Πώς το μεγαλύτερο data center Τεχνητής Νοημοσύνης της Meta αναστατώνει μια μικρή αγροτική πόλη

Της Sharon Goldman

Το πρωί της επίσκεψής μας, η άνθηση της τεχνητής νοημοσύνης στο Richland Parish, μια αγροτική κομητεία στη βορειοανατολική Λουιζιάνα, μετρήθηκε σε τάκος.

Ο Tim και η Lindsey Allen ετοίμασαν πάνω από 1.600 τάκος, από καπνιστό χοιρινό μέχρι βραστό κοτόπουλο, για τους οικοδόμους που κατασκευάζουν το τεράστιο κέντρο δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης Hyperion της Meta, που καταλαμβάνει έκταση 9.100 στρεμμάτων και διαθέτει χώρους 372.000 τ.μ. Πρόκειται για μια παραγγελία catering που θα ήταν αδιανόητη μόλις πριν από ένα χρόνο.

Οι Allen, γονείς πέντε παιδιών, αστειεύονταν εδώ και καιρό ότι θα έστηναν ένα μαγαζί με τάκος με την επωνυμία Holy Tacos. (Ο Tim είναι διαχειριστής εκκλησίας και πάστορας παιδιών στην Πρώτη Εκκλησία Βαπτιστών στη μικρή πόλη Rayville στο Richland Parish). Όταν η Meta ανακοίνωσε τον Δεκέμβριο του 2024 ότι θα επένδυε σε μια εγκατάσταση 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο Richland Parish, το μεγαλύτερο κέντρο δεδομένων της μέχρι σήμερα, είδαν ένα σπάνιο παράθυρο ευκαιρίας. Χιλιάδες εργάτες οικοδομών, είχαν ακούσει, σύντομα θα κατέφευγαν στο εργοτάξιο – μια πρωτόγνωρη πελατειακή βάση για αυτήν την κατά τα άλλα αγροτική, οικονομικά υποβαθμισμένη κοινότητα.

Αρχικά, το σχέδιο ήταν να παρκάρουν μια καντίνα με τάκος στο εργοτάξιο. Αλλά όταν ο Allen έμαθε ότι το όχημα στο οποίο είχε επενδύσει δεν θα επιτρεπόταν να εισέλθει στην κατασκευαστική ζώνη, νοίκιασε ένα μικρό άδειο κτίριο στο Rayville, έβαλε την καντίνα μέσα και το μετέτρεψε σε ένα αυτοσχέδιο εστιατόριο που σερβίρει «φαγητό άξιο επαίνου».

Το ρίσκο απέδωσε. Οι εργαζόμενοι μετά από 12ωρες βάρδιες άρχισαν να περνούν για γρήγορα γεύματα σε πακέτο. Και καθώς η κατασκευή της Meta επιταχύνθηκε, οι Allen ανέλαβαν να παράσχουν υπηρεσίες catering με την Mortenson, έναν από τους τρεις κύριους εργολάβους του έργου.

«Μόλις αυτόν τον μήνα, εξασφαλίσαμε περίπου 10 catering», είπε ο Allen. Χωρίς τη Meta, προσέθεσε, η οικογένεια πιθανότατα δεν θα είχε κάνει το άλμα. «Ήταν μια τεράστια ευλογία για εμάς».

Για τον Allen και πολλούς άλλους ιδιοκτήτες τοπικών επιχειρήσεων, η άφιξη της Meta έφερε νέους πελάτες, συμβόλαια και ευκαιρίες σε μια ενορία που έχανε πληθυσμό και θέσεις εργασίας εδώ και δεκαετίες.

Το αποτέλεσμα ήταν πολύ διαφορετικό για την Katie και τον Logan Stewart. Το ζευγάρι – μια νοσοκόμα και ένας πρώην αγρότης στα μέσα της τρίτης δεκαετίας της ζωής τους με δύο παιδιά – επένδυσε περισσότερα από 40.000 δολάρια από τις οικονομίες μιας ζωής σε μια καντίνα Opal’s Orange Food Truck, αφού είδε οικοδόμους να ποστάρουν στο Facebook ζητώντας συμβουλές για φαγητό κοντά στο χώρο της Meta.

