MPW 2026: Η πρώτη χρονιά στην κορυφή και όσα δεν λέγονται ποτέ για την ηγεσία
Την Πέμπτη 14 Μαΐου, ηγετικές φωνές του επιχειρείν, της πολιτικής, της επιστήμης και του πολιτισμού, συναντήθηκαν στον Ελληνικό Κόσμο, στο πλαίσιο του Most Powerful Women Summit 2026, για να συζητήσουν τις μεγάλες προκλήσεις και τα νέα μοντέλα ηγεσίας που διαμορφώνουν το μέλλον. Στο πρόγραμμα της διοργάνωσης περιλαμβάνονταν βιωματικές εμπειρίες και networking με στόχο την ουσιαστική ανταλλαγή απόψεων, αλλά τη δημιουργία ουσιαστικών συνδέσεων για την επόμενη ημέρα.
Σε αυτό το πλαίσιο, το πάνελ «First Year as CEO: What No One Tells You» επιχείρησε να φωτίσει κάτι που σπάνια συζητείται δημόσια: τι συμβαίνει μετά το “ευτυχισμένο τέλος” της επαγγελματικής διαδρομής, όταν ένας στόχος έχει κατακτηθεί, ο τίτλος έχει έρθει, αλλά μαζί του ξεκινά ένας νέος, πιο απαιτητικός αγώνας. Ένας αγώνας ανασύνταξης, ευθύνης, προσαρμογής και προσωπικού επαναπροσδιορισμού.
Στη συζήτηση που συντόνισε η Senior Editor του Fortune Greece, Ιωάννα Θωμά, συμμετείχαν η Αφροδίτη Σεβαστή, CEO της Pharos AI Factory, η Θωμαΐς Κωνσταντοπούλου, Country Manager της Daiichi Sankyo σε Ελλάδα και Κύπρο, και η Janine Neuhaus, General Manager της JTI για Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ και Μάλτα.
Από το «πώς» στο «γιατί»
Η κουβέντα ξεκίνησε από τη μετάβαση που βιώνει κανείς όταν περνά από τον ρόλο του expert στον ρόλο του ηγέτη. Η Αφροδίτη Σεβαστή περιέγραψε τη μετάβασή της από CTO σε CEO ως «μια αλλαγή τρόπου σκέψης και λειτουργίας», εξηγώντας ότι η πρόκληση δεν είναι πλέον μόνο η επίλυση προβλημάτων, αλλά η δημιουργία οράματος, ομάδας και κοινής κατεύθυνσης.
«Δεν ήταν απλά μια αλλαγή τίτλου», σημείωσε, μιλώντας για τον τρόπο με τον οποίο η Pharos AI Factory καλείται να συνδέσει ερευνητική γνώση, τεχνολογία, κράτος και αγορά σε μια κοινή στρατηγική με πραγματικό αποτύπωμα στην οικονομία και την κοινωνία.
Από την τεχνολογία, η συζήτηση πέρασε στη φαρμακευτική και στο βάρος της τελικής ευθύνης. Η Θωμαΐς Κωνσταντοπούλου στάθηκε ιδιαίτερα στη δυσκολία του να παίρνεις αποφάσεις χωρίς να έχεις πάντα όλες τις απαντήσεις.
«Αυτό το οποίο δεν μπορεί να σε προετοιμάσει ποτέ κανείς είναι το βάρος της τελικής ευθύνης», ανέφερε, εξηγώντας ότι στον χώρο της υγείας οι αποφάσεις δεν αφορούν μόνο επιχειρησιακούς στόχους, αλλά ανθρώπους που περιμένουν πρόσβαση στην καινοτομία και στη θεραπεία.
Η Janine Neuhaus έφερε στη συζήτηση τη διάσταση της συνεχούς προσαρμογής, μιλώντας για τη διεθνή καριέρα και τις διαδοχικές μετακινήσεις σε νέες χώρες και κουλτούρες. Όπως εξήγησε, κάθε νέα ηγετική θέση αποτελεί ουσιαστικά μια προσωπική και επαγγελματική επανεκκίνηση, όπου ο ηγέτης καλείται να βρει ισορροπία ανάμεσα στις επαγγελματικές απαιτήσεις και σε μια εντελώς νέα καθημερινότητα.
Ηγεσία σημαίνει άνθρωποι, εμπιστοσύνη και κοινή γλώσσα
Στον δεύτερο γύρο της συζήτησης, το βάρος μετατοπίστηκε στη διαχείριση ανθρώπων, διαφορετικών οικοσυστημάτων και κουλτούρας.
