Πώς ένα ζευγάρι από τις ΗΠΑ αγόρασε ένα ολόκληρο χωριό στην Ισπανία
- Η «ερημοποίηση» της υπαίθρου σε Ισπανία–Πορτογαλία–Ιταλία δημιουργεί απόθεμα ολόκληρων οικισμών προς πώληση, συχνά κάτω από 1 εκατ. ευρώ.
- Remote work, δορυφορικό ίντερνετ και κόπωση από τα υπερκορεσμένα hotspots (π.χ. Βαρκελώνη) τροφοδοτούν νέο κύμα ζήτησης για απομονωμένους προορισμούς.
Ένα ζευγάρι από τις ΗΠΑ ετοιμάζεται να αποκτήσει ένα ολόκληρο εγκαταλελειμμένο χωριό στη βορειοδυτική Ισπανία έναντι 310.000 ευρώ, με στόχο να το αναγεννήσει ως τουριστικό project. Η υπόθεση φωτίζει μια ευρύτερη τάση στην Ευρώπη: «φαντάσματα» της υπαίθρου επιστρέφουν στην αγορά ως ιδιωτικά θέρετρα και εταιρικοί προορισμοί off-site.
Από «ερείπιο» σε περιουσιακό στοιχείο
Χιλιάδες μικροί ευρωπαϊκοί οικισμοί άδειασαν σταδιακά, καθώς οι κάτοικοι μετακινήθηκαν προς πόλεις για να βρουν εργασία, μετατρέποντας την αγροτική αποψίλωση σε πολιτικό ζήτημα στην Ιβηρική και την Ιταλία. Σε αυτό το τοπίο, η αγορά ενός «ολόκληρου χωριού» παύει να μοιάζει με εκκεντρικότητα και αρχίζει να διαβάζεται ως επενδυτικό σχέδιο: γη, κτίρια, αφήγημα αυθεντικότητας και δυνατότητα δημιουργίας εμπειρίας.
Το στοίχημα στο Σάλτο ντε Κάστρο
Το χωριό που στοχεύει να αποκτήσει ο Τζέισον Λι Μπέκγουιθ με τη σύζυγό του είναι το Σάλτο ντε Κάστρο, δίπλα σε ποτάμι και κοντά στα σύνορα Ισπανίας–Πορτογαλίας, με τιμή 310.000 ευρώ. Πρόκειται για οικισμό που χτίστηκε το 1946 για εργαζόμενους ενεργειακού έργου/φράγματος και εγκαταλείφθηκε το 1989, αφήνοντας πίσω του ένα σύνολο κτισμάτων (σπίτια, εκκλησία, σχολείο, μπαρ) που σήμερα χρειάζονται ριζική αποκατάσταση. Ο ίδιος εκτιμά ότι η ανακαίνιση μπορεί να φτάσει τα 7 εκατ. ευρώ, κάτι που δείχνει πως το «φθηνό» deal είναι μόνο η είσοδος—όχι ο πραγματικός λογαριασμός.
Γιατί αυξάνεται η ζήτηση
Η Ελβίρα Φαφιάν, από την πλατφόρμα Aldeas Abandonadas που ειδικεύεται σε τέτοιες ιδιότυπες αγοραπωλησίες στην Ισπανία, έχει περιγράψει ότι σημαντικό ποσοστό πελατών έρχεται από το εξωτερικό, κάτι που ταιριάζει με την εικόνα αυξανόμενου διεθνούς ενδιαφέροντος. Παράλληλα, ο Τιμούρ Νέγκρου (AffordiHome) αποδίδει την τάση σε τρεις καταλύτες: καλύτερη συνδεσιμότητα σε απομακρυσμένες περιοχές (π.χ. μέσω Starlink), στροφή μακριά από «πνιγμένους» τουριστικούς προορισμούς όπως η Βαρκελώνη και την πίεση του ακριβού real estate στις ΗΠΑ που κάνει την Ευρώπη να φαίνεται συγκριτικά προσβάσιμη.
Εταιρικά retreats και ο κίνδυνος του «Disneyfication»
Η εταιρεία Campfire, που ίδρυσε ο Γιοχάνες Χόγιος, έχει οργανώσει retreats σε χωριά για ομάδες εταιρειών όπως Dell, Google και Netflix, αξιοποιώντας την ανάγκη των οργανισμών που λειτουργούν fully remote για δραστηριότητες εκτός των εγκαταστάσεων που δε θυμίζουν «άλλη μία αίθουσα συνεδρίων». Όμως η εμπορευματοποίηση της υπαίθρου έχει και αντιδράσεις: υπάρχει ανησυχία ότι τέτοια projects οδηγούν σε «ντισνεϊκοποίηση» της αγροτικής Ευρώπης, θέμα που έχει απασχολήσει και ειδικούς όπως ο Ιταλός ακαδημαϊκός Τζιανκάρλο Νταλ’Άρα ήδη από παλαιότερες δεκαετίες. Το πρακτικό συμπέρασμα από όσους «το έχουν κάνει» (όπως το παράδειγμα της ανακαινισμένης Aldeia da Pedralva στην Πορτογαλία) είναι πως η βιωσιμότητα κρίνεται στη λεπτομέρεια: αυθεντική αποκατάσταση, λειτουργικό μοντέλο φιλοξενίας και ρεαλιστικός προϋπολογισμός ανακαίνισης.
πηγή φωτό: Wikimedia Commons
