Ελαιόλαδο: Στα 8,5 ευρώ το λίτρο στο ράφι – Έως 80 ευρώ το ημερομίσθιο για τη συγκομιδή

• Στα περίπου 8,5 ευρώ το λίτρο διαμορφώνεται αυτή την περίοδο η τιμή του ελαιολάδου στο ράφι, ενώ ο παραγωγός λαμβάνει περίπου 4 ευρώ.
• Τα ημερομίσθια για τη συγκομιδή κυμαίνονται από 60 έως 80 ευρώ, με τους παραγωγούς να κάνουν λόγο για σημαντική έλλειψη εργατικών χεριών.
• Η εγχώρια κατανάλωση υπολογίζεται σε περίπου 100.000 τόνους ετησίως, ενώ σημαντικό μέρος των εξαγωγών εξακολουθεί να διακινείται χύμα.

Στα 8,5 ευρώ το λίτρο κινείται αυτή την περίοδο η τιμή του ελαιολάδου στο ράφι, ενώ η τιμή που λαμβάνει ο παραγωγός βρίσκεται κοντά στα 4 ευρώ, καθώς η αγορά έχει αποκλιμακωθεί μετά τις δύο προηγούμενες περιόδους περιορισμένης παραγωγής.

Την εικόνα περιέγραψε ο πρόεδρος της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Ελαιολάδου, Μανώλης Γιαννούλης, ενόψει της νέας ελαιοκομικής περιόδου, η οποία παραδοσιακά ξεκινά στα τέλη Οκτωβρίου και διαρκεί έως τον Φεβρουάριο.

Η μεγάλη πίεση από τα εργατικά

Παρά την υποχώρηση των τιμών σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές, το κόστος παραγωγής εξακολουθεί να αποτελεί βασικό πρόβλημα για τον κλάδο.

Στο επίκεντρο βρίσκεται ιδιαίτερα το κόστος των εργατικών χεριών, αλλά και η δυσκολία εύρεσης προσωπικού για τη συγκομιδή.

Ο Μανώλης Γιαννούλης χαρακτήρισε τα ποσά που απαιτούνται για τα εργατικά «απαγορευτικά» σε σχέση με την τιμή στην οποία μπορεί σήμερα να διαθέσει το προϊόν του ο παραγωγός.

Από 60 έως 80 ευρώ το ημερομίσθιο

Ακόμη πιο συγκεκριμένη εικόνα έδωσε ο παραγωγός και έμπορος ελαιολάδου Νίκος Καψαμπέλης, ο οποίος τοποθέτησε την τιμή παραγωγού μεταξύ 3,70 και 4,20 ευρώ, ενώ τα ημερομίσθια για τους εργάτες κυμαίνονται από 60 έως 80 ευρώ.

Όπως εξήγησε, για να φτάσει ένας εργάτης στο ανώτερο ημερομίσθιο των 80 ευρώ θα πρέπει να έχει απόδοση που αντιστοιχεί περίπου σε έναν τενεκέ λάδι, στοιχείο που αποτυπώνει την πίεση στο κόστος συγκομιδής.

Η απόσταση από τον παραγωγό έως το ράφι

Η διαφορά ανάμεσα στα περίπου 4 ευρώ της τιμής παραγωγού και στα 8,5 ευρώ στο ράφι δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε αντίστοιχο περιθώριο κέρδους για έναν μόνο κρίκο της αγοράς.

Στην τελική τιμή ενσωματώνονται μεταξύ άλλων το κόστος ελαιοποίησης, τυποποίησης, συσκευασίας, μεταφοράς, διανομής και εμπορίας, καθώς και οι φόροι.

Η πίεση για τους παραγωγούς γίνεται μεγαλύτερη όταν η τιμή του προϊόντος αποκλιμακώνεται ταχύτερα από το κόστος συγκομιδής και των υπόλοιπων εισροών.

Στους 100.000 τόνους η εγχώρια κατανάλωση

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο κ. Γιαννούλης, η κατανάλωση ελαιολάδου στην Ελλάδα ανέρχεται περίπου στους 100.000 τόνους ετησίως.

Παράλληλα, μέρος της παραγωγής που κατευθύνεται στο εξωτερικό εξακολουθεί να εξάγεται σε χύμα μορφή, αντί ως επώνυμο και τυποποιημένο ελληνικό προϊόν.

Το θέμα της τυποποίησης παραμένει διαχρονικά κρίσιμο για τον κλάδο, καθώς η πώληση επώνυμου προϊόντος προσφέρει μεγαλύτερες δυνατότητες δημιουργίας προστιθέμενης αξίας σε σχέση με τις χύμα εξαγωγές.

Η διεθνής αγορά καθορίζει την τιμή

Όπως επισημαίνει η Διεπαγγελματική, το ελαιόλαδο αποτελεί διεθνώς εμπορεύσιμο προϊόν, γεγονός που σημαίνει ότι η τιμή στην Ελλάδα επηρεάζεται άμεσα από την παραγωγή και τις συνθήκες προσφοράς και ζήτησης στις μεγάλες ελαιοπαραγωγικές χώρες.

Μετά από δύο δύσκολες περιόδους περιορισμένης παραγωγής, η διεθνής αγορά έχει κινηθεί προς πιο ισορροπημένες συνθήκες, οδηγώντας σε υποχώρηση των τιμών από τα ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα των προηγούμενων ετών.

Για τους Έλληνες παραγωγούς, ωστόσο, το βασικό στοίχημα της νέας σεζόν δεν αφορά μόνο την τιμή πώλησης, αλλά το εάν αυτή θα είναι αρκετή ώστε να καλύψει το συνεχώς αυξανόμενο κόστος συγκομιδής και παραγωγής.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• Ενεργειακή κρίση: Η Κομισιόν επιστρέφει στα μέτρα του 2022 – Τι ζητά η Αθήνα
• Χρειάζεται τελικά διεθνή εποπτεία η τεχνητή νοημοσύνη;
• Η AI μπαίνει στα stress tests της οικονομίας – Τι φοβούνται οι κεντρικοί τραπεζίτες
• Το γνώριμο «φάντασμα» και η Ευρώπη που συνηθίζει την ακροδεξιά