Goldman Sachs: Τρεις λόγοι που η Ευρώπη ξαναμπαίνει στο ραντάρ των αγορών
- Εισροές 15 δισ. δολαρίων σε ευρωπαϊκές μετοχές μέσα σε έναν μήνα, σύμφωνα με τη Goldman Sachs
- Απόδοση άνω του 245% για τις ευρωπαϊκές τράπεζες την τελευταία τετραετία
- Μεταρρυθμίσεις, δημοσιονομική στροφή της Γερμανίας και πρωτοβουλίες ενοποίησης ενισχύουν το επενδυτικό story της Ευρώπης
Σε μια περίοδο κατά την οποία η ευρωπαϊκή οικονομία βρίσκεται στο επίκεντρο έντονου σκεπτικισμού, ο Anthony Gutman, συν-διευθύνων σύμβουλος της Goldman Sachs International και συν-επικεφαλής του Investment Banking του ομίλου, επιχειρεί να ανατρέψει το κυρίαρχο αφήγημα. Όπως υποστηρίζει σε ανάρτησή του με τίτλο «The Case for Europe», η «Χρυσή» χρονιά για τις αμερικανικές τράπεζες – Μπόνους +10% σε JPMorgan, Goldman και BofAz για την ήπειρο είναι υπερβολική και δεν αποτυπώνει τις πραγματικές δυναμικές που διαμορφώνονται.
Αναγνωρίζοντας ότι οι προκλήσεις παραμένουν σύνθετες —από τη χαμηλή παραγωγικότητα έως το ρυθμιστικό βάρος— ο Gutman επισημαίνει ότι η Ευρώπη διαθέτει μια συγκυριακά ευνοϊκή ευκαιρία επανεκκίνησης. Το μεταρρυθμιστικό σχέδιο που έχει παρουσιάσει ο Μάριο Ντράγκι, σε συνδυασμό με αυξημένη πολιτική συναίνεση για την εφαρμογή του, αλλά και τη δημοσιονομική στροφή της Γερμανίας, δημιουργούν ένα διαφορετικό μακροοικονομικό υπόβαθρο από αυτό των προηγούμενων ετών.
Οι τρεις άξονες αισιοδοξίας
1. Επιστροφή των διεθνών κεφαλαίων
Η σταδιακή απομάκρυνση από το καθεστώς μηδενικών επιτοκίων και η αμφισβήτηση της μονοκρατορίας των τεχνολογικών αποδόσεων οδηγούν σε ανακατανομή κεφαλαίων. Η αβεβαιότητα γύρω από τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της τεχνητής νοημοσύνης ενισχύει τη στροφή προς κλάδους της «πραγματικής οικονομίας», όπου η Ευρώπη διαθέτει ισχυρή βιομηχανική βάση και παγκόσμιους πρωταγωνιστές.
Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται η Goldman Sachs, μόνο τον τελευταίο μήνα καταγράφηκαν εισροές 15 δισ. δολαρίων από ξένους επενδυτές σε ευρωπαϊκές μετοχές — επίδοση που προσεγγίζει υψηλό τετραετίας. Σε ορίζοντα δωδεκαμήνου (Ιανουάριος 2025 – Ιανουάριος 2026), οι συνολικές εισροές ανήλθαν στα 130 δισ. δολάρια, υποδηλώνοντας ανανεωμένο επενδυτικό ενδιαφέρον.
2. Συγκεκριμένα βήματα προς μεγαλύτερη ενοποίηση
Η συζήτηση για βαθύτερη οικονομική ενοποίηση δεν είναι καινούργια. Ωστόσο, κατά τον Gutman, αυτή τη φορά συνοδεύεται από απτές πρωτοβουλίες. Η ανάγκη για κλίμακα και στρατηγική αυτονομία μεταφράζεται σε διασυνοριακές συνεργασίες και επεκτατικές κινήσεις.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το κοινό εγχείρημα των Thales, Leonardo και Airbus, που δημιουργεί έναν νέο ευρωπαϊκό παίκτη στον τομέα του διαστήματος και των δορυφορικών συστημάτων. Παράλληλα, η Santander ολοκλήρωσε τη μεγαλύτερη έως σήμερα εξαγορά αμερικανικής τράπεζας από ευρωπαϊκό όμιλο, καταδεικνύοντας ότι οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις κινούνται με αυξημένες φιλοδοξίες σε παγκόσμιο επίπεδο.
Οι αποδόσεις αντανακλούν αυτή τη δυναμική: οι ευρωπαϊκές τράπεζες κατέγραψαν συνολική απόδοση άνω του 245% τα τελευταία τέσσερα χρόνια, έναντι 90% για το λεγόμενο “Magnificent 7” στο ίδιο διάστημα.
3. Μετατόπιση στο ρυθμιστικό περιβάλλον
Το ρυθμιστικό βάρος έχει διαχρονικά αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα για την επιχειρηματικότητα στην Ευρώπη. Ωστόσο, σύμφωνα με τη Goldman Sachs, διαφαίνονται ενδείξεις αλλαγής. Πρωτοβουλίες της European Commission για την ενοποίηση των κεφαλαιαγορών και τη δημιουργία Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων στοχεύουν στη διευκόλυνση της διασυνοριακής ροής ιδιωτικών κεφαλαίων.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η πρόταση για το λεγόμενο «28ο καθεστώς», που θα μπορούσε να προσφέρει ενιαίο ρυθμιστικό πλαίσιο για τις επιχειρήσεις, περιορίζοντας την πολυπλοκότητα των εθνικών συστημάτων.
Το κρίσιμο ζητούμενο
Για τον Gutman, το διακύβευμα δεν είναι μόνο η διαμόρφωση στρατηγικής, αλλά η ταχύτητα και η συνέπεια στην εφαρμογή της. Με πληθυσμό 450 εκατομμυρίων, συμμετοχή περίπου 15% στο παγκόσμιο ΑΕΠ και υψηλής ποιότητας ανθρώπινο δυναμικό, η Ευρώπη διαθέτει τα θεμελιώδη μεγέθη για να ανταγωνιστεί διεθνώς.
Το αν θα μετατρέψει τη συγκυρία σε διατηρήσιμη δυναμική, θα εξαρτηθεί από το αν η μεταρρυθμιστική βούληση θα μετουσιωθεί σε πράξη. Αν αυτό συμβεί, το αφήγημα της ευρωπαϊκής στασιμότητας ενδέχεται να αποδειχθεί πρόωρο.