Ήταν ένα ποντάρισμα με υψηλό διακύβευμα. Ο Logan είχε πρόσφατα αποχωρήσει από τις γεωργικές εκτάσεις κοντά στο έργο και η καντίνα – που σέρβιρε μπιφτέκια, κοτόπουλο, ρύζι και φασόλια – φαινόταν σαν ένας τρόπος να χτίσουν ένα νέο βιοποριστικό περιβάλλον χωρίς να εγκαταλείψουν την κοινότητα.

«Νομίζω ότι ήμασταν η δεύτερη ή τρίτη καντίνα εκεί έξω», είπε η Katie. «Όταν ξεκινήσαμε, κάναμε 100 έως 120 παραγγελίες την ημέρα».

Αλλά η δυναμική δεν κράτησε. Όταν ένας από τους κύριους εργολάβους του έργου, η DPR, έφερε μια εταιρεία catering εκτός πολιτείας για να τροφοδοτήσει τους εργαζόμενους επί τόπου, μεγάλο μέρος της ζήτησης στην οποία βασιζόταν η Opal’s εξαφανίστηκε. Οι εργαζόμενοι δεν χρειαζόταν πλέον να φεύγουν από τον χώρο για μεσημεριανό γεύμα.

«Μιλάς για υποστήριξη της τοπικής κοινότητας, αλλά μετά αναθέτεις την εργασία σε εξωτερικούς συνεργάτες», είπε η Katie για την απόφαση της DPR για το catering. «Ένιωσα σαν να μου δίνουν ένα χαστούκι στο πρόσωπο».

Οι Stewarts δεν μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά τα μηνιαία τέλη των 1.500 έως 2.500 δολαρίων που χρεώνουν δύο νέα πάρκινγκ με food trucks που βρίσκονται ακριβώς απέναντι από τις κύριες εισόδους της Meta, οπότε πάρκαραν την καντίνα τους στο οικόπεδο ενός φίλου σε μικρή απόσταση με το αυτοκίνητο. Οι παραγγελίες μειώθηκαν σε λιγότερες από 40 την ημέρα. Τις τελευταίες εβδομάδες, η κίνηση των πεζών αυξήθηκε αφότου μια τοπική ανεξάρτητη δημοσιογράφος έγραψε για την Opal’s, και οι Stewarts πρόσφατα εξασφάλισαν μια δουλειά στον τομέα της εστίασης με την Meta. Λένε ότι είναι αποφασισμένοι να προσαρμοστούν. «Σχεδιάζουμε να επιμείνουμε και να προσαρμοστούμε όπου χρειάζεται», δηλώνει η Katie.

Ιστορίες όπως αυτές των Allen και Logan ακούγονται σε όλη τη χώρα, καθώς εταιρείες όπως η Meta, η Google και η Amazon – μαζί με ταχέως αναπτυσσόμενες νεοσύστατες επιχειρήσεις τεχνητής νοημοσύνης όπως η OpenAI και η Anthropic – ξεκινούν μια άνευ προηγουμένου κούρσα δαπανών για κέντρα δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης. Συλλογικά, προβλέπεται να επενδύσουν περίπου 630 έως 700 δισεκατομμύρια δολάρια μόνο το 2026, σημειώνοντας αύξηση 62% από το 2025, με τις συνολικές κεφαλαιουχικές δαπάνες για κέντρα δεδομένων που σχετίζονται με το ΑΙ να αναμένεται να φτάσουν τα 5,2 τρισεκατομμύρια δολάρια έως το 2030, κυρίως λόγω των GPU και των ενεργειακών υποδομών. Αυτά τα έργα μεγάλης κλίμακας -που κατασκευάστηκαν για να τροφοδοτήσουν την άνθηση της τεχνητής νοημοσύνης και να ενισχύσουν τον ανταγωνισμό των ΗΠΑ με την Κίνα για τεχνολογική κυριαρχία- συμβάλλουν στην ανάπτυξη της οικονομίας των ΗΠΑ και γίνονται δεκτά με ανοιχτές αγκάλες από τοπικούς αξιωματούχους που επιθυμούν ένα κομμάτι της οικονομικής ανάπτυξης που υπόσχονται αυτά τα έργα.

