Ρόγκοφ: Ο Τραμπ έχει διαταράξει τις ισορροπίες – Βλέπω τσουνάμι πληθωρισμού

Μέσα στην αστάθεια του πολέμου στο Ιράν, το δολάριο ανατιμήθηκε, αλλά μόνο οριακά, χωρίς πλέον να θεωρείται ασφαλές καταφύγιο. Ο οικονομολόγος του Χάρβαρντ Κένεθ Ρόγκοφ επισημαίνει ότι οι επενδυτές εγκαταλείπουν όλα τα νομίσματα και ότι είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτο το γεγονός πως τα επιτόκια έχουν αυξηθεί παγκοσμίως. 

Όπως εξηγεί, σε περιόδους πολέμου ή έντονης αστάθειας θα ανέμενε κανείς πτώση της απόδοσης των αμερικανικών δεκαετών ομολόγων κατά 1,5%, όμως αντίθετα αυτή έχει αυξηθεί. 

Κατά την άποψή του, οι επενδυτές θεωρούν πλέον λιγότερο ασφαλή όλα τα ομόλογα στα βασικά νομίσματα, ενώ Ευρώπη, Ηνωμένες Πολιτείες και Ιαπωνία αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Διαπιστώνει επίσης ομοιότητες με τη δεκαετία του ’70, αν και προς το παρόν σε περιορισμένο βαθμό, τονίζοντας ότι οι πιέσεις για αυξημένες αμυντικές δαπάνες θα είναι ισχυρές και διαρκείς, γεγονός που καθιστά τις ΗΠΑ και την Ευρώπη λιγότερο αξιόπιστες ως ασφαλείς προορισμούς.

Αντίθετα, η Κίνα φαίνεται να επωφελείται, καθώς το πετρελαϊκό σοκ ενισχύει τη ζήτηση για τις πράσινες τεχνολογίες της και αυξάνει το πολιτικό της κύρος ως εν δυνάμει εγγυητή συμφωνιών, όπως με το Ιράν. 

Ο Ρόγκοφ σημειώνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επέλεξαν να εμπλακούν στον πόλεμο και ότι μια καθαρή νίκη με αντικατάσταση του καθεστώτος από μια πιο σύγχρονη κυβέρνηση θα αποτελούσε μεγάλη επιτυχία για τον Ντόναλντ Τραμπ. Ωστόσο, επισημαίνει ότι η έκβαση παραμένει αβέβαιη και ότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο οι ΗΠΑ να εξέλθουν αποδυναμωμένες, ιδίως αν το Ιράν διατηρήσει τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ, κάτι που θα συνιστούσε τη μεγαλύτερη αμερικανική ήττα μετά το Βιετνάμ.

Σε ένα τέτοιο σενάριο, εκτιμά ότι η Κίνα θα ωφεληθεί αναμφίβολα, ενώ ακόμη και σε περίπτωση αμερικανικής νίκης ο κόσμος οδεύει προς μεγαλύτερο διχασμό. Η Κίνα, όπως υπογραμμίζει, θα επιχειρήσει να παρουσιαστεί ως φιλική δύναμη που δεν επεμβαίνει στρατιωτικά και διατηρεί εμπορικές σχέσεις με όλους, ένα μήνυμα που βρίσκει απήχηση ακόμη και στην Ευρώπη.

Παράλληλα, αναφέρει ότι η διεθνοποίηση του γιουάν προχωρά με ταχείς ρυθμούς: από σχεδόν μηδενική χρήση το 2010, σήμερα καλύπτει περίπου το ήμισυ των κινεζικών συναλλαγών και εκτιμάται ότι θα φτάσει το 80% μέσα σε πέντε χρόνια, ενώ η Κίνα προωθεί και τη χρήση του στο εμπόριο πετρελαίου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί, όπως λέει, το γεγονός ότι το Ιράν ζητά πληρωμές σε κινεζικό νόμισμα για τη διέλευση από το Ορμούζ. Κατά συνέπεια, θεωρεί ότι το βάρος του γιουάν ως διεθνούς νομίσματος θα ενισχυθεί εις βάρος του δολαρίου, υπενθυμίζοντας ότι ο Σι Τζινπίνγκ έχει ήδη δηλώσει την πρόθεση να καταστήσει το γουάν αποθεματικό νόμισμα, κάτι που εκτιμά ότι θα υλοποιηθεί μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Ο Ρόγκοφ συνδέει άμεσα την έκβαση του πολέμου με τη μελλοντική πολιτική και οικονομική ισχύ των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά και με την προσωπική ισχύ του Τραμπ. Υπογραμμίζει ότι η Κίνα είναι μέχρι στιγμής η μόνη χώρα που του έχει αντισταθεί αποτελεσματικά και ότι, αν και το Ιράν καταφέρει το ίδιο διατηρώντας τον έλεγχο του Ορμούζ, ο Αμερικανός πρόεδρος θα δυσκολευτεί να πείσει για μια νίκη, γεγονός που θα έχει επιπτώσεις στους δασμούς, στις δικαστικές υποθέσεις, στις σχέσεις με το Κογκρέσο και στις ενδιάμεσες εκλογές.

Παράλληλα, εκφράζει αβεβαιότητα για τις επόμενες κινήσεις του Τραμπ, τονίζοντας την έντονη φιλοδοξία του να καταγραφεί ως ένας από τους σπουδαιότερους προέδρους, κάτι που καθιστά τη συμπεριφορά του ενδεχομένως απρόβλεπτη. Επισημαίνει επίσης ότι μια πιθανή χερσαία επιχείρηση θα απαιτούσε επίσημη κήρυξη πολέμου και ότι η παραχώρηση εκτεταμένων πολεμικών εξουσιών από το Κογκρέσο θα μπορούσε να οδηγήσει σε υπερσυγκέντρωση εξουσίας.

Εκτιμά ότι ανεξαρτήτως της έκβασης, ο κόσμος θα γίνει πιο κατακερματισμένος. Ακόμη κι αν υπάρξει προσωρινή αποκλιμάκωση, η ένταση πιθανότατα θα επανεμφανιστεί, καθώς, όπως σημειώνει, ο Τραμπ έχει διαταράξει μια εύθραυστη ισορροπία. Προβλέπει επίσης την εμφάνιση πληθωριστικού κύματος νωρίτερα από ό,τι ανέμενε, εντός τεσσάρων έως πέντε ετών, λόγω της ανεξέλεγκτης δημοσιονομικής πολιτικής, των πιέσεων στην ανεξαρτησία των κεντρικών τραπεζών και της γενικευμένης αύξησης των στρατιωτικών δαπανών.

Τέλος, επισημαίνει ότι οι μεγάλες αμερικανικές χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις εξακολουθούν να πιστεύουν σε μια εύκολη διέξοδο από την κρίση, υποτιμώντας τις ευρύτερες γεωπολιτικές συνέπειες, ενώ ο Τραμπ, κατά την άποψή του, έχει ήδη διαταράξει μια ιδιαίτερα εύθραυστη παγκόσμια ισορροπία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• Στενό του Ορμούζ: Το νέο πεδίο σύγκρουσης που δοκιμάζει τη διατλαντική ενότητα
• «Ο πόλεμος θα τελειώσει όταν το αποφασίσει το Ιράν» – Οι 5 όροι της Τεχεράνης για εκεχειρία
• Πόλεμος στο Ιράν: Η Τεχεράνη διαψεύδει τον Ντόναλντ Τραμπ για μυστικές συνομιλίες με τις ΗΠΑ