Τι σημαίνει η επιτυχία του Pokémon Go για το μέλλον της επαυξημένης πραγματικότητας

Η περίπτωση του Pokémon Go δείχνει ότι η ικανοποίηση ενός χόμπι των εφήβων μπορεί να τροφοδοτήσει την τεχνολογική βελτίωση και τις κοινωνικές προσδοκίες.

Μέσα σε κάτι περισσότερο από δύο εβδομάδες, το Pokémon Go έχει γίνει viral, προσελκύοντας πάνω από 20 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες. Πλέον, είναι το μεγαλύτερο παιχνίδι στις Ηνωμένες Πολιτείες, ξεπερνώντας το Twitter σε αριθμό καθημερινών χρηστών, ενώ οι χρήστες του Pokémon Go ξοδεύουν περισσότερο χρόνο εκεί απ’ ό,τι στο Facebook.

Παιδιά, έφηβοι και νέοι ενήλικες, οι οποίοι αλλιώς θα έμεναν σπίτι, βγαίνουν έξω και κοινωνικοποιούνται. Καφέ, μπαρ και εστιατόρια στήνουν ‘lure modules’ – ένα αντικείμενο που μπορεί να αγοραστεί μέσα στο παιχνίδι και έλκει τα εικονικά τερατάκια, τροφοδοτώντας στη συνέχεια την κίνηση των πραγματικών πελατών.

Κάπως έτσι, οι εταιρείες βλέπουν νέες ευκαιρίες να αναδύονται στην …Ποκεμονοικονομία.

Η επαυξημένη πραγματικότητα δεν είναι κάτι νέο. Η ιδέα της δημιουργίας μιας εικόνας του πραγματικού περιβάλλοντος που επικαλύπτεται (ή επαυξάνεται) με εικόνες που έχουν παραχθεί σε ηλεκτρονικό υπολογιστή τέθηκε για πρώτη φορά από τον Τομ Κοντέλ, ερευνητή της Boeing, τη δεκαετία του ’90. Ο ίδιος εισήγαγε τον όρο ‘AR’ (Augmented Reality – Επαυξημένη Πραγματικότητα) για να περιγράψει ένα ηλεκτρονικό σύστημα που κατευθύνει τους εργαζομένους να εγκαθιστούν ηλεκτρικά καλώδια και ατράκτους σε αεροσκάφη. Το σύστημα βασίζεται σε μια ψηφιακή οθόνη όπου εικονικά γραφικά αναμιγνύονται με πραγματικές εικόνες.

Η επαυξημένη πραγματικότητα παρέμεινε μια τεχνολογική εφαρμογή με λιγοστά χειροπιαστά οφέλη, ενώ τη συνέχιση της σχετικής έρευνας ανέλαβαν ανεξάρτητοι χομπίστες σε πανεπιστήμια.

Το 2013, η Google ανακοίνωσε την πρόθεσή της να φέρει την AR στις μάζες παρουσιάζοντας το Google Glass. Όμως, με τιμή στα 1.500 δολάρια, εγκαταλείφθηκε γρήγορα από το αγοραστικό κοινό, ιδιαίτερα καθώς η παραβίαση της ιδιωτικότητας που επέφερε οδήγησε εστιατόρια, μπαρ, γυμναστήρια και νοσοκομεία να απαγορεύσουν τη χρήση του.

Όταν το Pokémon Go έκανε την εμφάνισή του, οι επικριτές εστίασαν στη διεπαφή με τον χρήστη, λέγοντας μάλιστα ότι το παιχνίδι δεν θα έπρεπε καν να υπάγεται στην κατηγορία AR με τέτοια στοιχειώδη γραφικά.

Όμως, κάνει αυτό ακριβώς που υπόσχεται: είναι ένα παιχνίδι και χρησιμοποιεί το GPS του τηλεφώνου σας για να εντοπίσει πού βρίσκεστε και να σας εμφανίσει ψηφιακά τέρατα κοντά σας. Και είναι δωρεάν. Κάπως έτσι, οι χρήστες δεν φαίνεται να χορταίνουν το παιχνίδι, το οποίο τείνει να αναδειχθεί σε πολιτισμικό φαινόμενο.

Η περίπτωση του Pokémon Go δείχνει ότι η ικανοποίηση ενός χόμπι των εφήβων μπορεί να τροφοδοτήσει την τεχνολογική βελτίωση και τις κοινωνικές προσδοκίες. Σύντομα, οι επισκέπτες στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Νέας Υόρκης θα απαιτούν να γνωρίζουν τα πάντα σχετικά με τα εκθέματα, πέρα απ’ ό,τι αναφέρεται στους τοίχους. Και τα νέα κορίτσια δεν θα θέλουν πλέον να περιμένουν στην ουρά γα να δοκιμάσουν ένα ρούχο στο κατάστημα, αλλά θα το δοκιμάζουν ψηφιακά. Αυτή ακριβώς η αλλαγή των προσδοκιών είναι που αναγκάζει εταιρείες από διαφόρους τομείς να επενδύσουν επιθετικά στην επαυξημένη πραγματικότητα.