Entrepreneurs εναντίον Intrapreneurs. Ποιος κερδίζει αυτή τη μάχη;

Τι σημαίνει να είσαι επιχειρηματίας σε μια «ξένη» επιχείρηση.

Millenials, startupers, unicorns, entrepreneurs και τώρα intrapreneurs. Για την ακρίβεια δε πρόκειται για κάποιον καινούργιο όρο, αλλά τελευταία έχει δοθεί μεγάλη σημασία, καθώς όλο και περισσότερες εταιρείες προσπαθούν να «δημιουργήσουν» εσωτερικούς entrepreneurs, δηλαδή… intrapreneurs.

Πρόκειται γι αυτά τα πολύτιμη στελέχη και μέλη της ομάδας που ίσως να μη καταφέρουν να δημιουργήσουν τη δική τους εταιρείας, αλλά έχουν μάθει να εφαρμόζουν τις βασικές αρχές της επιχειρηματικότητας στους ρόλους που κατέχουν σε μια εταιρεία. Παρόλο, λοιπόν, που ίσως να μη γίνουν ιδιοκτήτες εταιρείας, σκέφτονται και συμπεριφέρονται σαν ιδιοκτήτες και είναι απαραίτητοι για τη σωστή λειτουργία των εταιρειών.

Πώς μπορούν, όμως, οι εταιρείες να αναγνωρίζουν και να αναπτύσσουν τους intrapreneurs και, ακόμη πιο σημαντικό , πώς μπορούν να ξέρουν πως δε θα φύγουν;

Ας πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή.

Οι περισσότεροι ηγέτες προσπαθούν να ενισχύσουν την επιχειρηματικότητα στο εσωτερικό του οργανισμού τους, αλλά οι προσπάθειες αυτές μπορούν να δημιουργήσουν δυσπιστία, φόβο και μειωμένη παραγωγικότητα. Γιατί; Γιατί οι intrapreneurs δεν είναι entrepreneurs, αλλά λίγοι το λαμβάνουν σοβαρά αυτό υπόψιν τους.

Ποιες είναι οι διαφορές τους, λοιπόν;

Πριν ξεκινήσουμε θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε το εξής. Τόσο οι entrepreneurs όσο και οι intrapreneurs, διαφέρουν απ’ τους «τυπικούς» υπαλλήλους κυρίως ως προς τη σχέση που έχουν με την εταιρεία στην οποία απασχολούνται.

Οι υπάλληλοι εμπλέκονται με την επιχείρηση, τη στιγμή που οι entrepreneurs και οι intrapreneurs είναι δεσμευμένοι με την εταιρεία.

Ας δούμε τις «πραγματικές διαφορές» των δύο.

Επιχειρηματίας (entrepreneur) είναι αυτός που μέσα από τις δεξιότητες και το πάθος του, δημιουργεί μια επιχείρηση και είναι πρόθυμος να αναλάβει πλήρως την ευθύνη για την επιτυχία ή την αποτυχία της. Ο intrapreneur, από την άλλη πλευρά, είναι αυτός που χρησιμοποιεί την ικανότητα, το πάθος και την καινοτομία του, ώστε να διαχειριστεί ή να δημιουργήσει κάτι χρήσιμο για την επιχείρηση κάποιου άλλου.

Οι επιχειρηματίες έχουν την πολυτέλεια να δημιουργήσουν κάτι δικό τους από το μηδέν, ενώ οι intrapreneurs αγωνίζονται «ενάντια» σε καθιερωμένη και ίσως απαρχαιωμένη πολιτική, πρακτική, στρατηγική και πεποίθηση των εταιρειών, που συχνά είναι αντίθετη με την ίδια την έννοια του intrapreneurship. Και εδώ προκύπτει ένα σημαντικό ζήτημα, του κατά πόσο η εταιρεία προωθεί την καινοτομία.

Δεύτερον, οι intrapreneurs εξ ορισμού δεν είναι τόσο αυτόνομοι  όπως οι επιχειρηματίες, αν και συνήθως ( και λανθασμένα ) πιστεύουν ότι είναι. Ως μέρος ενός μεγαλύτερου οργανισμού με καθιερωμένες πολιτικές και διαδικασίες έχουν «περιορισμένη ελευθερία» επιλογών  και χάραξης νέας στρατηγικής, αφού είναι άμεσα εξαρτημένοι και χρειάζονται διαρκώς έγκριση απ’ τους ανώτερους. Για να «δουλέψει» αυτή η σχέση πρέπει να υπάρχει μια αρμονία μεταξύ της «ελευθερίας» που έχουν οι intrapreneurs να δημιουργήσουν και να τολμήσουν, και του ελέγχου που ασκούν πάνω τους οι υπεύθυνοι. Ένα κοινό που έχουν και οι δύο είναι πως έχουν όραμα. Στην περίπτωση του entrepreneur, όμως, εντοπίζει την ευκαιρία στην αγορά και έχει το θάρρος και το ζήλο να μετατρέψουν αυτή την ευκαιρία σε επιχείρηση .

