Η Ευρώπη κράτα το χαρτί των ΗΠΑ – Μπορεί να το παίξει;
- Η Ευρώπη κατέχει πάνω από 12 τρισ. δολάρια σε αμερικανικά assets, αλλά η χρηματοπιστωτική ισχύς δεν μεταφράζεται εύκολα σε πολιτικό μοχλό πίεσης.
- Η πραγματική δύναμη της ΕΕ βρίσκεται στη μείωση νέων αγορών Treasuries, όχι στη μαζική ρευστοποίηση.
- Η στρατηγική στροφή προς ευρωπαϊκά “ασφαλή” assets μπορεί να αλλάξει σταδιακά τις γεωοικονομικές ισορροπίες μεταξύ ΕΕ-ΗΠΑ
Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σήμερα ο μεγαλύτερος ξένος κάτοχος αμερικανικών ομολόγων, μετοχών και ακινήτων. Το ερώτημα όμως δεν είναι πόσα κατέχει, αλλά αν – και πώς – θα μπορούσε να τα χρησιμοποιήσει ως μοχλό πίεσης σε μια ενδεχόμενη σοβαρή ρήξη με την Ουάσινγκτον.
Η απάντηση, σύμφωνα με τη στήλη Alphaville των Financial Times, κάθε άλλο παρά προφανής είναι.
Η ΕΕ διακρατά περίπου 12,6 τρισ. δολάρια σε αμερικανικά Treasuries και άλλα χρηματοοικονομικά assets. Ωστόσο, όπως τονίζει το αμερικανικό μέσο, η ισχύς αυτή είναι σε μεγάλο βαθμό κατακερματισμένη: τα περισσότερα από αυτά τα κεφάλαια βρίσκονται σε ιδιωτικά χαρτοφυλάκια συνταξιοδοτικών ταμείων, ασφαλιστικών εταιρειών και τραπεζών – όχι σε κάποιο κεντρικό «κουμπί» που θα μπορούσε να πατηθεί για πολιτική πίεση.
Μια βίαιη ρευστοποίηση δεν θα έπληττε πρωτίστως τις ΗΠΑ. Αντίθετα, θα οδηγούσε σε εκτόξευση των αποδόσεων των αμερικανικών ομολόγων, προκαλώντας σημαντικές ζημιές πρώτα στις ίδιες τις ευρωπαϊκές αγορές και υπονομεύοντας την αξία των ευρωπαϊκών holdings, όπως επισημαίνει η ανάλυση των Financial Times.
Η πραγματική -και πιο ρεαλιστική- δύναμη της Ευρώπης δεν βρίσκεται στην πώληση, αλλά στην άρνηση να αγοράσει περισσότερα. Σύμφωνα με τη FT Alphaville, η ΕΕ θα μπορούσε να επιβραδύνει ή να ανακατευθύνει τη ροή νέων κεφαλαίων προς τις ΗΠΑ, ενισχύοντας εναλλακτικά assets σε ευρώ. Πρόκειται για μια στρατηγική σταδιακής απομάκρυνσης, όχι θεαματικής ρήξης.
Ένα τέτοιο μοντέλο έχει ήδη εφαρμοστεί από την Κίνα. Όπως υπενθυμίζουν οι FT, το Πεκίνο μείωσε την έκθεσή του σε αμερικανικά κρατικά ομόλογα από περίπου 1,2 τρισ. δολάρια το 2015 σε περίπου 700 δισ. δολάρια σήμερα, χωρίς επιθετικές κινήσεις, αλλά μέσω μιας μακροπρόθεσμης αλλαγής στρατηγικής.
Η ζήτηση για αμερικανικά Treasuries, υποχωρεί για τρεις βασικούς λόγους:
- Πρώτον, η έννοια της «ασφάλειας» αμφισβητείται όλο και περισσότερο, καθώς επανέρχονται ιδέες περί επιλεκτικής χρεοκοπίας.
- Δεύτερον, η ευκολία χρήσης του δολαρίου περιορίζεται από δασμούς, γεωοικονομικό κατακερματισμό και αυξανόμενες πολιτικές εντάσεις.
- Και τρίτον, οι υψηλότερες αποδόσεις σήμερα ενδέχεται να προμηνύουν ασθενέστερο δολάριο μακροπρόθεσμα, μειώνοντας την ελκυστικότητα των αμερικανικών τίτλων.
Το συμπέρασμα είναι σαφές: η ευρωπαϊκή στρατηγική δεν πρέπει να βασιστεί στη σύγκρουση, αλλά σε μια αργή και συστηματική αναδιάρθρωση των ισορροπιών, καταλήγουν οι FT.
Η ενίσχυση ευρωπαϊκών «ασφαλών» assets και ο καλύτερος συντονισμός αποθεμάτων μπορούν να προσδώσουν στην ΕΕ μεγαλύτερη αυτονομία – χωρίς να μετατρέψουν τη χρηματοπιστωτική ισχύ σε αυτοκαταστροφικό όπλο.
