Ξεχάστε τον καφέ: Ο μεσημεριανός ύπνος γίνεται τάση στη δουλειά
- Ο Michael Kirban έχει ενσωματώσει καθημερινό μεσημεριανό ύπνο ως βασικό εργαλείο παραγωγικότητας.
- Η κουλτούρα «λίγου ύπνου» φαίνεται να αμφισβητείται, με τον ύπνο να επαναπροσδιορίζεται ως leadership asset.
- Οι επιχειρήσεις αρχίζουν να βλέπουν τον ύπνο ως τρόπο μείωσης burnout και αύξησης απόδοσης.
Αφού παρακολούθησε ένα πενθήμερο εντατικό πρόγραμμα διαλογισμού με φίλους το 2018, ο Michael Kirban άρχισε να διαλογίζεται δύο φορές την ημέρα.
«Το έβρισκα τονωτικό», λέει ο συνιδρυτής και εκτελεστικός πρόεδρος της Vita Coco στο Fast Company. «Συνήθιζα να έχω εκείνη τη μεσημεριανή πτώση ενέργειας και να καταφεύγω στον καφέ, αλλά ο διαλογισμός με βοήθησε πραγματικά». Ο Kirban απομακρυνόταν από το γραφείο του και έβαζε ένα χρονόμετρο 20 λεπτών. «Με τον καιρό, εκνευριζόμουν τόσο με τον ήχο που με επανέφερε από τον διαλογισμό, που σταμάτησα να το χρησιμοποιώ».
Αυτό που ξεκίνησε ως μια σύντομη καθημερινή πρακτική διαλογισμού εξελίχθηκε τελικά σε έναν μεσημεριανό ύπνο διάρκειας έως και μίας ώρας κάθε απόγευμα.
Ο ύπνος εν ώρα εργασίας θεωρούνταν κάποτε αυστηρά ταμπού. Και η ιδέα ότι CEOs ή ιδρυτές παίρνουν έναν υπνάκο έρχεται σε αντίθεση με τη δημοφιλή εικόνα τους ως ακούραστων ηγετών που κλείνουν συμφωνίες — ιδιαίτερα δεδομένου ότι πολλοί στο παρελθόν εξυμνούσαν τις «αρετές» της ελάχιστης ξεκούρασης.
Η χρόνια έλλειψη ύπνου και η υπερβολική κατανάλωση καφεΐνης για να βγει η εργάσιμη ημέρα έχουν πλέον κανονικοποιηθεί στις ΗΠΑ, σε σημείο που μοιάζουν σχεδόν με χαρακτηριστικό προσωπικότητας. Μάλιστα, ο χρονοβιολόγος Charles Czeisler εισήγαγε τον όρο «sleep machismo» σε άρθρο του στο Harvard Business Review το 2006, για να περιγράψει όσους αντιμετωπίζουν τον ύπνο ως προαιρετικό στο όνομα της επαγγελματικής επιτυχίας.
Αυτό, όμως, φαίνεται να αλλάζει.
Για τον Kirban, ο απογευματινός ύπνος είναι αδιαπραγμάτευτος και λειτουργεί ως εργαλείο παραγωγικότητας. «Όταν είμαι εκνευρισμένος, κουρασμένος, αγχωμένος ή ανήσυχος, ένας ύπνος τα διορθώνει όλα», λέει.
«Μου άλλαξε πραγματικά τη ζωή».
Η σημασία του επαρκούς ύπνου έχει τεκμηριωθεί επανειλημμένα από πλήθος μελετών. Έρευνες δείχνουν ότι οι σύντομοι ύπνοι μέσα στη μέρα, όπως συμβαίνει και στο ζωικό βασίλειο, μπορούν να ενισχύσουν την παραγωγικότητα στην εργασία.
Ο Kirban μπλοκάρει χρόνο στο πρόγραμμά του για έναν σύντομο ύπνο κάθε μέρα. Γύρω στις 4 μ.μ., μεταφέρεται στον καναπέ του γραφείου του, φορά μάσκα ύπνου και βάζει ένα συγκεκριμένο ηχητικό διαλογισμού με ήχους καμπάνας που τον νανουρίζουν. «Μόλις ακούσω αυτή τη μουσική και φορέσω τη μάσκα, αποκοιμιέμαι».
