Νεκρός ο Saif al-Islam Gaddafi: Βίαιο τέλος για τον γιο του πρώην δικτάτορα της Λιβύης
Ένα όνομα από το παρελθόν της Λιβύης επέστρεψε στο ειδησεογραφικό προσκήνιο με τον πιο δραματικό τρόπο. Ο Saif al-Islam Gaddafi, γιος και άλλοτε διάδοχος του πρώην δικτάτορα Muammer Gaddafi, δολοφονήθηκε σε επίθεση στο σπίτι του στη δυτική Λιβύη, σύμφωνα με τον δικηγόρο του.
Ο 53χρονος φέρεται να δέχθηκε επίθεση από άγνωστους δράστες στην πόλη Zintan, περιοχή που εδώ και χρόνια αποτελεί προπύργιο ενόπλων ομάδων. Οι συνθήκες της δολοφονίας παραμένουν ασαφείς, γεγονός που ενισχύει τα σενάρια περί πολιτικής εκκαθάρισης.
Επί χρόνια, ο Saif al-Islam παρουσιαζόταν ως το «μοντέρνο πρόσωπο» του καθεστώτος Καντάφι. Σπούδασε στο London School of Economics, μιλούσε τη γλώσσα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και είχε αναλάβει ρόλο-κλειδί στην αποκατάσταση της φήμης της Λιβύης, όταν η χώρα επιχειρούσε να βγει από τη διπλωματική απομόνωση και τις κυρώσεις.
Ήταν ο άνθρωπος που συνέβαλε στις διαπραγματεύσεις για τις αποζημιώσεις των θυμάτων της τρομοκρατικής επίθεσης στο Lockerbie, ανοίγοντας τον δρόμο για την επιστροφή της χώρας του στη διεθνή σκηνή – και για την πρόσβαση της Δύσης στα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου της χώρας.
Όμως η εικόνα αυτή κατέρρευσε το 2011. Όταν ξέσπασε η λαϊκή εξέγερση κατά του πατέρα του, ο ίδιος εμφανίστηκε δημοσίως με πολυβόλο, απειλώντας να συντρίψει τους «όχλους». Λίγο αργότερα, καταζητήθηκε από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Φυλακή, σιωπή και μια απόπειρα επιστροφής
Μετά την πτώση και τη δολοφονία του Muammer Gaddafi, ο Saif al-Islam συνελήφθη από πολιτοφυλακή στη Zintan και κρατήθηκε αιχμάλωτος για έξι χρόνια. Αφέθηκε ελεύθερος το 2017 και έκτοτε εξαφανίστηκε σχεδόν πλήρως από τη δημόσια ζωή.
Μέχρι το 2021. Τότε, αιφνιδίασε τους πάντες επιχειρώντας να διεκδικήσει την προεδρία της Λιβύης σε εκλογές υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, οι οποίες τελικά κατέρρευσαν λόγω διαφωνιών για τους υποψηφίους. Ήταν η πρώτη δημόσια εμφάνισή του μετά από χρόνια – και ένα σαφές μήνυμα ότι δεν είχε τελειώσει πολιτικά.
Παρά το αιματηρό παρελθόν του, αναλυτές εκτιμούσαν ότι είχε πραγματικές πιθανότητες να κερδίσει. Μετά από πάνω από μία δεκαετία χάους, διχασμού και οικονομικής κακοδιαχείρισης, πολλοί Λίβυοι νοσταλγούσαν μια εποχή σταθερότητας – ακόμη κι αν αυτή συνοδευόταν από καταστολή.
Σήμερα, με τη Λιβύη να παραμένει διαιρεμένη μεταξύ ανατολικών και δυτικών διοικήσεων, στηριζόμενων σε ένοπλες ομάδες, ο θάνατός του ρίχνει νέο λάδι στη φωτιά της αστάθειας.
