Νέα Γιάλτα από Σι και Τραμπ: Πώς το «G2» επανακαθορίζει την παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα

Η ανάδυση μιας ανεπίσημης διμερούς δομής ισχύος μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας επανακαθορίζει το παγκόσμιο γεωπολιτικό σκηνικό, αφήνοντας τις υπόλοιπες χώρες σε ρόλο απλού παρατηρητή.

Ο Nico Lange, ιδρυτής και διευθυντής του Ινστιτούτου Αναλύσεων Κινδύνου και Διεθνούς Ασφάλειας (IRIS) καθώς και ανώτερος σύμβουλος στο GLOBSEC, επισημαίνει ότι η σχέση Ουάσινγκτον και Πεκίνου διαμορφώνει πλέον τους κανόνες που όλοι οι άλλοι καλούνται να ακολουθήσουν χωρίς εναλλακτική επιλογή.

Ενώ οι παγκόσμιοι ηγέτες συγκεντρώνονται κάθε χρόνο στη Νέα Υόρκη για τη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, η πολιτική επιρροή του ΟΗΕ παραμένει εξαιρετικά περιορισμένη. Οι ομιλίες, τα συνέδρια και οι διπλωματικές εκδηλώσεις προσφέρουν ένα φαντασμαγορικό θέαμα, όμως οι πραγματικά ουσιαστικές αποφάσεις λαμβάνονται μακριά από τα πολυμερή πλαίσια. 

Ο Κινέζος Πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ επιλέγει να παρακάμψει τη διεθνή κοινότητα για να συναντηθεί απευθείας με τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, σε μια σειρά επαφών που καθορίζουν την παγκόσμια ισορροπία ισχύος.

Αυτή η άτυπη διμερής σύνοδος, γνωστή ως G2, δεν βασίζεται σε διεθνείς κανόνες ούτε εξυπηρετεί τα συμφέροντα της υπόλοιπης ανθρωπότητας. 

Όπως υπογραμμίζει ο Nico Lange, πρόκειται για μια βαθιά ασύμμετρη σχέση όπου η αμερικανική πλευρά εστιάζει στη δημοσιότητα και τη θεαματικότητα, ενώ η κινεζική ηγεσία επικεντρώνεται στη στρατηγική ουσία και το μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα. 

Η Κίνα εκμεταλλεύεται με ακρίβεια κάθε ευκαιρία, εδραιώνοντας μια νέα πραγματικότητα γύρω από την Ταϊβάν και εντείνοντας την πίεση στην περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού, την ώρα που η αμερικανική παρουσία υποχωρεί.

Παράλληλα, το Πεκίνο ενισχύει την επιρροή του σε κρίσιμα θαλάσσια περάσματα, όπως τα Στενά του Ορμούζ και το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ στη Ερυθρά Θάλασσα, καθιστώντας τη διέλευση πιο δύσκολη και δαπανηρή για τις υπόλοιπες χώρες. 

Μέσω της στήριξης προς το Ιράν και της παροχής δορυφορικών δεδομένων, η Κίνα συμβάλλει στην αποδυνάμωση των αμερικανικών στρατιωτικών υποδομών στη Μέση Ανατολή. Η έλλειψη αμερικανικής αντίδρασης απέναντι σε αυτές τις ενέργειες δημιουργεί σοβαρές γεωπολιτικές συνέπειες.

Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη και οι υπόλοιπες λεγόμενες μεσαίες δυνάμεις αναλώνονται σε θεωρητικές συζητήσεις για νέες συμμαχίες και το μέλλον της διεθνούς τάξης. Παρά τις φιλόδοξες προθέσεις, αυτές οι συζητήσεις δεν έχουν καταφέρει να προσφέρουν μια ουσιαστική εναλλακτική απέναντι στην κυριαρχία του αμερικανοκινεζικού άξονα, επιβεβαιώνοντας την εκτίμηση του Nico Lange ότι το παγκόσμιο μέλλον διαμορφώνεται πλέον αποκλειστικά από τις αποφάσεις των δύο υπερδυνάμεων.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:

• Η Ελλάδα ως «γέφυρα» στη Μεσόγειο και ο συναγερμός για την AI – Τα μηνύματα Μητσοτάκη από τον ΟΗΕ
• Fitch: Η παγκόσμια οικονομία αντέχει το ενεργειακό σοκ – Πού βλέπει τον κίνδυνο για αγορές και ανάπτυξη
• Drive Your Legacy #TheAllies: Τι σημαίνει να είσαι σύμμαχος;
• Στις 9 Οκτωβρίου το πρώτο Fortune Greece & Cyprus Roundtable στη Λευκωσία