Γίνεται UBS χωρίς… Ελβετία;

Μπροστά σε μια ιστορική και υπαρξιακή κρίση βρίσκεται ο χρηματοπιστωτικός τομέας της Ελβετίας, καθώς ο τραπεζικός κολοσσός UBS εξετάζει το ενδεχόμενο να μεταφέρει την έδρα του εκτός της χώρας. Η τράπεζα, με ιστορία που ξεκινά από το 1862, αντιδρά στις προτεινόμενες αλλαγές της ελβετικής νομοθεσίας για τις «too-big-to-fail» τράπεζες, οι οποίες συνεπάγονται πρόσθετες κεφαλαιακές απαιτήσεις ύψους 16 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Η αυστηροποίηση του θεσμικού πλαισίου προωθείται από την Υπουργό Οικονομικών Karin Keller-Sutter ως απάντηση στη δραματική διάσωση της Credit Suisse από την UBS πριν από τρία χρόνια. Ωστόσο, το μέγεθος της ενοποιημένης UBS —με ενεργητικό 1,7 τρισ. δολαρίων που αντιστοιχεί στο 150% του ελβετικού ΑΕΠ— έχει αναζωπυρώσει τους φόβους των βουλευτών για τους κινδύνους που εγκυμονεί μια ενδεχόμενη νέα κρίση.

Τα εναλλακτικά σενάρια και το αμερικανικό «φλερτ»

Σύμφωνα με αποκαλύψεις της Wall Street Journal, η διοίκηση της UBS εξετάζει μια σειρά από δραστικές επιλογές για να προστατεύσει την κερδοφορία της:

Μεταφορά έδρας στις ΗΠΑ: Μέσω της εξαγοράς κάποιου αμερικανικού χρηματοοικονομικού οργανισμού.

Ευρωπαϊκή Συγχώνευση: Ενοποίηση με άλλη μεγάλη τραπεζική δύναμη της Ευρώπης.

Πώληση σε αμερικανικό όμιλο: Παραχώρηση του ομίλου σε αμερικανικό κολοσσό με ισχυρό δέλεαρ το πλούσιο διεθνές πελατολόγιό της.

Τους τελευταίους μήνες, η UBS έχει δεχθεί κρούσεις από δυνητικούς εταίρους στις ΗΠΑ, την ώρα που η χρηματιστηριακή της αξία ανέρχεται στα 155 δισ. δολάρια, απέχοντας από αμερικανικούς ανταγωνιστές όπως η Morgan Stanley και η Goldman Sachs.

Μια μάχη επιρροής για την ταυτότητα της Ελβετίας

Μια πιθανή αποχώρηση της UBS από τη Ζυρίχη θα καταφέρει βαρύ πλήγμα στην ελβετική οικονομία και στην πολιτισμική ταυτότητα της χώρας, η οποία έχει χτιστεί ιστορικά γύρω από τη διαχείριση του παγκόσμιου πλούτου.

Παρά τις πιέσεις, η Ελβετίδα Υπουργός Οικονομικών εκτιμά ότι το κόστος αποχώρησης θα ήταν μεγαλύτερο για την ίδια την τράπεζα, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι η UBS δεν θα υλοποιήσει τις απειλές της. Όπως σημειώνουν αναλυτές, η αντιπαράθεση έχει εξελιχθεί σε ένα ιδιότυπο «παιχνίδι υπομονής» ανάμεσα σε μια παγκόσμια τράπεζα που επιζητεί διεθνή ευελιξία και μια κυβέρνηση που επιθυμεί να περιορίσει τους συστημικούς κινδύνους.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• Καύσιμα: Μειώσεις έως 40 λεπτά το λίτρο και αυξημένο επίδομα θέρμανσης – Πόσα κερδίζουν τα νοικοκυριά
• Το καλώδιο ξανά στο προσκήνιο: Τα επόμενα βήματα για την επανεκκίνηση και τα εμπόδια
• Σπύρος Θεοδωρόπουλος (ΣΕΒ): «Ζούμε στην εποχή της καλής επιχειρηματικότητας και όχι των στρατηγικών αποφάσεων»
• Ο… λογαριασμός του χρέους μεγαλώνει: Γιατί το ΔΝΤ ζητά δράση τώρα