Και πράγματι, υπάρχει ιστορικό προηγούμενο για αυτήν την αισιοδοξία: Η φρενήρης κατασκευή τεράστιων κέντρων δεδομένων ΑΙ σε όλη τη χώρα αντηχεί προηγούμενες περιπτώσεις άνθησης -από την χρυσοθηρία της Καλιφόρνια μέχρι τις πρώιμες πετρελαιοπηγές του Τέξας- όταν οι περιουσίες δημιουργούνταν από εκείνους που βρίσκονταν στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή, πουλώντας εξοπλισμό, τρόφιμα και στέγη στους πρωτοπόρους των νέων βιομηχανιών. Σε εκείνες τις εποχές, οι τοπικές οικονομίες άκμαζαν λόγω της ζήτησης για εργαλεία, ξυλεία, γεύματα και δωμάτια για εργάτες που κυνηγούσαν το next big thing.

Σήμερα, όμως, σε μια εποχή παγκοσμιοποίησης και εταιρικής ενοποίησης, τα πράγματα κινούνται πολύ διαφορετικά. Πολλά από τα υλικά, τα logistics και τα γεύματα για την εγκατάσταση παρέχονται από εργολάβους εκτός πολιτείας από μέρη όπως το Τέξας και το Αρκάνσας. Και τα εξειδικευμένα τσιπ και πολλά εξαρτήματα που τροφοδοτούν τους διακομιστές τεχνητής νοημοσύνης του Hyperion κατασκευάζονται κυρίως στο εξωτερικό ως μέρος της παγκόσμιας αλυσίδας εφοδιασμού ημιαγωγών και hardware πληροφορικής.

Έτσι, για πολλούς κατοίκους του Richland Parish, η εμπειρία είναι λιγότερο μια ευκαιρία και περισσότερο μια παθητική θέαση: παρακολουθούν τη φασαρία της προόδου που εκτυλίσσεται κοντά τους – και υποφέρουν από τους συνακόλουθους πονοκεφάλους – χωρίς να μπορούν να συμμετάσχουν ή να μοιραστούν τις ανταμοιβές της.

Όταν επικοινωνήσαμε ζητώντας κάποιο σχόλιο, ένας εκπρόσωπος της Meta δήλωσε ότι η εταιρεία παραμένει «δεσμευμένη να υποστηρίζει τους τοπικούς πόρους και να δίνει προτεραιότητα στις τοπικές συνεργασίες όποτε είναι δυνατόν», συμπεριλαμβανομένης της συνεργασίας με τοπικούς πωλητές τροφίμων για την παροχή περισσότερων από 600 γευμάτων ημερησίως. Ωστόσο, εξήγησαν: «Δεδομένης της κλίμακας και του μεγέθους του εργατικού δυναμικού των τεχνιτών που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο χώρο, οι γενικοί εργολάβοι μας έπρεπε να βρουν μια λύση catering που θα μπορούσε να ανταποκριθεί στην κλίμακα και τα logistics που απαιτούνται για να τραφούν χιλιάδες άνθρωποι».

Όταν το Fortune επισκέφθηκε την κοινότητα, οι κάτοικοι εξέφρασαν την ανησυχία τους ότι η βραχυπρόθεσμη εισροή εργατών οικοδομών θα αναδιαμορφώσει την κοινότητά τους, θα αυξήσει τα ενοίκια και θα καταστρέψει την ύπαιθρο, αφήνοντάς την κατεστραμμένη όταν ολοκληρωθεί η φάση κατασκευής και τα κέντρα δεδομένων τεθούν σε λειτουργία, καταναλώνοντας νερό και ηλεκτρικό ρεύμα και απασχολώντας μόνο μερικές εκατοντάδες εργαζόμενους. Η δυναμική αυτή αμφισβητεί μακροχρόνιες πεποιθήσεις σχετικά με το ποιος πραγματικά ωφελείται όταν ένα μεγάλο έργο φτάνει στην πόλη.

