Μάντσεστερ Σίτι: Πώς το «εικονικό» χρήμα των εκατοντάδων εκατ. λιρών έχτισε μια ποδοσφαιρική αυτοκρατορία

• Η ανεξάρτητη ελεγκτική επιτροπή κατέγραψε συστηματική υπερεκτίμηση εσόδων και υποεκτίμηση εξόδων σε βάθος εννέα ετών (2009-2018).
• Από τα 949,9 εκατ. λίρες των χορηγιών από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, μόλις τα 119,3 εκατ. προήλθαν από τους ίδιους τους χορηγούς — τα υπόλοιπα διοχετεύτηκαν κρυφά από την ιδιοκτήτρια ADUG.
• Χρησιμοποιήθηκε μια εικονική τρίτη εταιρεία για την αγορά δικαιωμάτων εικόνας σε τεχνητά διογκωμένες τιμές, μεταφέροντας το κόστος των παικτών εκτός των επίσημων βιβλίων του συλλόγου.

Το 2008, η εξαγορά της Μάντσεστερ Σίτι από το Abu Dhabi United Group (ADUG) άλλαξε αμετάκλητα τους συσχετισμούς στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Ωστόσο, η μετάβαση από μια μεσαία αγγλική ομάδα σε μια ασταμάτητη ποδοσφαιρική μηχανή δεν βασίστηκε μόνο στο απλό χρήμα του ιδιοκτήτη. Βασίστηκε σε μια συστηματική, πολυετή προσπάθεια παράκαμψης των οικονομικών κανονισμών της UEFA και της Premier League.

Η πρόσφατη απόφαση της ανεξάρτητης επιτροπής αποκάλυψε ότι η Σίτι ωφελήθηκε συνολικά από 921,4 εκατομμύρια λίρες σε τεχνητά φουσκωμένα έσοδα και κρυμμένα έξοδα, επιτρέποντάς της να επενδύσει δυσθεώρητα ποσά σε παίκτες και προπονητές χωρίς να παραβιάζει στα χαρτιά τους κανόνες βιωσιμότητας.

Γιατί χρειάστηκε η «εικονική» χρηματοδότηση;

Στα πρώτα χρόνια της αραβικής ιδιοκτησίας, η ADUG διοχέτευσε πάνω από 450 εκατομμύρια λίρες μέσω αύξησης μετοχικού κεφαλαίου. Όμως, η επερχόμενη εφαρμογή του Financial Fair Play (FFP) από την UEFA και των κανόνων PSR από την Premier League άλλαξε εντελώς το τοπίο: οι απευθείας ενέσεις κεφαλαίου από τον ιδιοκτήτη δεν υπολόγιζαν στη μείωση των ζημιών στον ισολογισμό.

Για να συνεχίσει να δαπανά χωρίς να κινδυνεύει με αποκλεισμό, η Σίτι έπρεπε να εμφανίσει ραγδαία αύξηση των εμπορικών της εσόδων.

Η μηχανική του «Disguised Funding Scheme»

Το κύριο εργαλείο αυτής της στρατηγικής ήταν το σύστημα των μεταμφιεσμένων χορηγιών. Η Σίτι υπέγραφε συμφωνίες με εταιρείες με έδρα το Αμπού Ντάμπι —με πλέον εμβληματική την αεροπορική εταιρεία Etihad— σε τιμές πολύ υψηλότερες από την πραγματική τους εμπορική αξία.

Στην πραγματικότητα, οι χορηγοί πλήρωναν μόνο ένα μικρό μέρος της συμφωνίας (το λεγόμενο «Base Sum»). Το υπόλοιπο και συντριπτικά μεγαλύτερο ποσό (το «Tagged Sum») καταβαλλόταν απευθείας από την ADUG. Η Σίτι όμως ενέγραφε το συνολικό ποσό στα βιβλία της ως αμιγώς εμπορικό έσοδο.

• Από τα 949,9 εκατ. λίρες που καταγράφηκαν ως έσοδα χορηγιών από το Αμπού Ντάμπι την περίοδο 2009-2018, μόλις 119,3 εκατ. λίρες καταβλήθηκαν πράγματι από τους χορηγούς.
• Τα υπόλοιπα 830,7 εκατομμύρια λίρες ήταν μεταμφιεσμένη ιδιοκτησιακή χρηματοδότηση, καλύπτοντας το 73% των συνολικών εμπορικών εσόδων του συλλόγου σε αυτή τη δεκαετία.

Project Longbow και το «όχημα» Fordham

Όταν οι πιέσεις συμμόρφωσης με το FFP εντάθηκαν το 2012, η διοίκηση της Σίτι επιστράτευσε το «Project Longbow», ένα εσωτερικό σχέδιο με στόχο την τεχνητή αύξηση εσόδων και τη μείωση του λειτουργικού κόστους.

Στο πλαίσιο αυτό δημιουργήθηκε το σχήμα Fordham Sports Management, μια εταιρεία που εμφανιζόταν ως ανεξάρτητος τρίτος επενδυτής. Στην πραγματικότητα, όπως διαπίστωσε η επιτροπή, η Fordham ήταν ένα εικονικό όχημα χρηματοδοτούμενο από την ADUG.

Η Fordham αγόρασε τα δικαιώματα εικόνας των παικτών της Σίτι σε τεχνητά διογκωμένη τιμή, αποφέροντας στον σύλλογο 24,5 εκατ. λίρες ως άμεσο έσοδο. Παράλληλα, ανέλαβε να πληρώνει η ίδια τα δικαιώματα στους παίκτες, γλιτώνοντας τη Σίτι από 49,4 εκατ. λίρες σε λειτουργικά έξοδα που διαφορετικά θα επιβάρυναν τον ισολογισμό της.

Η διοίκηση της Μάντσεστερ Σίτι, υπό τον διευθύνοντα σύμβουλο Φεράν Σοριάνο, αρνείται κατηγορηματικά όλες τις κατηγορίες, κάνει λόγο για «αδιαμφισβήτητα στοιχεία» που θα την αθωώσουν και έχει ήδη προσφύγει κατά της απόφασης, αποδίδοντας την υπόθεση σε «θεωρίες συνωμοσίας» της Premier League.