Ρουμπινί: Τα τέσσερα σενάρια για τον πόλεμο στο Ιράν

Τέσσερα πιθανά σενάρια για την εξέλιξη του πολέμου στο Ιράν και τις επιπτώσεις του στην παγκόσμια οικονομία παρουσιάζει, με άρθρο του στο Project Syndicate, ο γνωστός οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπινί. Μετά τον «αποκεφαλισμό» του ιρανικού καθεστώτος και τους βομβαρδισμούς θέσεων των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης για 40 ημέρες, η κυβέρνηση Trump όχι μόνον απέτυχε να νικήσει το Ιράν, αλλά του «επέτρεψε» και να διατηρεί τον έλεγχο των Στενών του Hormuz, σημειώνει και συνεχίζει:

«Και ενώ το Ιράν πλήττει κρίσιμες υποδομές σε κράτη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Περσικού Κόλπου και απειλεί τη ναυσιπλοΐα, οι Ηνωμένες Πολιτείες επέστρεψαν στη λογική TACO (Trump always chickens out, δηλαδή “ο Τραμπ πάντα κάνει πίσω”), συμφωνώντας σε κατάπαυση του πυρός».

Τώρα, οι αυξανόμενες πληθωριστικές πιέσεις και η επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας υποδηλώνουν ένα επεισόδιο στασιμοπληθωρισμού — τη στιγμή που οι ψηφοφόροι αναμένεται να αντιδράσουν ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ.

Τι ακολουθεί

Τι θα μπορούσε να συμβεί στη συνέχεια; διερωτάται ρητορικά ο γνωστός οικονομολόγος, παρουσιάζοντας τέσσερα πιθανά σενάρια:

Πρώτον, η τρέχουσα κατάπαυση του πυρός θα μπορούσε να οδηγήσει σε επιτυχημένες διαπραγματεύσεις και στο άνοιγμα των Στενών του Hormuz. Οι ΗΠΑ διαθέτουν διαπραγματευτική ισχύ, καθώς ο ναυτικός αποκλεισμός αυξάνει την οικονομική πίεση στο Ιράν. Ωστόσο, αυτό το σενάριο θεωρείται απίθανο λόγω βαθιών διαφορών σε πυρηνικά, πυραυλικά και γεωπολιτικά ζητήματα.

Δεύτερον, η κατάπαυση του πυρός συνεχίζεται, αλλά οι διαπραγματεύσεις καθυστερούν ενώ το Στενό παραμένει κλειστό. Το αποτέλεσμα είναι υψηλές τιμές ενέργειας, επιβράδυνση της παγκόσμιας ανάπτυξης και άνοδος του πληθωρισμού. Πρόκειται για μια ασταθή ισορροπία που δύσκολα μπορεί να διαρκέσει πάνω από λίγους μήνες.

Τρίτον, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ κλιμακώνουν την πίεση με στόχο την παράδοση ή κατάρρευση του καθεστώτος. Σε αυτό το σενάριο, το Ιράν θα αναγκαζόταν να εγκαταλείψει τον εμπλουτισμό ουρανίου και να ανοίξει το στενό, κάτι που θα αποτελούσε την πιο ευνοϊκή έκβαση για την παγκόσμια οικονομία.

Τέταρτον, το Ιράν κλιμακώνει τη σύγκρουση προκαλώντας σοβαρές ζημιές σε ενεργειακές υποδομές και διατηρώντας τον έλεγχο του στενού. Οι τιμές του πετρελαίου θα μπορούσαν να εκτοξευθούν πάνω από τα 200 δολάρια το βαρέλι, οδηγώντας σε παγκόσμια ύφεση και στασιμοπληθωρισμό τύπου δεκαετίας του 1970.

Κλιμάκωση και κίνδυνοι

Ο Ρουμπινί τονίζει ότι μια κλιμάκωση μπορεί είτε να οδηγήσει σε διαπραγματευτική λύση είτε να ξεφύγει εκτός ελέγχου. Ωστόσο, θεωρεί ότι το πιο πιθανό είναι η αποσταθεροποίηση να ενταθεί αντί να φέρει γρήγορη ειρήνη.

Παρά την αισιοδοξία των αγορών, που ποντάρουν σε μόνιμη εκεχειρία και ισχυρή ανάπτυξη μέσω της τεχνητής νοημοσύνης, ο οικονομολόγος προειδοποιεί ότι αυτό ενδέχεται να αποδειχθεί υπερβολικά αισιόδοξο σενάριο.

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι οι αγορές υποτιμούν τον γεωπολιτικό κίνδυνο και την πιθανότητα βραχυπρόθεσμης οικονομικής ζημίας, ενώ η πραγματικότητα παραμένει εξαιρετικά αβέβαιη και εύθραυστη.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• Ενεργειακό σοκ: Πόσο ακόμη αντέχει η παγκόσμια οικονομία;
• Στα σκαριά «ανάσα» 200 εκατ. ευρώ – Το νέο κυβερνητικό πακέτο για την ενεργειακή κρίση
• Το Business Monitor στους Δελφούς: Η νέα ισχύς περνά από την άμυνα, την καινοτομία και το AI
• Airbnb σε τροχιά… Jenga και το ελληνικό στοίχημα του φετινού καλοκαιριού