Αρκετοί κάτοικοι δήλωσαν στο Fortune ότι η ταχύτητα με την οποία έγινε η συμφωνία με τη Meta, και η έλλειψη διαφάνειας, τους άφησαν να νιώθουν ότι βρίσκονται στο περιθώριο. Σημαντικές αποφάσεις σχετικά με τη χρήση γης, τα φορολογικά κίνητρα και τις υποδομές οριστικοποιήθηκαν σε μεγάλο βαθμό προτού τα περισσότερα μέλη της κοινότητας κατανοήσουν πλήρως την κλίμακα του έργου – το οποίο έχει επίσης εξελιχθεί σε ένα πολύ μεγαλύτερης κλίμακας πρότζεκτ από ό,τι είχε αρχικά προγραμματιστεί. Τον Οκτώβριο του 2025, η Meta ανακοίνωσε ότι είχε εισέλθει σε μια κοινοπραξία με κεφάλαια που διαχειρίζεται η Blue Owl Capital για τη χρηματοδότηση, την κατασκευή και τη λειτουργία του campus κέντρου δεδομένων Hyperion – μια συμφωνία που προβλέπει κόστος κατασκευής έως και 27 δισεκατομμύρια δολάρια και υποδηλώνει ότι το Hyperion προορίζεται ως ένα μακροπρόθεσμο campus πολλαπλών φάσεων.

Κάποιοι περιέγραψαν τη διαδικασία ως εμβληματική μιας μακροχρόνιας κουλτούρας τοπικής ανάπτυξης στην οποία οι συμφωνίες συνάπτονται από έναν μικρό κύκλο πολιτικών και επιχειρηματικών ηγετών, οι οποίοι στη συνέχεια επωφελούνται από το αποτέλεσμα.

«Δεν είναι ένα δίκαιο παιχνίδι όπου κερδίζει ο καλύτερος εργολάβος με την καλύτερη τιμή και τα καλύτερα προσόντα», δήλωσε η Amber Perez, τοπική ανεξάρτητη δημοσιογράφος, η οποία είναι επίσης ακτιβίστρια της κοινότητας και δημοσιεύει τακτικά στο Facebook σχετικά με το έργο της Meta. Αντ’ αυτού, σημειώνει ότι πολλοί κάτοικοι πιστεύουν ότι οι «νικητές» είναι όσοι έχουν πολιτικές και οικονομικές διασυνδέσεις.

Ωστόσο, οι υποστηρικτές του έργου, συμπεριλαμβανομένων τοπικών κυβερνητικών αξιωματούχων, οικονομικών ηγετών και κατοίκων που ζουν εδώ για χρόνια, υποστηρίζουν ότι η επένδυση της Meta αντιπροσωπεύει μια μοναδική ευκαιρία για μια περιοχή που είναι αντιμέτωπη με τη φτώχεια, την απώλεια θέσεων εργασίας και τη μείωση του πληθυσμού εδώ και δεκαετίες. Κατά την άποψή τους, η αναστάτωση αυτή είναι το ορατό τίμημα των κεφαλαίων που εισρέουν σε ένα μέρος της πολιτείας που σπάνια έχει προσελκύσει έργα αυτού του μεγέθους. Ακόμα κι αν ο αριθμός των μόνιμων θέσεων εργασίας τελικά αποδειχθεί μέτριος σε σύγκριση με την τρέχουσα άνοδο των κατασκευών, υποστηρίζουν ότι τα δισεκατομμύρια σε επενδύσεις, οι νέες υποδομές, τα προγράμματα κατάρτισης εργατικού δυναμικού και η αυξημένη εθνική προσοχή θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην επανατοποθέτηση της βορειοανατολικής Λουιζιάνα πάνω στον χάρτη της μελλοντικής ανάπτυξης.

Μια ανάμεικτη ευλογία

Οδηγώντας ανατολικά στο Route 80 προς το εργοτάξιο της Meta στο Holly Ridge, μια αγροτική κοινότητα περίπου 15 λεπτά ανατολικά του Rayville, το τοπίο κυριαρχείται από επίπεδες εκτάσεις με χωράφια σόγιας και βαμβακιού, που διακόπτονται από σιλό σιτηρών, αγελάδες που βόσκουν και περιστασιακά τρακτέρ.

