Το πολιτικό στοίχημα του Τραμπ στο Πεντάγωνο: Γιατί ο Αμερικανός πρόεδρος ταυτίζει τη δική του επιβίωση με τον Πιτ Χέγκσεθ
- 10/11/2026, 15:44
- SHARE
Σε προσωπική υπόθεση του ίδιου του Ντόναλντ Τραμπ εξελίσσεται η μάχη για την πολιτική διάσωση του υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ. Καθώς το Κογκρέσο κινείται πλέον σε ρυθμούς διαδικασίας μομφής, η επιμονή του Αμερικανού προέδρου να στηρίξει μέχρι τέλους τον εκλεκτό του δεν αποτελεί απλώς μια πράξη υπουργικής αλληλεγγύης. Σύμφωνα με ανάλυση του CNN, ο Τραμπ υπερασπίζεται στην πραγματικότητα τον εαυτό του και τις δικές του στρατηγικές επιλογές.
Η πιθανή αποπομπή του πρώην παρουσιαστή του Fox News θα ισοδυναμούσε με de facto παραδοχή ότι η στρατιωτική εμπλοκή στο Ιράν —της οποίας ο Χέγκσεθ υπήρξε ο πιο ένθερμος υποστηρικτής εντός του υπουργικού συμβουλίου— εξελίχθηκε σε στρατηγική αποτυχία. Σε μια περίοδο όπου οι ψηφοφόροι των ενδιάμεσων εκλογών έστειλαν ηχηρό μήνυμα αποδοκιμασίας απέναντι στο κόστος των συγκρούσεων, ο επικεφαλής του Λευκού Οίκου αρνείται να αποδομήσει το αφήγημα ισχύος που έχει οικοδομήσει.
Μιλώντας σε δημοσιογράφους, ο Τραμπ επιχείρησε να μετατρέψει την πίεση σε θρίαμβο, υποστηρίζοντας ότι ο Χέγκσεθ κέρδισε δύο πολέμους. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, ο υπουργός του ήταν επικεφαλής στην επιχείρηση της Βενεζουέλας —την οποία περιέγραψε ως άψογη επικράτηση σε 48 λεπτά χωρίς απώλειες— ενώ πρόσθεσε ότι κερδίζει και τον πόλεμο στο Ιράν. Πρόκειται ωστόσο για έναν ισχυρισμό που αμφισβητείται ευρύτατα, καθώς η επιδρομή σύλληψης του Νικολάς Μαδούρο αποτέλεσε ειδική επιχείρηση και όχι ολοκληρωμένο πόλεμο, ενώ η αναμέτρηση με την Τεχεράνη παραμένει ανοιχτή πληγή που συντηρεί την ενεργειακή κρίση.
Ο «σωσίας» του προέδρου και το πολιτικό κόστος
Πέρα από τα στρατιωτικά μέτωπα, ο Χέγκσεθ αποτελεί τον υπουργό που ενσαρκώνει πιστότερα από κάθε άλλον το ιδεολογικό προφίλ του Τραμπ:
-
Η μάχη κατά του κατεστημένου: Έδιωξε τους διαπιστευμένους δημοσιογράφους από το Πεντάγωνο, ξεκίνησε εκστρατεία κατά του «woke» κινήματος στις ένοπλες δυνάμεις και επιχείρησε να επαναφέρει τον όρο «υπουργείο Πολέμου».
-
Το τίμημα του πολέμου: Η συνεχιζόμενη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή έχει απορροφήσει δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια, προκαλώντας τριγμούς στις σχέσεις με τους συμμάχους του Κόλπου και τροφοδοτώντας την ακρίβεια στις τιμές των καυσίμων για τους Αμερικανούς καταναλωτές.
Το αντάρτικο Μάσι και τα 8 άρθρα της μομφής
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον Λευκό Οίκο είναι ότι το πλήγμα δεν προήλθε αρχικά από τους Δημοκρατικούς, αλλά εκ των έσω. Ο Ρεπουμπλικάνος βουλευτής του Κεντάκι Τόμας Μάσι κατέθεσε ψήφισμα απαγγελίας οκτώ κατηγοριών κατά του Χέγκσεθ, εκκινώντας επίσημα τη διαδικασία παραπομπής στη Βουλή των Αντιπροσώπων:
-
Το κατηγορητήριο: Περιλαμβάνει παράνομη διεξαγωγή πολέμου στο Ιράν κατά παράβαση των συνταγματικών ορίων στις εξουσίες πολέμου, αδιαφορία για τη μείωση απωλειών αμάχων, εξωδικαστικές εκτελέσεις σε ύποπτα σκάφη διακίνησης ναρκωτικών σε Καραϊβική και Ειρηνικό, πλήγματα στην Υεμένη και απόπειρα τιμωρίας του γερουσιαστή Μαρκ Κέλι.
-
Η ευκαιρία εκδίκησης: Μετά τη βαριά ήττα στις ενδιάμεσες εκλογές, η πρωτοβουλία δίνει την ευκαιρία σε απερχόμενους Ρεπουμπλικάνους βουλευτές να ψηφίσουν εναντίον της γραμμής του Λευκού Οίκου, στέλνοντας μήνυμα διαμαρτυρίας για τον πόλεμο που τους κόστισε την έδρα τους.
Το δίλημμα της επόμενης ημέρας
Από την πλευρά της αντιπολίτευσης, ο ηγέτης των Δημοκρατικών στη Βουλή Χάκιμ Τζέφρις εξέφρασε την πλήρη στήριξή του στο ψήφισμα μομφής, χαρακτηρίζοντας την επιχείρηση στο Ιράν μνημειώδη αποτυχία και κατηγορώντας τον Χέγκσεθ ότι κατέστησε τη χώρα λιγότερο ασφαλή.
Παρότι η εξασφάλιση της απαιτούμενης πλειοψηφίας δύο τρίτων στη Γερουσία για την οριστική απομάκρυνση του υπουργού θεωρείται επί του παρόντος απίθανη, ο Χέγκσεθ παραμένει βαρίδι για τον πρόεδρο. Ακόμη και μετριοπαθείς Ρεπουμπλικάνοι, όπως ο γερουσιαστής Κέβιν Κράμερ, αποφεύγουν να του προσφέρουν λευκή επιταγή, υπογραμμίζοντας ότι η παραμονή του επαφίεται στον ίδιο και στον πρόεδρο.
Όπως επισημαίνουν οι αναλυτές στην Ουάσινγκτον, η πραγματικά επικίνδυνη στιγμή για τον επικεφαλής του Πενταγώνου δεν θα είναι η ψηφοφορία στο Κογκρέσο, αλλά η στιγμή που ο Τραμπ θα διαπιστώσει ότι ο μόνος τρόπος για να διασώσει τη δική του υστεροφημία στα δύο τελευταία χρόνια της θητείας του είναι να αφήσει τον υπουργό του να πέσει στο κενό.