Ρόμπερτ Πάουελ: Ο πρωταγωνιστής της εμβληματικής σειράς «Ιησούς από τη Ναζαρέτ» αποκαλύπτει το μυστικό της ερμηνείας του
- Ο Robert Powell εξηγεί γιατί απέφυγε μια «ανθρώπινη» ερμηνεία του Ιησού, επιλέγοντας μια πιο αφαιρετική προσέγγιση.
- Η επιτυχία της σειράς οφείλεται στο ότι επέτρεψε στο κοινό να «προβάλει» τη δική του εικόνα του Ιησού.
- Η πολιτισμική επίδραση της ερμηνείας παραμένει ισχυρή δεκαετίες μετά, με έντονη συναισθηματική απήχηση.
Το 1977, ο Βρετανός ηθοποιός Robert Powell επιλέχθηκε για τον ρόλο του Ιησού στη σειρά «Jesus of Nazareth» του Franco Zeffirelli. Πλάι σε κορυφαίους ηθοποιούς του Χόλιγουντ, όπως η Anne Bancroft, ο Christopher Plummer και ο James Mason, ο Powell έδωσε την ερμηνεία της ζωής του. Η σειρά σημείωσε τεράστια επιτυχία και παρακολουθήθηκε από εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Ακόμη και ο Πάπας την παρακολούθησε, αγαπώντας τη τόσο ώστε να την εγκρίνει επίσημα — μια κριτική με ιδιαίτερο βάρος.
Σαράντα χρόνια αργότερα, το 2017, ο Powell επέστρεψε στο θέμα με τη σειρά «Robert Powell on the Real Jesus of Nazareth». Η τετραμερής αυτή σειρά ακολούθησε τον ηθοποιό στο ταξίδι του στους Αγίους Τόπους, όπου εξερεύνησε τη ζωή του Ιησού Χριστού, θέτοντας ερωτήματα και αμφισβητώντας τις αντιλήψεις που έχουμε.
Ο ρόλος που τον καθόρισε και η σχέση του με το θείο
«Ήταν πολύ διαφορετικό να επιστρέψω στην ιστορία του Ιησού, γιατί αυτή τη φορά το έκανα με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο. Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που ήθελα να κάνω τη σειρά. Αρχικά, πριν από σαράντα χρόνια, απέφευγα εντελώς τον Ιησού. Ο Franco Zeffirelli κι εγώ πιστεύαμε ότι θα μπορούσαμε να συνδυάσουμε τον θεϊκό Χριστό με τον ανθρώπινο και να δείξουμε την ανθρώπινη πλευρά του, αλλά διαπιστώσαμε ότι αυτό δεν ήταν δυνατό», δήλωσε σε συνέντευξή του στο www.history.co.uk.
Ως ηθοποιός, δουλεύεις υποκειμενικά, αλλά τη στιγμή που προσπαθείς να τον ερμηνεύσεις ως έναν πραγματικό άνθρωπο, χάνεται εντελώς η θεϊκότητα. Σε αυτή την ιστορία, το πιο σημαντικό στοιχείο είναι ότι ο χαρακτήρας πρέπει να είναι εξαιρετικός. Από εκείνο το σημείο και μετά, τον προσέγγισα αντικειμενικά, αποφεύγοντας συνειδητά να του αποδώσω συγκεκριμένες ιδιορρυθμίες ή ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Το να προσπαθείς να υποδυθείς έναν Θεό και να αποδώσεις την έννοιά του είναι ο συντομότερος δρόμος προς νευρική κατάρρευση. Έτσι, αποστασιοποιήθηκα πλήρως. Βρήκα έναν τρόπο ερμηνείας αντίθετο από τη συνήθη προσέγγιση ενός ηθοποιού».
«Ο λόγος που ο Ιησούς παραμένει επίκαιρος για πάνω από 2.000 χρόνια είναι ότι είναι ό,τι θέλει ο καθένας να είναι. Δεν είναι ένα πρόσωπο με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά ή ιδιορρυθμίες — μπορείς να του αποδώσεις ό,τι θέλεις. Όπως κι αν τον φαντάζεται ο καθένας, αυτός είναι ο δικός του Ιησούς. Γι’ αυτό και οι άνθρωποι τον “παίρνουν” μαζί τους όπου κι αν πάνε, έχοντας ο καθένας μια διαφορετική εικόνα στο μυαλό του. Πιστεύω ότι αυτό καταφέραμε και στη δική μας ταινία. Τα δεκάδες χιλιάδες γράμματα που λάβαμε έλεγαν το ίδιο: “είναι ακριβώς όπως τον φανταζόμουν”. Σε αυτό το επίπεδο, πετύχαμε απόλυτα — καταφέραμε να τον κάνουμε μη συγκεκριμένο».
«Κάποτε έλαβα ένα γράμμα από μια γυναίκα που εργαζόταν σε οίκο ευγηρίας στη Νότια Αφρική. Μου έγραψε: “Έδειξα την ταινία στους ηλικιωμένους και κάθισα δίπλα σε μια άρρωστη γυναίκα γύρω στα 80. Στη σκηνή της σταύρωσης την κοίταξα και είχε δάκρυα να κυλούν στο πρόσωπό της, αλλά χαμογελούσε. Πέθανε δύο ημέρες μετά. Αυτή ήταν η τελευταία εικόνα που είχε πριν φύγει”. Τότε συνειδητοποιείς τη δύναμη ενός τέτοιου έργου — είναι συγκλονιστική. Προσπαθώ πάντα να το υποβαθμίζω, αλλά όλα αυτά τα χρόνια έχω μείνει άφωνος. Ακόμη και σήμερα με σταματούν στον δρόμο στην Ελλάδα, ακόμη κι όταν έχω κοντά μαλλιά, γυαλιά και χωρίς γένια».
«Νομίζω ότι αυτός ο ρόλος και η ταινία άφησαν τόσο έντονο αποτύπωμα στην κουλτούρα επειδή αγγίξαμε ένα τόσο ευρύ κοινό και επειδή επιλέξαμε μια μη συγκεκριμένη προσέγγιση στον Ιησού. Υπάρχουν και άλλες εξαιρετικές ερμηνείες, όπως του Pasolini το 1964, αλλά για κάθε έναν που θα πει πόσο σπουδαία είναι, θα υπάρχουν δέκα χιλιάδες που θα πουν “δεν είναι ο δικός μου Ιησούς”. Αν δώσεις στο κοινό κάτι όπου εκείνο κάνει τη δουλειά, τότε μπορείς να είσαι ο Ιησούς για όλους. Δεν μου είπε ποτέ κανείς ότι δεν ήταν όπως τον φανταζόταν».