Η Αφροδίτη Σεβαστή μίλησε για τη «διπλωματία» που απαιτείται όταν startups, πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, θεσμοί και αγορά καλούνται να συνεργαστούν. «Το πρώτο πράγμα που έχουμε βάλει σαν προτεραιότητα είναι να δημιουργηθεί κοινή γλώσσα και κοινό όραμα», σημείωσε, εξηγώντας ότι κάθε πλευρά λειτουργεί με διαφορετικές ταχύτητες, ανάγκες και προτεραιότητες.
Από την πλευρά της, η Θωμαΐς Κωνσταντοπούλου τόνισε τη σημασία της ανθρώπινης διάστασης της ηγεσίας στον χώρο της υγείας. Περιέγραψε δε, πώς αλλάζει η ψυχολογία ενός ηγέτη όταν συνειδητοποιεί ότι δεν εκπροσωπεί απλώς μια εταιρεία, αλλά «μια ελπίδα και μια προσμονή».
«Πίσω από κάθε αριθμό για μας βρίσκεται ένας ασθενής», ανέφερε, τονίζοντας ότι κάθε στρατηγική απόφαση αποκτά ηθική διάσταση όταν επηρεάζει ανθρώπους, οικογένειες και γιατρούς που αναζητούν πρόσβαση στην καινοτομία.
Στο ίδιο πλαίσιο, η Janine Neuhaus στάθηκε στη σημασία της εμπιστοσύνης μέσα στις ομάδες, σημειώνοντας ότι καμία στρατηγική δεν μπορεί να επιτύχει χωρίς ουσιαστική σύνδεση με τους ανθρώπους που καλούνται να την υλοποιήσουν.
«Αν θέλετε να πηγαίνετε γρήγορα, πηγαίνετε μόνοι. Αν θέλετε να πηγαίνετε μακριά, πηγαίνετε μαζί», είπε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι ο ηγέτης οφείλει πρώτα να δημιουργήσει ένα περιβάλλον ασφάλειας και εμπιστοσύνης.
Η ευαλωτότητα πίσω από την «πανοπλία»
Καθώς η συζήτηση προχωρούσε από τη στρατηγική και τη διαχείριση ευθύνης στην πιο ανθρώπινη πλευρά της ηγεσίας, το πάνελ άγγιξε και την πίεση που συχνά βιώνουν οι γυναίκες σε ηγετικές θέσεις να δείχνουν διαρκώς δυνατές και αλώβητες.
Η Janine Neuhaus μίλησε ανοιχτά για τη σημασία της αυθεντικότητας. «Είμαι η ίδια στο σπίτι, με την οικογένειά μου, όπως είμαι κι εδώ σήμερα», ανέφερε, τονίζοντας ότι όταν ένας ηγέτης “παίζει ρόλο”, οι άνθρωποι το αντιλαμβάνονται και η εμπιστοσύνη χάνεται.
Η Θωμαΐς Κωνσταντοπούλου έδωσε έναν ιδιαίτερα ουσιαστικό ορισμό της ηγετικής ευαλωτότητας. «Η ευαλωτότητα δεν σημαίνει ότι χάνεις τη σταθερότητά σου», είπε. «Σημαίνει ότι έχεις το θάρρος να πεις “δεν έχουμε όλες τις απαντήσεις ακόμη, αλλά έχουμε καθαρή κατεύθυνση και πάμε να το λύσουμε όλοι μαζί”».
Από την πλευρά της, η Αφροδίτη Σεβαστή στάθηκε στα στερεότυπα που εξακολουθούν να συνοδεύουν τον χώρο της τεχνολογίας, όπου συχνά ο ηγέτης αναμένεται να είναι «πιο στιβαρός, πιο τεχνοκράτης, χωρίς πολύ συναίσθημα». Όπως σημείωσε, ειδικά στην τεχνητή νοημοσύνη, όπου τα δεδομένα αλλάζουν καθημερινά, η ειλικρίνεια και η αποδοχή ότι δεν έχεις πάντα όλες τις απαντήσεις αποτελούν προϋπόθεση επιβίωσης.
«Το προσωπείο του “τα καταφέρνω όλα, τα ξέρω όλα” συνήθως αποξενώνει», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Αυτό που τελικά ανέδειξε η συζήτηση ήταν πως η πρώτη χρονιά στην κορυφή δεν αποτελεί απλώς ένα νέο επαγγελματικό κεφάλαιο, αλλά μια βαθιά προσωπική μετάβαση. Μια περίοδο όπου ο ηγέτης καλείται να επαναπροσδιορίσει τον τρόπο που αποφασίζει και καθοδηγεί, αλλά και τη σχέση του με την ευθύνη, τη δύναμη και την ίδια του την ταυτότητα.
