδεθούν με το αντικείμενό τους θεωρούνται ρίσκο για τον οργανισμό.
Το πάθος για τη δουλειά συνδέεται με υψηλότερη απόδοση, μεγαλύτερη αφοσίωση και ισχυρότερη ταύτιση με την αποστολή της εταιρείας. Ωστόσο, όταν δεν συνοδεύεται από συνεργατική στάση, μπορεί να λειτουργήσει αποσταθεροποιητικά. Οι πιο αποτελεσματικές ομάδες είναι εκείνες που συνδυάζουν ενέργεια, φιλοδοξία και συλλογικό πνεύμα.
Στο τέλος, οι CEOs αναζητούν υποψηφίους που μπορούν να λειτουργήσουν ως μέρος ενός συνόλου. Το υπερβολικό «εγώ», η τοξικότητα, η απουσία ενσυναίσθησης και το πάθος χωρίς συνεργασία είναι χαρακτηριστικά που συχνά οδηγούν σε απόρριψη, ακόμη και όταν συνοδεύονται από υψηλό επίπεδο δεξιοτήτων.
