Το σπίστευτο κόστος του ναυτικού αποκλεισμού της Βενεζουέλας – Πόσα εκατ. δολάρια στοιχίζει καθημερινά στις ΗΠΑ

• Ο ναυτικός αποκλεισμός των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα έχει ήδη κοστίσει περίπου 700 εκατ. δολάρια, με ημερήσιο κόστος άνω των 9 εκατ., χωρίς σαφή στρατηγικό ή οικονομικό όφελος.
• Παρά τις δηλώσεις Τραμπ περί επενδύσεων και ανασυγκρότησης, η επιστροφή των αμερικανικών πετρελαϊκών εταιρειών παραμένει αβέβαιη λόγω πολιτικής αστάθειας, υψηλού κόστους και παλαιών οικονομικών διενέξεων.
• Η αμερικανική κυβέρνηση επιδιώκει να ελέγξει τη διάθεση και τα έσοδα του βενεζουελάνικου πετρελαίου ως μοχλό πίεσης, σε μια στρατηγική που θυμίζει το πρόγραμμα «πετρέλαιο αντί τροφίμων».

Ο συνεχιζόμενος ναυτικός αποκλεισμός της Βενεζουέλας από τις Ηνωμένες Πολιτείες έχει ήδη κοστίσει περίπου 700 εκατομμύρια δολάρια και το ποσό συνεχίζει να αυξάνεται, μετά και την κατάσχεση δύο ακόμη πετρελαιοφόρων στις 7 Ιανουαρίου. Στόχος του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ είναι να διοχετευτεί περισσότερο βενεζουελάνικο αργό πετρέλαιο σε αμερικανικά διυλιστήρια και να πειστούν αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες να επιστρέψουν στη δοκιμαζόμενη χώρα.

Η λειτουργία του αεροπλανοφόρου USS Gerald R. Ford και της συνοδευτικής του δύναμης μάχης κοστίζει πάνω από 9 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα (σε σημερινές τιμές), από τότε που διατάχθηκε να μετακινηθεί στα ύδατα της Λατινικής Αμερικής τον Οκτώβριο, σύμφωνα με παλαιότερη έκθεση του Center for a New American Security. Τα ποσά αυτά δεν περιλαμβάνουν τις ναυτικές επιθέσεις που ξεκίνησαν στα τέλη Αυγούστου -οι οποίες έχουν προκαλέσει περισσότερους από 100 θανάτους- ούτε τις επιθέσεις της 4ης Ιανουαρίου στη Βενεζουέλα που οδήγησαν στη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο και της συζύγου του.

Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι οι ΗΠΑ δεν επιθυμούν μια παρατεταμένη κατοχή, εφόσον η αντιπρόεδρος και νυν μεταβατική πρόεδρος της χώρας, Ντέλσι Ροντρίγκες, συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις της Ουάσινγκτον. Παράλληλα, πιέζει ώστε αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες να δραστηριοποιηθούν εκ νέου στη Βενεζουέλα, με στόχο την ανασυγκρότηση του παραμελημένου ενεργειακού τομέα και την επανεκκίνηση της ροής πετρελαίου και εσόδων.

Ο Λευκός Οίκος δεν αμφισβήτησε τα οικονομικά στοιχεία του αποκλεισμού ούτε παρείχε επιπλέον πληροφορίες. Εκπρόσωπος Τύπου, Άννα Κέλι, δήλωσε ότι η σύλληψη του Μαδούρο «σώζει αμερικανικές ζωές, σταματά τη ροή ναρκωτικών και εγκληματιών, ενισχύει την αποτροπή στο δυτικό ημισφαίριο και δημιουργεί οικονομικές ευκαιρίες για Βενεζουελάνους και Αμερικανούς».

Ο Ντέιβιντ Γκόλντουιν, ερευνητής του Atlantic Council και πρώην ειδικός απεσταλμένος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για θέματα διεθνούς ενέργειας επί προεδρίας Ομπάμα, δήλωσε στο Fortune ότι ο Τραμπ ακολουθεί μια «ασυνάρτητη στρατηγική».

«Ξοδεύτηκαν πολλά και αποκομίστηκαν ελάχιστα», ανέφερε. «Είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς ποιο είναι το όφελος. Ο Μαδούρο απομακρύνθηκε, αλλά ο υπόλοιπος μηχανισμός του καθεστώτος παραμένει στη θέση του».

Ο ίδιος πρόσθεσε ότι το “έπαθλο” που προσπαθεί να δημιουργήσει η Ουάσινγκτον -η προνομιακή πρόσβαση αμερικανικών εταιρειών στους φυσικούς πόρους— φαίνεται να μην είναι ευπρόσδεκτο από τους περισσότερους.

Ο Τραμπ πρόκειται να συναντηθεί στις 9 Ιανουαρίου με στελέχη του πετρελαϊκού κλάδου, μεταξύ των οποίων εκπρόσωποι των Chevron, Exxon Mobil και ConocoPhillips.

Η Chevron είναι σήμερα η μόνη αμερικανική εταιρεία που δραστηριοποιείται στη Βενεζουέλα, υπό ειδική άδεια, και παράγει σχεδόν το 20% της συνολικής παραγωγής πετρελαίου της χώρας.

