Ελληνική βιομηχανία: Πώς θα κλείσει την ψαλίδα παραγωγικότητας με την Ευρώπη
Η ελληνική βιομηχανία αναδεικνύεται στον μοναδικό ευρύ κλάδο του εγχώριου επιχειρείν που κατάφερε να προσπεράσει τα επίπεδα πριν από την οικονομική κρίση, τόσο στην παραγωγή όσο και στις επενδύσεις. Με βασικό πυλώνα τη δυναμική εξωστρέφεια και τις εξαγωγές, ο κλάδος διατηρεί σταθερά το μερίδιό του στην ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία, καλύπτοντας σημαντικό έδαφος.
Παρά τις γεωπολιτικές αβεβαιότητες και τις πληθωριστικές πιέσεις, οι συνολικές πωλήσεις του ελληνικού επιχειρηματικού τομέα σημείωσαν άνοδο κατά 1% σε αποπληθωρισμένους όρους το πρώτο εξάμηνο του 2026. Παράλληλα, οι πρώτες εκτιμήσεις για το τρίτο τρίμηνο δείχνουν επιτάχυνση της ανάπτυξης με ρυθμούς της τάξης του 2% έως 3%.
Σε αυτό το περιβάλλον, οι τομείς των κατασκευών και της τεχνολογίας (ICT) καταγράφουν εντυπωσιακή άνοδο, λαμβάνοντας σημαντική ώθηση από τους διαθέσιμους ευρωπαϊκούς πόρους.
Σε διαχρονικό επίπεδο, η μεταποίηση και η βιομηχανική παραγωγή στην Ελλάδα κινούνται 10% με 15% υψηλότερα σε σύγκριση με το 2008, την ώρα που ο υπόλοιπος επιχειρηματικός τομέας παραμένει 40% χαμηλότερα. Παράλληλα, η λειτουργική απόδοση ενεργητικού (ROA) έχει πλέον συγκλίνει στον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 10%, υποστηριζόμενη από την αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας κατά 25% την τελευταία δεκαετία.
Ωστόσο, πίσω από τους θετικούς δείκτες παραμένει μια σοβαρή προκλητική πραγματικότητα: η παραγωγικότητα της εργασίας στην Ελλάδα υπολείπεται κατά 45% σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αν και η παρουσία μικρών επιχειρήσεων εξηγεί ένα μέρος της απόκλισης, το μεγαλύτερο τμήμα της υστέρησης οφείλεται στο επενδυτικό κενό και στον βραδύτερο ψηφιακό μετασχηματισμό. Η επενδυτική ένταση στον εγχώριο βιομηχανικό κλάδο φτάνει μόλις το 18% της προστιθέμενης αξίας, έναντι 23% στην Ευρώπη.
Όπως υπογραμμίζει η πρόσφατη μελέτη της Εθνικής Τράπεζας στη σειρά «Τάσεις του Επιχειρείν», το κρίσιμο διακύβευμα για τις ελληνικές επιχειρήσεις είναι η άμεση διοχέτευση των αυξημένων κερδών σε επενδύσεις τεχνολογίας. Η υστέρηση είναι εμφανής στην ενσωμάτωση αυτοματοποίησης και ρομποτικής, στην ενοποίηση επιχειρησιακών συστημάτων ERP και CRM, καθώς και στη συνεχή κατάρτιση του ανθρώπινου δυναμικού σε ψηφιακές δεξιότητες.
Ο παράγοντας που καθιστά την κατάσταση επείγουσα είναι η ραγδαία εξάπλωση της τεχνητής νοημοσύνης (AI). Η υιοθέτηση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης από τις ελληνικές βιομηχανίες βρίσκεται μόλις στο 8%, όταν ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός μέσος όρος αγγίζει το 17%.
Καθώς η τεχνητή νοημοσύνη αναμένεται να προσφέρει ετήσια αύξηση της παραγωγικότητας έως και 0,9 ποσοστιαίες μονάδες στην Ευρώπη κατά την επόμενη δεκαετία, ο χρόνος πιέζει. Αν η ελληνική βιομηχανία δεν επιταχύνει τον βηματισμό της, κινδυνεύει να δει την απόσταση από τους Ευρωπαίους ανταγωνιστές της να διευρύνεται αντί να μειώνεται.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ:
- Διάγγελμα Μακρόν: Συνέδεσε την ακρίβεια με τον πόλεμο στον Περσικό – «Οι ταραξίες θα λογοδοτήσουν»
- Μισθοί, συντάξεις, εισφορές: Τι αλλάζει στην τσέπη το 2027
- Καλοριφέρ ή κλιματιστικό; Τι πληρώνετε για την ίδια ζέστη στο σπίτι
- Georgie Holt: Η CEO που χρησιμοποίησε τεχνητή νοημοσύνη για να «απολύσει» τον εαυτό της μιλά στο Fortune Greece