Στο Holly Ridge, ωστόσο, το έδαφος αλλάζει απότομα. Γενιές αγροτών καλλιεργούσαν τη γη, που ονομάζεται Franklin Farms, μέχρι το 2006, όταν η οικογένεια Franklin την πούλησε στην πολιτεία της Λουιζιάνα, η οποία στη συνέχεια ήλπιζε να προσελκύσει ένα εργοστάσιο αυτοκινήτων. Αυτό δεν συνέβη, αλλά η Meta υπέγραψε μακροχρόνια μίσθωση για το οικόπεδο το 2024 και το αγόρασε το 2025. Από τότε που η εταιρεία ξεκίνησε το έργο στις αρχές του 2025, η γεωργική γη έχει μετατραπεί σε ένα εργοτάξιο τόσο απέραντο, που μοιάζει με τα πρώτα στάδια μιας πόλης που αναδύεται από το χώμα. Σε μήκος 8 χιλιομέτρων και πλάτος 1,5 χιλιομέτρων σε ορισμένα σημεία, χαλύβδινα πλαίσια προεξέχουν από το έδαφος. Βαριά μηχανήματα δουλεύουν όλο το εικοσιτετράωρο. Μια ατελείωτη ουρά φορτηγών ξεχύνεται πριν από την ανατολή του ηλίου, τροφοδοτώντας ένα έργο όπου χιλιάδες εργάτες κινούνται μέσα στον χώρο με κράνη και γιλέκα. Οι κάτοικοι παραπονιούνται για ζημιές στα οχήματά τους από τις πέτρες και τα χαλίκια που εκτοξεύονται από τα φορτηγά που εισέρχονται και εξέρχονται από τον χώρο της Meta.

Πρόκειται για κάτι τεράστιο και άγνωστο. Το τοπίο μοιάζει με ένα νέο σύνορο – που αντιπροσωπεύει όχι μόνο τις απεριόριστες φιλοδοξίες της Meta για την τεχνητή νοημοσύνη, αλλά και την οικονομική, ενεργοβόρα πραγματικότητα της κατασκευής της υποδομής που στηρίζει την άνθηση του ΑΙ.

Οι κάτοικοι βιώνουν μια τεκτονική μετατόπιση που έχει φέρει νέες θέσεις εργασίας και ενθουσιασμό σε ορισμένους, και άγχος και απογοήτευση σε άλλους – καθώς και μεγαλύτερη κυκλοφορία στους αγροτικούς δρόμους, αυξανόμενα ενοίκια και αυξανόμενη πίεση στις κατοικίες, τις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας και την καθημερινή ρουτίνα σε κοινότητες που δεν έχουν συνηθίσει στην ταχεία ανάπτυξη. Πέρα από αυτές τις άμεσες διαταραχές, το κατά πόσον τα βραχυπρόθεσμα οφέλη από τις μαζικές κατασκευές μεταφράζονται σε διαρκείς ευκαιρίες παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα.

Η Meta λέει ότι το έργο έχει ήδη δημιουργήσει εκατοντάδες θέσεις εργασίας στον κατασκευαστικό τομέα και θα υποστηρίξει χιλιάδες ακόμη κατά τη διάρκεια της κατασκευής, μαζί με έναν πολύ μικρότερο αριθμό μόνιμων θέσεων εργασίας μόλις το κέντρο δεδομένων τεθεί σε λειτουργία – η αρχική ανακοίνωση ανέφερε 500. Η εταιρεία έχει επίσης συνεργαστεί με ένα τοπικό κοινοτικό κολέγιο για να ξεκινήσει ένα πρόγραμμα κατασκευών και κατάρτισης εργατικού δυναμικού που στοχεύει στην προετοιμασία των κατοίκων για θέσεις εργασίας που συνδέονται με την τοποθεσία και τη μελλοντική βιομηχανική ανάπτυξη.