Ο Τραμπ υποστηρίζει ότι οι αμερικανικές εταιρείες είναι «έτοιμες να επενδύσουν» δισεκατομμύρια δολάρια για την αποκατάσταση των ενεργειακών υποδομών της Βενεζουέλας και για τη σημαντική αύξηση της παραγωγής πετρελαίου, ώστε να επανέλθουν τα έσοδα τόσο για τη χώρα όσο και για τις ΗΠΑ.

Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Η Βενεζουέλα, που κάποτε παρήγαγε σχεδόν 4 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, είδε την παραγωγή της να καταρρέει από τα 3,2 εκατ. βαρέλια το 2000 σε λιγότερο από 1 εκατ. σήμερα, λόγω κακοδιαχείρισης, έλλειψης επενδύσεων και αυστηρότερων αμερικανικών κυρώσεων. Σύμφωνα με τη Rystad Energy, για να υπερδιπλασιαστεί η σημερινή παραγωγή θα απαιτηθούν περίπου 110 δισ. δολάρια και χρόνος έως το 2030.

Πέρα από τη Chevron, πολλές αμερικανικές εταιρείες εμφανίζονται επιφυλακτικές λόγω πολιτικής αστάθειας, υψηλού κόστους και χαμηλότερων τιμών πετρελαίου. Η ConocoPhillips και η Exxon εξακολουθούν να διεκδικούν δισεκατομμύρια δολάρια από τη Βενεζουέλα μετά την απαλλοτρίωση των περιουσιακών τους στοιχείων το 2007.

«Έχουμε απαλλοτριωθεί δύο φορές στη Βενεζουέλα. Θα πρέπει να δούμε αν οι οικονομικοί όροι έχουν νόημα», δήλωσε τον Νοέμβριο στο Bloomberg ο διευθύνων σύμβουλος της Exxon, Ντάρεν Γουντς.

Πώς σκοπεύει ο Τραμπ να επωφεληθεί από το πετρέλαιο της Βενεζουέλας

Ο Τραμπ ανέφερε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι οι ΗΠΑ θα λάβουν από 30 έως 50 εκατομμύρια βαρέλια βενεζουελάνικου αργού πετρελαίου για μεταπώληση, με τα έσοδα να τελούν υπό τον έλεγχο του Λευκού Οίκου, χωρίς να έχουν δοθεί σαφείς λεπτομέρειες.

Το πετρέλαιο αυτό πιθανότατα θα κατευθυνθεί σε αμερικανικά διυλιστήρια που είναι κατάλληλα για βαριά ποιότητα αργού, όπως αυτή της Βενεζουέλας, ενώ η κρατική πετρελαϊκή εταιρεία PDVSA θα λάβει το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων.

Με βάση τις τρέχουσες τιμές, η αξία αυτών των ποσοτήτων πετρελαίου εκτιμάται μεταξύ 1,6 και 2,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Η PDVSA επιβεβαίωσε στις 7 Ιανουαρίου ότι διαπραγματεύεται με τις ΗΠΑ στο πλαίσιο συμφωνιών παρόμοιων με εκείνες που έχει με τη Chevron και άλλες διεθνείς εταιρείες, δηλώνοντας ότι επιδιώκει συνεργασίες «προς όφελος του λαού της Βενεζουέλας και της παγκόσμιας ενεργειακής ασφάλειας».

Σύμφωνα με τον Ματ Ριντ, αντιπρόεδρο της συμβουλευτικής εταιρείας Foreign Reports, οι ΗΠΑ ενδέχεται να δημοπρατούν το πετρέλαιο μέσω του Υπουργείου Ενέργειας και να διατηρούν τα έσοδα σε ειδικό λογαριασμό ως μοχλό πίεσης προς το Καράκας. Μέχρι πρόσφατα, περίπου το 80% των εξαγωγών πετρελαίου της Βενεζουέλας κατευθυνόταν στην Κίνα και σχεδόν το 15% στις ΗΠΑ.

«Θυμίζει μια παραλλαγή του προγράμματος ‘πετρέλαιο αντί τροφίμων’ του ΟΗΕ για το Ιράκ, με τη διαφορά ότι τώρα η Ουάσινγκτον θα αποφασίζει πού θα πηγαίνει το πετρέλαιο», ανέφερε. «Δεν είναι ξεκάθαρο αν ή πώς θα κερδίσουν οι ΗΠΑ οικονομικά. Η βασική επιδίωξη είναι η άσκηση πίεσης στην κυβέρνηση της Βενεζουέλας».

Για τη συνάντηση του Τραμπ με τα πετρελαϊκά στελέχη, ο Ριντ σημείωσε: «Η Ουάσινγκτον μπορεί να προσφέρει κίνητρα, αλλά μόνο το Καράκας μπορεί να πείσει τις αμερικανικές εταιρείες να επενδύσουν μακροπρόθεσμα».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• Γιατί η ΕΥΔΑΠ προτείνει αυξήσεις στα τιμολόγια – Το σκεπτικό και οι επιπτώσεις
• Ελληνική οικονομία: Καλύτερες προοπτικές το 2026 «βλέπει» η Morningstar DBRS
• BofA: «Παράθυρο» μείωσης επιτοκίων από ΕΚΤ – Ο αντίκτυπος για την ελληνική οικονομία