Σε αντίθεση με τον intrapreneur που χρησιμοποιεί το πάθος του, τα κίνητρα και τις δεξιότητες για να διαχειριστεί καλύτερα την επιχείρηση ή να δημιουργήσετε κάτι καινούργιο και χρήσιμο για την επιχείρηση.

Όσον αφορά τώρα τους πόρους που έχει ο καθένας στην διάθεση του, ο intrapreneur έχει ένα πλεονέκτημα έναντι του επιχειρηματία, αφού οι πόροι της εταιρείας είναι άμεσα διαθέσιμοι. Αντίθετα, ένας επιχειρηματίας έχει το δύσκολο έργο να βρει τους απαραίτητους αυτούς πόρους. Οι entrepreneurs, λοιπόν, μπορεί να “γεννούν” τη σπίθα, αλλά οι intrapreneurs διατηρούν τη φλόγα.

Χρειάζονται πραγματικά «εσωτερικοί επιχειρηματίες» στις εταιρείες; Η απάντηση είναι «ναι». «Ναι» γιατί φέρνουν την όρεξη, την καινοτομία, τις ιδέες και τις δεξιότητες που είναι απαραίτητα συστατικά. Όσο απαραίτητα είναι για να δημιουργηθεί μια νέα εταιρεία, τόσο απαραίτητα είναι για τη διατήρηση και την ανταγωνιστική υπεροχή της ήδη υπάρχουσας εταιρείας.

Οι εργαζόμενοι που σκέφτονται σαν επιχειρηματίες (ή «εσωτερικοί επιχειρηματίες») είναι πιο πρόθυμοι, έχουν περισσότερα κίνητρα, αναλάβουν την ευθύνη της δουλειάς τους και διαθέτουν εξαιρετική δημιουργική ικανότητα επίλυσης προβλημάτων. Δεδομένου δε ότι οι περισσότερες έρευνες που γίνονται στους νέους εργαζόμενους έχουν δείξει πως οι περισσότεροι απ’ αυτούς θεωρούν ότι κατέχουν «επιχειρηματικές ικανότητες» είναι αρκετά εύκολο για τις επιχειρήσεις να καλλιεργήσουν μια νοοτροπία «επιχειρηματία» στους εργαζόμενους. Ας δούμε πως.

Το πρώτο βήμα είναι με την ενδυνάμωση των εργαζομένων. Η ενδυνάμωση του δυναμικού των εταιρειών έχει άμεση επίδραση στην απόδοση τους στην εργασία, στην ικανοποίηση που νιώθουν αλλά και την καινοτομία. Ενθαρρύνετε τους εργαζόμενους να παίρνουν αποφάσεις, να αναλαμβάνουν έργα και να επιλύουν προβλήματα. Δώστε τους πόρους και την κατάρτιση που χρειάζονται και αφήστε τους «ελεύθερους» να δράσουν ξέροντας πως  πιστεύετε σε αυτούς.

Μπορείτε ακόμα να τους ζητήσετε να ασχοληθούν και με project άλλων τμημάτων και να συμβάλλουν σε νέα πράγματα ώστε να νιώθουν διαρκώς χρήσιμοι χωρίς να υπάρχει ο κίνδυνος της καθημερινής ρουτίνας που μπορεί να τους κουράσει. Τόση ώρα κάνουμε λόγο για τις απαραίτητες «νέες ιδέες» που χρειάζεται κάθε εταιρεία.

Η στρατηγική αυτή δεν είναι εύκολη υπόθεση, κανείς δεν έκατσε πίσω από ένα γραφείο και σκέφτηκε την τέλεια ιδέα που θα κάνει την επιχείρηση ασυναγώνιστη. Θέλει έρευνα, σκέψη, συγκέντρωση και… ομαδικότητα.

Οι περισσότερες εταιρείες έχουν brainstorming sessions με στόχο την αντιμετώπιση των προκλήσεων της εταιρείας, να συζητηθούν οι στόχοι και το όραμα της εταιρείας και να τα μοιραστούν με όλους τους εργαζόμενους  και να ενθαρρύνουν τη δημιουργική σκέψη.  Συναντηθείτε συχνά με τους εργαζόμενους για να ανταλλάξετε νέες ιδέες και να διασφαλίσετε πως οι στρατηγικές σας είναι σε αρμονία με τους οργανωτικούς στόχους. Σημαντικό είναι εξίσου να τους δίνετε χρόνο.

Αφήστε τους ένα διάστημα να σκεφτούν λύσεις και θα δείτε πως θα έρθουν με πολύ καλές προτάσεις.