Και πράγματι, στο εργοτάξιο Hyperion της Meta, καθώς χιλιάδες προσωρινοί εργαζόμενοι έχουν κατακλύσει το Richland Parish, αναζητώντας χώρους σε ξενοδοχεία, βραχυπρόθεσμες ενοικιάσεις και νεόδμητα πάρκα τροχόσπιτων, υπάρχουν σαφή παραδείγματα άνθησης μεμονωμένων επιχειρήσεων. Η GrowNELA, η περιφερειακή αρχή οικονομικής ανάπτυξης για τη βορειοανατολική Λουιζιάνα, υπέδειξε στο Fortune εταιρείες όπως η ServiceMaster Action Cleaning, μια εταιρεία συντήρησης εγκαταστάσεων με έδρα το Monroe που έχει διπλασιάσει το εργατικό δυναμικό της από τότε που έφτασε η Meta, και η Copeland Electric, μια άλλη εταιρεία του Monroe που λέει ότι το έργο έχει οδηγήσει σε αύξηση περίπου 40% στις προσλήψεις.

Η άφιξη του έργου της Meta ήταν καταλύτης για τον Chris Holyfield, τον ιδιοκτήτη της Holy Dippers, μιας εταιρείας που δημιουργήθηκε ειδικά για να εξυπηρετήσει το κατασκευαστικό έργο. Παρέχει υπηρεσίες αντισηψίας και οικολογικές τουαλέτες για τους εργαζόμενους της Meta – 58 μονάδες μέχρι στιγμής, με περισσότερες να προστίθενται καθώς οι εργασίες εντείνονται.

Ο Holyfield ήθελε να επωφεληθεί από αυτή την ευκαιρία, αφού οι επικεφαλής των κατασκευαστικών εταιρειών που εργάζονται στο έργο της Meta είπαν στον Holyfield ότι «αυτή η περιοχή πρόκειται να εκραγεί». «Κανείς δεν το πίστευε στην αρχή», εξήγησε. «Τώρα όλοι νιώθουμε τη διαφορά».

Ο Holyfield κατέχει επίσης τρία εστιατόρια στο Monroe που παρέχουν υπηρεσίες catering για τις μεγάλες εταιρείες-εργολάβους της Meta, καθώς και ένα επταώροφο κτίριο γραφείων στο Monroe, όπου η Meta νοίκιασε χώρο πριν από την ανακοίνωση του κέντρου δεδομένων.

Ο Rob Cleveland, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της GrowNELA, ο οποίος έφτασε στη Λουιζιάνα τον Ιούλιο του 2024 μετά από οκτώ χρόνια σε παρόμοιο ρόλο στο Μίσιγκαν, απέρριψε τα παράπονα για το επίπεδο δημιουργίας τοπικών θέσεων εργασίας ως «ανόητα». Τόνισε ότι αρκετές χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας έχουν ήδη δημιουργηθεί στην αγροτική κοινότητα του Richland Parish – τόσο για εργασία στις εγκαταστάσεις της Meta όσο και για επιχειρήσεις που εξυπηρετούν τις εγκαταστάσεις. Οι θέσεις εργασίας είναι θέσεις εργασίας, υποστηρίζει – και η ρεαλιστική πραγματικότητα είναι ότι δεν υπάρχουν πολλές επιλογές για μια κοινότητα όπως το Richland Parish.

«Οι συνεχείς επικριτές λένε ότι ‘είναι βραχυπρόθεσμες θέσεις εργασίας’, ότι ‘θα υπάρχουν μόνο 500 μακροπρόθεσμες θέσεις εργασίας’, ‘γιατί δεν προσελκύετε εργοστάσια αυτοκινήτων με 3000 μακροπρόθεσμες θέσεις εργασίας’ κλπ.», είπε ο Cleveland. «Λοιπόν, αυτά τα έργα δεν υπάρχουν πια και δεν έχουμε το εργατικό δυναμικό για να τα υποστηρίξουμε».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• Το AI κάνει πιο εύκολη τη δημιουργία apps – αλλά «μπλοκάρει» το App Store
• Τι πρέπει να γνωρίζετε πριν ζητήσετε ιατρικές συμβουλές από το ChatGPT
• Οι leaders του AI απαντούν: Θα έκαναν παιδιά σήμερα;