Η βία γεννά βία. Και πρέπει πάση θυσία να την ξορκίσουμε.

Η εικόνα μιας πολυκατοικίας στη Θεσσαλονίκη σημαδεμένης από γκαζάκια και ο τραγικός θάνατος μιας αθώας γυναίκας είναι ένα ηχηρό καμπανάκι κινδύνου για το πόσο εύκολα μπορεί να εκτραχυνθούν τα πράγματα εάν η κοινωνία συνηθίσει την τοξικότητα. Κι αυτό δεν είναι μια ακόμη «κλισέ» δημοσιογραφικά προσέγγιση. Η Ελλάδα έχει πληρώσει ακριβά αυτή τη διαδρομή. Από τις δεκαετίες της πολιτικής πόλωσης μέχρι τα χρόνια της κρίσης, γνωρίσαμε τι συμβαίνει όταν ο δημόσιος λόγος γίνεται πεδίο μίσους, όταν η πολιτική αντιπαράθεση χάνει τα όριά της και όταν η «δικαιολογημένη οργή» μετατρέπεται σε ανοχή απέναντι στην παρανομία. Κάθε φορά, το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο: περισσότερος φόβος, βαθύτερος διχασμός, λιγότερη δημοκρατία.

Το timing των χθεσινών επιθέσεων δεν είναι τυχαίο. Η χώρα μπαίνει σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, ίσως την πιο κρίσιμη των τελευταίων ετών. Σε τέτοιες περιόδους, οι τόνοι ανεβαίνουν, οι διαφορές οξύνονται, οι πολιτικές δυνάμεις αναζητούν καθαρές διαχωριστικές γραμμές. Αυτό είναι μέρος της δημοκρατίας. Δεν είναι όμως μέρος της δημοκρατίας η νομιμοποίηση της έντασης ως κανονικότητας ούτε η σιωπηρή ανοχή στις ακραίες φωνές που επενδύουν στο μίσος. Γιατί η βία ξεκινάει ως λέξη, έπειτα ως πράξη και έπειτα χάνεται το όριο.

Όλοι όσοι μετέχουν στο δημόσιο διάλογο έχουν την ευθύνη να ρίξουν τους τόνους, να απομονώσουν τη ρητορική του μίσους, το διχασμό, την στείρα σύγκρουση. Η χώρα το πλήρωσε πολύ ακριβά την δεκαετία της κρίσης όταν κυριάρχησαν μόνο οι ακραίες φωνές στο δημόσιο διάλογο. Αλλά τότε οι κοινωνικές συνθήκες ήταν διαφορετικές – η ανεργία στα ύψη, δουλειές είχαν καταρρεύσει, περιουσίες είχαν καταστραφεί. Σήμερα δεν είναι αντίστοιχο το κοινωνικό υπέδαφος για να ανθίσει μια ρητορική μισαλλοδοξίας. Τα προβλήματα είναι πολλά και σύνθετα – υψηλός πληθωρισμός, όξυνση των ανισοτήτων, στεγαστικό, επιδημία ψυχικής υγείας και πολλά άλλα. Ωστόσο τίποτε δεν θα λυθεί με τη βία και την τρομοκρατία. Ο λαϊκισμός και η μισαλλοδοξία παράγουν μιζέρια και ένταση, όχι λύσεις. Μας καθηλώνουν, δεν μας πηγαίνουν μπροστά. Η χώρα είναι σε ένα πολύ κρίσιμο σταυροδρόμι σε μια πολύπλοκη και συχνά ασυνάρτητη γεωπολιτική συγκυρία για να αφεθεί στις ορέξεις των ακραίων. Και δεν θα πρέπει να αφεθεί.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• OpenAI: Προτείνει στο αμερικανικό Δημόσιο ποσοστό 5% για να αποκλιμακώσει τις πιέσεις από την Ουάσιγκτον
• Οι κλέφτες κυνηγούν πλέον τα data centers της AI – Λεία εκατομμυρίων δολαρίων
• Satellites by Relevance: Η Relevance επενδύει στο επόμενο κεφάλαιο της τεχνολογικής επιχειρηματικότητας