Το γραφείο του στο Μανχάταν έχει γυάλινους τοίχους και ο ίδιος δεν νιώθει καμία ντροπή αν οι εργαζόμενοι τον δουν να κοιμάται. «Ξυπνάω και βρίσκω μηνύματα όπως “Σε έψαχνα, σε είδα να κοιμάσαι. Έλα να με βρεις όταν ξυπνήσεις”», λέει. «Όλοι το έχουν συνηθίσει. Είναι απλώς μέρος της ημέρας μου».
Ακόμη και σε μια εποχή όπου η ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής επαναπροσδιορίζεται διαρκώς, ο ύπνος αρχίζει να επαναπροσδιορίζεται ως πλεονέκτημα ηγεσίας. «Η βασική μου δουλειά ως εκτελεστικός πρόεδρος είναι να παρακινώ τον οργανισμό και να λύνω προβλήματα», λέει ο Kirban.
Μετά τον ύπνο, επιστρέφει αμέσως στη δουλειά, γεμάτος ενέργεια και συγκέντρωση, με επαρκή αποθέματα για να συνεχίσει μέχρι το βράδυ. «Αν ήμουν εξαντλημένος, δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να παρακινήσω τους άλλους το ίδιο».
Ο ύπνος δεν είναι πολυτέλεια μόνο για τα ανώτερα στελέχη στη Vita Coco. Ο Kirban ενθαρρύνει ενεργά και τους εργαζομένους να κοιμούνται στο γραφείο, αν και παραδέχεται ότι θα ήθελε να το κάνουν περισσότερο. «Έχω μιλήσει στην ομάδα για την εγκατάσταση ειδικών pods ύπνου, γιατί πιστεύω ότι είναι εξαιρετικά χρήσιμα».
Όπως γνωρίζει ο ίδιος, ο ύπνος είναι καλός για τις επιχειρήσεις. Ένα ξεκούραστο εργατικό δυναμικό μειώνει τα λάθη, περιορίζει τις απουσίες και τελικά μειώνει το κόστος υγειονομικής περίθαλψης. Σε άλλες χώρες αυτό είναι ήδη κατανοητό: στην Ισπανία υπάρχει η σιέστα, ενώ στην Ιταλία το λεγόμενο il pisolino.
«Όταν ξεκίνησα να δουλεύω στην Ασία, το είδα από κοντά», λέει. «Στην Κίνα, μετά το μεσημεριανό, σβήνουν τα φώτα και είναι υποχρεωτική ώρα ύπνου στο γραφείο για 20 με 30 λεπτά».
Αυτό απέχει πολύ από το μοντέλο «996» — δηλαδή εργασία από τις 9 το πρωί έως τις 9 το βράδυ, έξι ημέρες την εβδομάδα — που κερδίζει έδαφος στις ΗΠΑ. «Δεν θέλω κάποιον στο γραφείο 12 ώρες την ημέρα», λέει. «Όταν οι άνθρωποι αγαπούν αυτό που κάνουν, αποδίδουν περισσότερο».
Το σημαντικό, σύμφωνα με τον Kirban, είναι να βρει ο καθένας τι τον γεμίζει ενέργεια μέσα στη μέρα, ειδικά σε μια περίοδο όπου το burnout βρίσκεται σε ιστορικά υψηλά επίπεδα. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ύπνο στο γραφείο — μπορεί να είναι μια βόλτα ή μια προπόνηση στη μέση της ημέρας.
«Έχω φίλους που είναι εξαιρετικά παραγωγικοί με τέσσερις ώρες ύπνου τη νύχτα. Απλώς δεν είναι για μένα», λέει. «Ξυπνάω από έναν ύπνο 45 λεπτών έως μίας ώρας και νιώθω ότι μπορώ να κατακτήσω τον κόσμο».
«Έχεις δει την ταινία Limitless με τον Bradley Cooper; Έτσι νιώθω».
