Ουγγαρία: Πέτερ Μαγιάρ, ο πρώην σύμμαχος που «γκρέμισε» την αυτοκρατορία του Βίκτορ Όρμπαν
- Το κόμμα Tisza συγκέντρωσε το 53,6% των ψήφων (138 έδρες), πετυχαίνοντας την απαιτούμενη πλειοψηφία των δύο τρίτων για συνταγματικές αλλαγές.
- Η ραγδαία άνοδος του Μαγιάρ ξεκίνησε μόλις το 2024, όταν διαχώρισε τη θέση του από την κυβέρνηση με αφορμή το σκάνδαλο απονομής προεδρικής χάρης.
- Η νέα ηγεσία σχεδιάζει στρατηγική στροφή προς την ΕΕ και απομάκρυνση από τη Ρωσία, διατηρώντας ωστόσο ρεαλιστικές επιφυλάξεις για την ταχεία ένταξη της Ουκρανίας.
Η 12η Απριλίου 2026 θα καταγραφεί ως ορόσημο στη σύγχρονη ιστορία της Ουγγαρίας. Το κόμμα Tisza του Πέτερ Μαγιάρ κατέγραψε σαρωτική νίκη συγκεντρώνοντας το 53,6% των ψήφων, αφήνοντας το κυβερνών εθνικιστικό κόμμα Fidesz του Βίκτορ Όρμπαν στο 37,8%. Η διαφορά αυτή μεταφράζεται σε 138 από τις 199 έδρες του κοινοβουλίου, δίνοντας στη νέα κυβέρνηση την κρίσιμη υπερπλειοψηφία των δύο τρίτων που απαιτείται για την τροποποίηση του συντάγματος.
Στην επινίκια ομιλία του μπροστά σε χιλιάδες υποστηρικτές του στη Βουδαπέστη, ο Μαγιάρ έκανε λόγο για «απελευθέρωση της Ουγγαρίας» και επιστροφή της χώρας στους πολίτες της. Ο απερχόμενος πρωθυπουργός, ο οποίος βρισκόταν αδιάλειπτα στην εξουσία από το 2010, τηλεφώνησε στον Μαγιάρ για να τον συγχαρεί. Στις μετέπειτα δηλώσεις του, ο Όρμπαν παραδέχθηκε την ήττα του χαρακτηρίζοντας το αποτέλεσμα «οδυνηρό αλλά ξεκάθαρο», ενώ δεσμεύτηκε ότι θα συνεχίσει να υπηρετεί τη χώρα από τα έδρανα της αντιπολίτευσης.
Από το σύστημα στην αντιπολίτευση
Το πολιτικό φαινόμενο του Πέτερ Μαγιάρ παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον, καθώς ο ίδιος προέρχεται από τα σπλάχνα του συστήματος που τελικά ανέτρεψε. Ο 45χρονος νομικός ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της ελίτ του Fidesz και σύζυγος της πρώην υπουργού Δικαιοσύνης, Judit Varga. Η απόλυτη ρήξη επήλθε τον Φεβρουάριο του 2024, όταν ξέσπασε το σκάνδαλο χορήγησης προεδρικής χάρης σε συνεργό συγκάλυψης υπόθεσης παιδεραστίας, το οποίο οδήγησε σε παραίτηση τόσο την τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Katalin Novák, όσο και την πρώην σύζυγό του.
Εκείνη την περίοδο, ο Μαγιάρ παραιτήθηκε από όλες τις κρατικές του θέσεις, κατηγορώντας δημόσια τους κορυφαίους υπουργούς του Όρμπαν ότι «κρύβονται πίσω από τις φούστες των γυναικών». Μέσα σε διάστημα μόλις δύο ετών, πήρε τα ηνία του κόμματος Tisza και το μετέτρεψε σε ένα μαζικό πολιτικό κίνημα, υποσχόμενος τον τερματισμό της διαφθοράς και την επαναφορά των δημοκρατικών θεσμών. Η στρατηγική του κατάφερε να ενώσει τους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους που απαιτούσαν μια κοινωνία χωρίς διχασμούς.
Η γεωπολιτική μετατόπιση και η Ουκρανία
Η επικράτηση του Μαγιάρ αναμένεται να αναδιαμορφώσει πλήρως την εξωτερική πολιτική της Βουδαπέστης. Ο νέος ηγέτης έχει ξεκαθαρίσει ότι προτίθεται να τερματίσει την απομόνωση της Ουγγαρίας, απομακρύνοντας τη χώρα από τη σφαίρα επιρροής του Βλαντίμιρ Πούτιν και αποκαθιστώντας τις σχέσεις της με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Το γεγονός ότι το κόμμα του ανήκει στην πολιτική οικογένεια του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) προσφέρει ένα ισχυρό θεμέλιο για τη γεφύρωση του χάσματος με τις Βρυξέλλες.
Ωστόσο, η προσέγγισή του στο ζήτημα της Ουκρανίας διατηρεί λεπτές ισορροπίες. Αν και αναγνωρίζει ξεκάθαρα ότι το Κίεβο είναι το θύμα της ρωσικής επιθετικότητας, ο Μαγιάρ έχει εκφράσει την αντίθεσή του στην αποστολή όπλων και διατηρεί επιφυλάξεις για την ταχεία ένταξη της χώρας στην ΕΕ. Όπως δήλωσε μετεκλογικά, η ένταξη ενός κράτους που βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση «είναι εντελώς εκτός συζήτησης», ενώ έθεσε τον σεβασμό των δικαιωμάτων της ουγγρικής εθνικής μειονότητας ως απαραίτητη προϋπόθεση για τη βελτίωση των διμερών σχέσεων με το Κίεβο.
πηγή φωτό: Wikimedia Commons
