The food revolution

Η παγκόσµια αγορά για online delivery φαγητό υπολογίζεται ότι ξεπερνάει τα 100 δισ. δολάρια.

Μεγάλωσα ακούγοντας συνεχώς πως πρέπει να µάθω να µαγειρεύω. Αν µπορώ, όµως, να έχω οποιαδήποτε στιγµή τα πάντα στην πόρτα µου, ποιο είναι το νόηµα; Στην εποχή µας έχει αλλάξει ο τρόπος µε τον οποίο τρεφόµαστε και ψωνίζουµε, µε την τεχνολογία να επιτρέπει τη γρήγορη πρόσβαση σε πληθώρα αγαθών µε το πάτηµα απλώς ενός κουµπιού και το φαγητό να έρχεται στο σπίτι µας σε ένα πακέτο.

Η ιδέα του γεύµατος σε πακέτο εµφανίστηκε πριν από πολλούς αιώνες στην Ποµπηία, όπου σε πολλά σπίτια δεν υπήρχε η απαραίτητη πλέον σε όλους µας σήµερα κουζίνα. Συνήθεια πολλών κατοίκων της πόλης ήταν να γευµατίζουν εκτός σπιτιού, στα fast food της εποχής, γνωστά και ως thermopolia,  ένα µέρος όπου οι άνθρωποι πήγαιναν το φαγητό τους και το έπαιρναν µετά µαγειρεµένο – κάτι σαν αρχαίο take away. Σήµερα η παγκόσµια τάση για online delivery φαγητού και λαχανικών γίνεται ακόµα µεγαλύτερη, σε µια αγορά η αξία της οποίας υπολογίζεται ότι ξεπερνά τα 100 δισ. δολάρια. Μόνο το 2014 υπολογίζεται ότι venture capitals επένδυσαν σε υπηρεσίες φαγητού στις ΗΠΑ το ποσό του ενός δισ. δολαρίων σε υπάρχουσες εταιρείες που λάνσαραν µια νέα υπηρεσία αξιοποιώντας την τεράστια διείσδυση των smartphones. Στην Ελλάδα, τα παραδείγµατα της εξαγοράς του e-food από τη γερµανική Delivery Hero και της χρηµατοδότησης υπηρεσιών τύπου Forky επιβεβαιώνουν αυτή την τάση.

Η πρώτη γενιά των υπηρεσιών παράδοσης φαγητού έθεσε έναν στόχο: να συγκεντρώσει τα εστιατόρια τα οποία όµως διαθέτουν ήδη τον δικό τους στόλο παράδοσης φαγητού. Οι πλατφόρµες για online delivery συγκεντρώνουν τα εστιατόρια από όλες τις περιοχές, και εσείς το µοναδικό που έχετε να κάνετε είναι απλά να επιλέξετε τι θέλετε να φάτε. Υπολογίζεται ότι σήµερα οι µεγάλοι «παίκτες» του online delivery στη χώρα µας πραγµατοποιούν καθηµερινά περίπου 8.500 παραγγελίες – αριθµός που αντιστοιχεί περίπου στο 5% της συνολικής αγοράς delivery, η οποία τζιράρει σε καθηµερινή βάση 1,2 εκατ. ευρώ. H διείσδυση των νέων τεχνολογιών, σε συνδυασµό µε την εξοικείωση των Ελλήνων µε το ηλεκτρονικό εµπόριο και τις ευκολίες που προσφέρει αυτό, αναµένεται να αυξήσουν τις οnline παραγγελίες µέσα στην επόµενη τριετία στο 25% των συνολικών παραγγελιών της µαζικής εστίασης.

Η επόµενη γενιά των restaurant marketplaces ήρθε να συνδέσει τα εστιατόρια που δεν παρείχαν υπηρεσίες delivery µε τον τελικό καταναλωτή, όπως κάνει η ελληνική υπηρεσία Gourmetdelivery – ένα µοντέλο που στην αρχή δύσκολα µπορεί να συναγωνιστεί το δίκτυο διανοµής των άλλων εστιατορίων, ωστόσο κερδίζει σε ποιότητα. Και αν µέχρι τώρα σκεφτόσασταν πώς το delivery ισοδυναµεί µε ένα «µετρίου επιπέδου φαγητό», αυτό αλλάζει θεαµατικά, καθώς και τα πρώτης κατηγορίας εστιατόρια και ζαχαροπλαστεία αρχίζουν να διεκδικούν µερίδιο απ’ αυτή τη µεγάλη «πίτα».

Η τελευταία κατηγορία marketplace είναι τα λεγόµενα Fast food 2.0. Πρόκειται για εταιρείες που αναπτύσσουν τη δική τους εφαρµογή δίνοντας στον χρήστη την επιλογή να διαλέξει µέσα από µια συγκεκριµένη γκάµα φαγητών, ενώ αναπτύσσουν το δικό τους δίκτυο εξυπηρέτησης για γρήγορη παράδοση. Χαρακτηριστικό παράδειγµα στην Ελλάδα το Forky, που πέτυχε το «πάντρεµα» της τεχνολογίας µε τον παραδοσιακό κλάδο του φαγητού, για µια εγγυηµένα γρήγορη παράδοση – χαρακτηριστικά που έκαναν τη φήµη του να διαδοθεί.

Το delivery, όµως, δεν σταµατάει εκεί. Μπορώ πλέον να έχω ένα κουτί µε χυµούς αποτοξίνωσης να µε περιµένει έξω από την πόρτα µου (το πιο χαρακτηριστικό παράδειγµα είναι οι χυµοί Verve), επιλεγµένα ελληνικά προϊόντα από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας (όπως κάνει το MonthlyFlavors), ακόµα και φρέσκα βιολογικά φρούτα και λαχανικά, µια υπηρεσία που προσφέρει το Βiobox.

Αν µπορούµε, λοιπόν, να έχουµε έναν φρεσκοστυµµένο χυµό, βιολογικά λαχανικά, ένα κέικ προτού πάµε µια επίσκεψη ή γκουρµέ φαγητό για τους καλεσµένους µας στο σπίτι, χωρίς καν να µπούµε στην κουζίνα ή να επισκεφθούµε ένα κατάστηµα, είναι µια σηµαντική αλλαγή στη ζωή µας. Και αν κάποιος µιλήσει για το αυξηµένο κόστος του delivery, υπάρχει το ισχυρό επιχείρηµα ότι ο χρόνος είναι χρήµα!

* Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο Fortune Απριλίου που κυκλοφορεί