Προσωπικά οικονομικά: Οι 3 διαχρονικοί κανόνες πλούτου που «σώζουν» ανθρώπους από τη Gen X έως τη Gen Z

• Η απλή μέθοδος της άμεσης αποταμίευσης του 10% των εσόδων («πλήρωσε πρώτα τον εαυτό σου») αποδεικνύεται πιο αποτελεσματική από τα περίπλοκα σύγχρονα μοντέλα budgeting.
• Η κατακόρυφη άνοδος των επιτοκίων στις πιστωτικές κάρτες καθιστά επιτακτική την αποφυγή λύσεων μικροχρηματοδότησης, όπως το Buy-Now-Pay-Later.
• Η αναβολή της άμεσης ικανοποίησης και η στρατηγική επιλογή συνταξιοδοτικών προγραμμάτων με μελλοντικές φορολογικές ελαφρύνσεις χτίζουν μακροπρόθεσμη οικονομική ασφάλεια.

Όταν η Beth Kobliner κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το βιβλίο «Get a Financial Life» το 1996, οι νέοι της γενιάς X προσπαθούσαν να επιβιώσουν με χαμηλούς μισθούς και να εξοικειωθούν με τα νέα, τότε, συστήματα συνταξιοδότησης. Τριάντα χρόνια μετά, καθώς η συγγραφέας επικαιροποιεί τον οδηγό της για τη γενιά Z, οι προκλήσεις έχουν αλλάξει μορφή: υπέρογκα φοιτητικά δάνεια, μια ασταθής αγορά εργασίας και ο πειρασμός των ψηφιακών αγορών. Παρ’ όλα αυτά, η κεντρική φιλοσοφία για την επίτευξη οικονομικής ανεξαρτησίας βασίζεται σε τρεις κανόνες που έχουν αντέξει στη δοκιμασία του χρόνου.

Ο κανόνας του «Πληρώνω πρώτα τον εαυτό μου»

Στην εποχή μας, οι μέθοδοι προϋπολογισμού αφθονούν, από τον κανόνα 50/30/20 μέχρι τη μέθοδο των φακέλων. Ωστόσο, η πιο αποτελεσματική προσέγγιση είναι συχνά η πιο απλή. Αντί να αναλώνεται κανείς στη συνεχή παρακολούθηση κάθε μικροεξόδου, η στρατηγική αποταμίευσης ενός σταθερού 10% του μισθού, πριν από οποιαδήποτε άλλη δαπάνη, δημιουργεί ένα ισχυρό δίχτυ ασφαλείας.

Παράλληλα, αν και η τεχνολογία προσφέρει αυτοματοποιημένες εφαρμογές καταγραφής εξόδων, η πλήρης ψηφιοποίηση έχει καταστήσει την επαφή με το χρήμα λιγότερο «χειροπιαστή». Η καταγραφή των εξόδων σε ένα απλό λογιστικό φύλλο ή ακόμη και σε χαρτί βοηθά στην καλύτερη νοητική επεξεργασία των δαπανών, συνδέοντας άμεσα τον καταναλωτή με την πραγματική αξία των χρημάτων του.

Μακριά από τον κύκλο του χρέους και το Buy-Now-Pay-Later

Ο χρυσός κανόνας του να μην ξοδεύει κανείς περισσότερα από όσα αντέχει η τσέπη του είναι σήμερα πιο κρίσιμος από ποτέ. Τη δεκαετία του ’90, τα επιτόκια των πιστωτικών καρτών κυμαίνονταν στο 10%, ενώ σήμερα αγγίζουν ή και ξεπερνούν το 23%, κάνοντας το χρέος μια εξαιρετικά ακριβή υπόθεση. Η άμεση εξόφληση των χρεών υψηλού επιτοκίου παραμένει η απόλυτη προτεραιότητα.

Επιπλέον, ο σύγχρονος πολλαπλασιασμός των υπηρεσιών Buy-Now-Pay-Later (Αγόρασε τώρα, πλήρωσε αργότερα) αποτελεί μια επικίνδυνη παγίδα. Οι πλατφόρμες αυτές απομακρύνουν τους καταναλωτές από τον βασικό κανόνα της αγοράς με βάση την τρέχουσα αγοραστική τους δύναμη, καλλιεργώντας την ψευδαίσθηση της ρευστότητας και εγκλωβίζοντάς τους σε μελλοντικές δεσμεύσεις.

Η δύναμη της επένδυσης και η αναβολή της ικανοποίησης

Η σημερινή γενιά κατανοεί καλύτερα τη μηχανική της συνταξιοδότησης και συχνά αποταμιεύει με ταχύτερους ρυθμούς σε σχέση με το παρελθόν, εν μέρει χάρη στην αυτόματη εγγραφή στα εταιρικά προγράμματα (όπως τα 401(k) στις ΗΠΑ). Το μυστικό εδώ είναι η πλήρης εκμετάλλευση των εταιρικών παροχών, δηλαδή η κάλυψη τουλάχιστον του ποσού που προσφέρει ο εργοδότης ως συμμετοχή (matching), το οποίο πρακτικά ισοδυναμεί με δωρεάν χρήματα.

Παρόλα αυτά, η πραγματική πρόκληση είναι η κατανόηση του φορολογικού σχεδιασμού και η λεγόμενη αναβολή της ικανοποίησης (deferred gratification). Προγράμματα που απαιτούν την καταβολή φόρου σήμερα προκειμένου να εξασφαλίσουν αφορολόγητες αναλήψεις στο μέλλον, προϋποθέτουν πειθαρχία. Όπως τονίζεται, η άμυνα απέναντι στον θόρυβο των κρυπτονομισμάτων και των γρήγορων κερδών περνάει μέσα από τη συνετή λήψη αποφάσεων με γνώμονα τον μελλοντικό μας εαυτό.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• Γιατί η γενιά των 30άρηδων μένει ακόμη στο πατρικό – Η Gen Z πληρώνει το τίμημα της στεγαστικής κρίσης
• Morgan Stanley: Γιατί η Ελλάδα αντέχει στην Ευρώπη του ακριβού χρήματος
• ΗΠΑ: «Φρένο» στις νέες θέσεις εργασίας τον Ιούνιο – Ο ρόλος των δασμών Τραμπ και του ΑΙ