Ρόμπερτ Ντιβάλ: Ο «χαμαιλέοντας» του Χόλιγουντ που επανακαθόρισε την υποκριτική

Ρόμπερτ Ντιβάλ: Ο «χαμαιλέοντας» του Χόλιγουντ που επανακαθόρισε την υποκριτική
Photo: AFP
Βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός, πολιτικά αντισυμβατικός για τα δεδομένα του Χόλιγουντ και δεξιοτέχνης των μεταμορφώσεων, άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα σε έργα όπως The Godfather, Apocalypse Now και Lonesome Dove.
  • Βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός, γνωστός για τους εμβληματικούς ρόλους του στα The Godfather, Apocalypse Now και Tender Mercies.
  • Επτά φορές υποψήφιος για Όσκαρ, κέρδισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου για το Tender Mercies και βραβεύτηκε με Emmy για το Broken Trail.
  • Σπάνια συντηρητική φωνή στο Χόλιγουντ, τιμήθηκε με το National Medal of Arts των ΗΠΑ.

Το Χόλιγουντ αποχαιρετά έναν από τους πιο μεταμορφωτικούς ηθοποιούς της ιστορίας του. Ο Ρόμπερτ Ντιβάλ, ο βαθιά μεθοδικός και διακριτικός καλλιτέχνης που «εξαφανιζόταν» μέσα σε κάθε ρόλο, πέθανε σε ηλικία 95 ετών. Την είδηση επιβεβαίωσε η σύζυγός του, Λουσιάνα Ντιβάλ, αναφέροντας ότι έφυγε από τη ζωή στο σπίτι τους.

Για περισσότερες από έξι δεκαετίες, ο Ντιβάλ οικοδόμησε μια καριέρα βασισμένη όχι στη λάμψη, αλλά στη δεξιοτεχνία. Με τη χαρακτηριστική βραχνή φωνή του, τη λιτή εκφραστικότητα και την εμμονική προετοιμασία, εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους ηθοποιούς χαρακτήρων του αμερικανικού κινηματογράφου.

Από το The Godfather στο Apocalypse Now: Εμβληματικοί ρόλοι

Η καθοριστική του στιγμή ήρθε ως Τομ Χέιγκεν, ο ψύχραιμος consigliere της οικογένειας Κορλεόνε στις ταινίες Ο Νονός και Ο Νονός ΙΙ, σε σκηνοθεσία Φράνσις Φορντ Κόπολα. Η ερμηνεία του συνέβαλε στη διαμόρφωση δύο από τα πιο επιδραστικά φιλμ στην ιστορία του σινεμά.

Ακολούθησε ο αξέχαστος ρόλος του στο Αποκάλυψη Τώρα, όπου ως αντισυνταγματάρχης Μπιλ Κίλγκορ εκστόμισε τη διάσημη ατάκα για τη «μυρωδιά της ναπάλμ το πρωί» – μία από τις πιο εμβληματικές στιγμές στην ιστορία του κινηματογράφου.

Photo: AFP

Ωστόσο, η κορυφαία του ερμηνεία ήρθε στο Tender Mercies, όπου υποδύθηκε έναν ξεπεσμένο τραγουδιστή της κάντρι που αναζητά λύτρωση. Ο ρόλος τού χάρισε το Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου – το μοναδικό του χρυσό αγαλματίδιο ανάμεσα σε επτά συνολικά υποψηφιότητες.

Οι κριτικοί συχνά τον συνέκριναν με τον Λόρενς Ολίβιε για το εύρος και τη θεατρική του ακρίβεια.

Ο ηθοποιός που «χάνονταν» στους χαρακτήρες

Ο ίδιος απέρριπτε την ιδέα ότι «γινόταν» ο χαρακτήρας. «Είμαι εγώ – απλώς διαφοροποιημένος», είχε πει. Το κοινό, όμως, είχε διαφορετική άποψη.

Είτε ως αδίστακτος τηλεοπτικός παράγοντας στο Το Δίκτυο, είτε ως αυταρχικός πιλότος στο Ο Μεγάλος Σαντίνι, είτε ως ο αξέχαστος Όγκαστους ΜακΚρέι στη μίνι σειρά Lonesome Dove, ο Ντιβάλ βυθιζόταν σε εξαντλητική έρευνα και παρατήρηση.

Κέρδισε Emmy για το γουέστερν Broken Trail, ενώ η πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση ήταν ως Μπου Ράντλι στο Όταν Σκοτώνουν τα Κοτσύφια, μεταφορά του μυθιστορήματος της Χάρπερ Λι.

Δημιουργός με ανεξαρτησία και άποψη

Στο The Apostle, που έγραψε, χρηματοδότησε και πρωταγωνίστησε, παρέδωσε μία ακόμη οσκαρική ερμηνεία ως χαρισματικός αλλά αμφιλεγόμενος ιεροκήρυκας. Το έργο αυτό συμπύκνωσε τη δημιουργική του αυτονομία.

Αρνήθηκε να επιστρέψει στον ρόλο του Τομ Χέιγκεν στο Ο Νονός ΙΙΙ λόγω οικονομικής διαφωνίας, επιβεβαιώνοντας ότι οι καλλιτεχνικές και επαγγελματικές του αρχές προείχαν.

Πολιτικά αντισυμβατικός για το Χόλιγουντ

Σε έναν χώρο που παραδοσιακά κλίνει προς τον φιλελευθερισμό, ο Ντιβάλ υπήρξε ένθερμος συντηρητικός. Το 2005 τιμήθηκε από τον πρόεδρο Τζορτζ Γ. Μπους με το National Medal of Arts.

Photo: AFP

Παρέμεινε, ωστόσο, μακριά από τη δημοσιότητα, ζώντας για χρόνια σε φάρμα στη Βιρτζίνια και καλλιεργώντας το πάθος του για το αργεντίνικο τάνγκο.

Η κληρονομιά του «δεύτερου πρωταγωνιστή»

Μέχρι τα τελευταία του χρόνια συνέχισε να επιλέγει ουσιαστικούς ρόλους, όπως στο Ο Δικαστής και στο Crazy Heart.

Ο Ρόμπερτ Ντιβάλ αφήνει πίσω του μια καριέρα που διαμόρφωσε τον αμερικανικό κινηματογράφο από τη δεκαετία του 1960 και μετά. Σε μια εποχή υπερπροβολής και προσωπολατρίας, εκείνος παρέμεινε ένας τεχνίτης της υποκριτικής – ένας «ηθοποιός των ηθοποιών».

Η παρακαταθήκη του δεν είναι απλώς μια σειρά από σπουδαίες ερμηνείες, αλλά ένα υπόδειγμα διάρκειας, πειθαρχίας και καλλιτεχνικής ακεραιότητας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ: